Isang Tula Sa Bayan Novels & Stories

Taas kilay kong sabi. "Malay natin aber! Baka sa susunod na buwan, may laman na 'yang tiyan mo na bata." Duro n'ya sa'kin. " Baka bigla ka na lang lumapit sa'kin, at sabihin mong may sumisipa na pala jan sa loob ng t'yan mo. Advance lang to mag isip, tutal jan ka rin naman lalo na't kakajugjugan mo lang."

“Hoy, dahan-dahan lang! Mayroon kang maliit sa tiyan mo!” Halos tanghali na nang marating nila ang isang maliit at sira-sira ayon sa address na ito. Dito mula ang sulat. Ang buong bayan ay walang buhay. Bukod sa ilang matatandang tao na naglalakad sa mga kalye, wala talaga silang nakitang anumang masiglang bata sa paligid. Masama ang ekonomiya ng bayan na ito kaya ang mga kabataan ay halos nagtatrabaho sa mga kalapit na lungsod, naiwan lamang ang mga matatanda.

All things bright and beautiful, All creatures great and small, All things wise and wonderful, The Lord God made them all. Madali lang turuan si Tim dahil pagsapit ng tanghali ay na perpekto niya ang pagmemorize ng tula.Masayang-masaya si Tim na nakatanggap ng star mula sa akin.Sa sobrang katuwaan nito ay ayaw ng bumaba pa sa silid upang mananghalian kung kaya't nagpahatid na lamang kami ng pagkain kay Ditas.

Umiling ang dalaga sa sagot ng kanyang lolo, alam niyang mas malaki ang makukuha ng mga Senior Citizens kaysa sa mga hindi pa, pero para sa kanya hindi imposible na hindi niya agad ito gagamitin sa sabong. Sa maliit na baryo kung saan lahat ng tao o magkakapitbahay ay halos pamilya na ang turingan dahil kilala na nila ang isa’t isa, tahimik at masaya. Nagiginh malungkot lang sa tuwing may sakuna na dumarating, minsan ay dahil sa malakas na bagyo nasisira ang mga kabahayan. Sa baryo Tinalian kung tawagin ay ang mga taong handang tumulong kahit hindi sila sigurado kung ang taong tinutulungan nila ay mabait ba o hindi. Kasama na roon si Igneel na sa baryo nila napadpad mula sa pagkahulog nito s

Nang matapos kaming kumain ay nagpasya muna ako na isama si Dylan sa Bayan para ipasyal ito at para makapamili na rin kami ng pang handa namin mamayang gabi ng bagong taon. "Astig pala talaga dito, kahit maliit ang bayan nyo ay marami paring makikitang kakaiba," masayang sabi ni Dylan habang palinga linga sa paligid. Pinagtitinginan naman sya ng mga taong aming nakakasalubong o kaya ay nadaanan lang.

“Sa ilalim ng isang maliit na tulay at kalapit na kubo, isang batis ang dumaloy sa tabi. Malinaw na makikita sa napakaganda niyang mukha ang pagkamangha niya sa tulang iyon! Sinaunang mga baging, matatandang puno, mga uwak, maliit na mga tulay, pagdaloy ng mga batis… ang lahat ng iyon ay nagmula sa simpleng bokabularyo na ginagamit ng lahat pero nagbigay pa rin ang mga ito ng napakalalim at artistic na kahulugan kung pagsasamahin. Ang huling stanza na—"“Malayo sa kaniyang tahanan ang isang nasasaktang puso!”—ay masyadong nakakalungkot. Napakaganda ng tulang ito! Isang walang katulad na tula! Nanginig si Debra habang binibigyan si Darryl ng ilang interesadong mga tingin.

Magagawa ko rin ang paggawa ng tula nang masaya ang pakiramdam ko. "Salamat sa biyayang, biyayang hindi matutumbasa, Ang magkaroon ng asawa at mga anak, Na lubos kong ikinagagalak, Sana'y hindi ito mawasak." Napansin kong papasok na si Youtan kaya napahinto ako sa pagtutula. Pumasok ang hangin sa bintana dahilan na bigla akong nakaramdam ng lamig.

"Saang bayan?" "Sa bayan ng kahel na bato," ani ko. Tumango tango naman siya. "May kalayuan pala ang bayan namin sa bayan niyo, kami ay sa bayan ng Acacia." Napangiti ako habang nilalagay ang mga tapos ko ng hiwain na sibuyas sa isang lalagyan. "Tama ka, malayo nga sa bayan namin ang bayan ng Acacia. Pero narinig ko na maganda ang bayan ng Acacia, kapag pumunta ka raw doon mawawala ang iyong stress sa buhay."

sabi nya habang tumatawa. "Marunong kang sumulat ng tula?" I asked in astonishment. Hindi kasi halata sa kanya. Ni pagiging matalino nga ay wala sa hitsura nya, yung pormahan nya kasi ay parang isang bulakbol na estudyante at feeling bad boy. Tumawa ito ng marahan, "Oo naman. Hindi lang halata pero mahilig ako sa mga tula." "Oh." I nodded. "Pareho pala tayo kung ganon."

At sa dulong bahagi ay andun ang isang tula. Hindi ko alam pero ako ay napaibig sayong mga mata Sa buong buhay ko ngayon ko lang naramdaman ang saya Pero iba ka sa akin, at alam kong hindi na tayo muling magkikita Kahit na ganon, nagawa ko namang iguhit ka Sana muli tayong magkita para mas lalo kitang makilala Hindi ka na matanggal dito sa aking isipan, kaya ito ako, tumutula