Halimbawa Ng Baybayin Mga Nobela at Kwento

“Tama ka. Ang sining ay parang ating relasyon. May mga pagkakataon na nagiging magulo, pero ang mahalaga ay kung paano natin hinaharap ito.” Sa pagtatapos ng araw, naglakad kami sa baybayin ng Manila Bay. Ang paglubog ng araw ay nagbigay ng maganda at romantikong tanawin sa amin. Ang hangin mula sa dagat ay malamig, ngunit ang init ng kanyang kamay na hawak ko ay nagbibigay sa akin ng kapanatagan.

"Pero naroon sa dako na iyon ang hangganan ng ilog at dagat. Doon nagtatago ang alat at tabang. Naroon din ang dalawang maliliit na waterfalls. Lamang ay 'di kayo makakapanaog ng kabayo patungo sa baybayin dahil sa likod ng gubat na iyan ay bangin. "Tao lang ang maaaring bumaba ng bangin pero hindi ang kabayo. Ang tinakbo ni Caleb ang siyang daan patungo roon. Mula roon sa baybayin ay kalahating kilometro paikot patungo roon." "Kung ganoon ay pakisabi po kay Caleb na baybayin ang dagat hanggang sa lugar na itinuro ko. Doon na lang kami magtagpo. Nais ko pong kumuha ng mga larawan..." Hinayon niya ng tanaw ang kaibigan subalit naglaho na ito, malamang na palusong na patungo sa dagat.

Ngayon, wala na siyang ibang kasama kundi ang hampas ng hangin at ang tanawin ng malawak na karagatan. At doon niya unang nasilayan— EUPHORIA. Parang isla na kinuha mula sa painting. Mga pino at puting buhangin, mga villa na parang modern temples na nakapalibot sa gilid ng dagat, mga ilaw na nagsisimulang umilaw habang dumidilim ang paligid. Sa gitna ay may mga cabana na parang umiikot, dahan-dahan na parang sumasayaw kasama ng alon.

Hindi ko na din pinagtoonan pa ang pansin at kusa ko nang inihakbang ang mga paa ko patungo sa gilid ng baybayin. High tide at para bang kay sarap maligo. Wala akong nakikiita kundi malawak na karagatan at kung iikot naman ako patalikod ang makikita ko naman ay puro puno. Para talaga akong nasa isang paraiso.

Ito ang mga halimaw sa dagat na kasinglaki ng buong kaharian ng Sadan sa mundong ibabaw. Isang napakalaking hawlang gawa sa pinagsanib na mga bakal ng bulalakaw at buto ng sinaunang pating ang pinagkulungan ng mga dugong. Sa loob nito’y napapalibutan ng makakapal na mga lumot ang paligid, tila bang kahit ang liwanag ng mga kristal ng dagat ay ayaw pumasok.

At kahit may Clairox sa kanyang tabi, kailangan pa rin niyang piliin ang tama, para sa pamilya niya, at para sa sariling puso. Makalipas ang ilang oras, narating nila ang baybaying dagat—ang lugar na puno ng sariwang simoy ng hangin, huni ng mga alon, at amoy ng lutong seafood na galing mismo sa dagat. Ang araw ay papalubog na, at ang langit ay kulay kahel at rosas, tila hinahalo ang init ng araw sa malamig na simoy ng hangin.

Ang galit ni Ambrose ay hindi mapigilan nang mapagtanto niya ang punong tanggapan ng Elysium Gate ay nawasak at pinatay ang kanyang mga alagad. Gagawin ni Ambrose ang Sea Dragon Palace na bayaran ito ng kanilang dugo nang makuha niya ang kanyang lakas. Huh? Nasimangot si Ambrose habang tinitingnan niya ang kapaligiran ng baybayin matapos na lihim na nanunumpa sa kanyang puso. Nakita niya ang isang pangkat ng mga tao na papalapit mula sa malayo at maingat na naghahanap sa baybayin.

KNIGHT Batanes, Rakuh a Payaman Napakaganda ng Batanes, ang mga burol ay malawak na pastulan ng mga hayop, mga kalabaw, at mga kabayo. Nag-aalok ito ng isang perpektong tanawin kung saan ang lupa, dagat, at kalangitan ay para bang malapit sa isa’t-isa. Napapikit ako ng aking mata at dinama ang sariwang hangin.

Tumango na lang ito, kahit bakas ang pag-aalala sa mukha. Paglabas niya, agad siyang sinalubong ng sariwang hangin ng dagat ng Boracay. Humaplos iyon sa kanyang balat, tila sinusubukang tanggalin ang bigat na matagal nang nakadagan sa kanyang dibdib. Sa malayo, kumikislap ang puting buhangin sa ilalim ng papalubog na araw, habang ang dagat ay kulay ginto at turkesa—banayad ang alon, tila may sariling himig. “Ang ganda rito sa labas…” mahina niyang bulong sa sarili. “Sariwa ang hangin… at hindi plastic ang mga tao dito.”

Hindi na ako magpapasama kay kuya dahil hindi na kailangan. Isang oras rin akong nakatitig sa dagat bago napagdisesyonan na maglakadlakad ulit. Gusto kung malibot ang buong lugar. Far from where I stand earlier, nakalabas na ako sa boundary ng beach. Namulot ako ng maliliit na seashells. Iipunin ko lahat ng ito at gagawing design.