It's Your Fault Novels & Stories

“Okay, handa akong makinig sa’yo at mukhang hindi na makapaghihintay ng bukas ‘yan.” Namasdan niya ang biglang pag-ahon ng dibdib nito dulot ng pagbuntong-hininga. “Again, I’m sorry for causing pain to you. Sorry kung naging cold muli ako kaninang pag-uwi natin. Baka kasi iniisip mo na bumalik ako sa dating pakikitungo sa’yo dahil sa guilt.”

Tanong ko nang makaupo kami. Binigyan niya ko ng kaunting ngiti. "Salamat nga pala kanina." "It's nothing. Masama rin kasi ang ginawa niya. She shouted at you." "K-kasalanan ko rin naman." Umiling ako. "It's not your fault kung nahirapan ka sa steps. And don't be sorry about it, lahat naman tayo nahihirapan. All you have to do is to seek for someone's help."

Pasigaw kong sabi. Ipinagpag ko ang kanang braso kong medyo namumula at may kaunting galos gawa nang pagka out of balance ko kanina. Ibinaba nito ang salamin ng kaniyang kotse at tumitig sa akin. "It's your fault, you're blocking the way." Aniya at mabilis na pinaharurot ang kaniyang kotse papuntang parking lot. Walang hiyang 'yon hindi porque gwapo siya palalampasin ko yung ginawa nya, muntik na kaya akong atakihin sa sobrang nerbyos akala ko katapusan ko na.

Ramdam ko ang sakit na nararamdaman niya. "I'm sorry, alam ko na ako ang may kasalanan ng lahat kung bakit naging ganun si ate. Sorry, Vava sana hinayaan ko na lang siya." Sabi ko sa kanya dahil sinisisi ko ang sarili ko. "No, babe. It's not your fault, hindi mo kasalanan. Kagustuhan ito ni ate, nakakalungkot lang dahil tinapos niya na kaagad ang buhay niya." Saad sa akin ng asawa ko.

pero umiling lang ito at nag Iwas nang tingin sakin. Nang maalala ko Ang lahat ay bumangon lahat nang Galit ko sa kanya "this is all your fault! Anong iniiyak iyak mo Dyan? Magsaya kana kasama Ang Nicole mo dahil Malaya kana sakin" Nakita ko Ang pagkagulat nito but I don't care anymore.

Emosyonal na salaysay ni mama na alam kong lumalambot na naman ang puso at mas nanaig ang kabutihan nito na palagi namang nangyayari kaya napahinga na lamang ako ng malalim. "Mom, it's not your fault kaya huwag po kayong maguilty. Kung anuman po ang nangyari, tadhana na po ang naningil at humatol sa kanila kaya wala po kayong kasalanan." Puno ng sensiridad na payo ko dahil alam ko na iyon din naman talaga ang totoo.

His parents, right? "Tuwing namamatay sila, I didn't know what to do. I was so fucking lost that time. My whole life... I was so damn devastated." Yumuko siya. I heard his small sob. "You came... Hindi kita maalala at wala akong alam kung bakit ka napadpad dito. Simula no'n, everything changed! Ang hirap mangapa. Dati, alam ko ang gagawin ko dahil kabisado ko na ang mangyayari. But you fucking came." I slowly sat on the floor. So... Everything was really my fault, huh? Everything that happened and is happening right now was really my fault after all. The only one who needs to be blame was me...

Binaba niya ang cellphone niya at napatingin saken tshaka ako niyakap at hinalikan sa ulo, Iniisip ko palang ang anak ko parang ayoko talagang may mangyareng masama sa kanya kong sana hindi kolang sila pinauwi ka agad ay hindi ito mangyayare. It's my fault. “Shshh stop crying okay, Pupuntahan naten,” anya. “It's my fault.” I said while crying. “Hey stop blaming yourself it's not your fault okay?” Paghinahon nya saken kaya napapikit ako at tumango tango. “Now just calm down and rest gigisingin nalang kita pag andon na tayo,” Saad nito. “No, I can't sleep lalo na't nalaman kong nasa kapahamakan ang anak ko,” Saad ko.

“Wala siyang awa. For him, my baby — my Sydney — is just a defective product…” Hindi na nakapagsalita si Nick. Ang kaya lang niyang gawin ay yakapin siya nang mahigpit. “It’s not your fault,” mahinahon niyang sabi. “It’s not Sydney’s fault either. It’s his fault — Kent’s fault. Don’t punish yourself anymore, please.”

Halatang walang plano na mag-sorry man lang. “Ako na nga ang naaksidente, ako pa ang ginagalitan mo—” “Sino ang gusto mong awayin ko at sisihin? Si Yasmine? Kakalabas lang niya ng hospital!” pagtataas na ng tinig ni Dos hindi siya nakakaramdam ng awa kay Farida kundi kay Yasmine. “Isa pa, ikaw ang nag-cause ng aksidente mo. Alam mong naka-wheelchair ka di ba, hinabol mo pa siya…it's your fault, Farida...”