Novel & Cerita Gumawa Ng Sariling Parabula

Parang isang tingin pa lang niya ay tutumba ka na. Tutumba sa sarap! Rawr! Napalabi ako at halos sampalin ang sarili sa kahibangan. Ano'ng sarap? Mistula nga iyong halimaw na handang kunin ang iyong buhay. Kung hindi ko lang alam na tao ang lalaki ay iisipin kong galing ito sa ibang planeta. "Paano ka na, Mayu?!" inis kong asik sa sarili.

Stabbing her neck is not enough. It feels like I can do much worst, this is not enough. I grabbed the Su Yari and stand up. I lick the blood on my lips and smile sweetly. No one can make me feel small again. Wala silang alam kung papaano ako lumaban at nakipag-sabayan sa dagok ng buhay.

Parang isang bantay na handang umatake kapag may maling galaw. Para siyang predator na pinipigilan lang ang sarili. Siguro alam niyang wala rin naman siyang choice sa sitwasyong ‘to lalo at napilitan lang siya na patirahin ako dito. Gusto kong mapangisi pero pinigilan ko ang aking sarili. Ngayon ko mas narealize kung gaano niya kagustong makipagcollab kay EmNagui.

" Fix your self para makakain kana." Para akong kumbolsyonin. Kahit nahihilo ay pilit kung tumayo at pumunta ng banyo para maghilamos ng mukha. Napamura ako sa aking isipan ng makita ko ang itsura ko sa harap ng salamin. Sabog ang buhok na parang sinabunutan ng pitong demonyo. Malaki ang eye bags dinaig pa si panda at may bakas ng laway pa ang kaliwang labi ko ,na natuyo na.

Umiikot pa rin ang paningin ko. Agad akong humiga sa kama. Napakalambot nito, parang kamang pang mayaman. Natawa ako sa sarili ko dahil sa naisip ko bago ko ipinikit ang aking mga mata. ---- "Ah, ang sakit," sabi ko sa sarili ko habang hawak ang ulo kong parang binibiyak. Mabagal akong umupo mula sa pagkakahiga habang hinaharangan ang sinag ng araw na tumatama ngayon sa sarili kong mukha.

“You looked exhausted.” Parang may kung anong tumusok sa dibdib ko. Hindi dahil sa pag-aalala niya, kundi dahil sa biglang ideyang pumasok sa isip ko. Gagamitin ko ang nakakalokang idea na ito ngayon din. Kung may paraan para mahawakan ko sa leeg si Manang Luz, ito na ‘yon.

Nagpaubaya ako. Hinayaan ko ang sariling malunod sa halik niya… sa init ng mga palad niyang nakalapat sa pisngi ko… sa pwersa ng mga labi niyang parang gustong burahin ang lahat ng sakit na naidulot niya. Hinayaan ko ang sariling damhin ang saya. Hinayaang maniwala ang sarili na ito na siguro ang bago naming simula.

Ininom nya ito at padabog na nilapag ang baso sa counter. Napasabunot sya sa kanyang sarili, "pangalawang araw mo palang at parang mahuhulog na ang garter ng panty mo!" Nababaliw na ata sya o talagang baliw na sya dahil kinakausap nya na ang kanyang sarili. "Bakit naman mahuhulog ang garter ng panty mo, hija? Ibigay mo sa akin at aking tatahiin"

gigil kong sabi, pero pimilit ko paring ngumiti. Hindi ko alam kung paano ko haharapin ang sarili ko. Galit, poot, takot, at kakaibang kiliti. Lahat ay naghalo sa loob ko. Ngunit alam kong kailangan kong magpakatatag.

Na parang may s******p doon hindi ko alam na dahil ba sa kalasingan ito o isang panaginip lamang. Hanggang nararamdaman ko na lamang ang sarap na dulot nito na hindi ko maiwasang mapa ungol sa sarap. May halong kiliti at sakit ang aking nararamdaman. Nais kung imulat ang aking mga mata upang makita kung sino ang s******p sa aking leeg na parang isang bampira na sabik sa dugo. "Hmmmm, aahhhh!" yung lang ang lumabas sa aking bibig.