It's Your Fault นิยาย & เรื่องราว

ani ko at naupo sa kamang nasa harap ko. Alam kong malaking pag-aadjust ang gagawin ko dahil ngayon ko lang sila makakasama sa iisang bahay at idagdag mo pang ngayon ko lang sila nakilala sa personal dahil laging sa k’wento ko lang sila naririnig. Hindi naman siguro ako mahihirapan na makisama sa kanila dahil mabait naman sila Tita at Tito ang problema ko nga lang dito ay si Kieferd dahil mukhang mailap sa mga tao.

saad niya na ikinatigil ko. Hindi ko alam kung ano bang dapat kong maramdaman sa sinabi niya. "I'm sorry," hinging tawad ko kahit alam ko sa sa sarili kong wala naman akong ginawang masama at kahit na siya itong nananakit. "You should be, because it was your fault." Binitawan niya 'ko na ikinatalsik ko sa kama. He's still mad as ape.

“So you are saying that it is my fault na nilapitan ka ng Marcus na iyon? Because I asked you to wear that stupid dress?” “Eh kanino pa ba? Alangan sa akin?” “Yes Isabel, it is your fault.” May halong inis sa tinig na sabi nito dahilan upang kusang tumikwas ang kanyang kilay. ”At paano ko naman naging kasalanan?”

Mga nilalang na ni sa hinuha ay hindi ko iisiping namumuhay sa mundo. "It's all your fault! Bakit ba may mga katulad niyo sa mundo? Bakit kailangang pumasok ka pa sa buhay ko at idamay ako!? I hate you! Dinamay mo ako sa problema mo, pero nasaan ka ngayon?" Hindi ba napaka-iresponsable ng mga taong ipapasok ka sa sitwasyong wala kang pwedeng labasan tapos iiwan ka lang mag-isa.

"I am so sorry, natatakot lang ako, at nagdesisyon ako, naging makasarili ako ng hindi ka iniisip, at hindi ko man lang kinumpirma, please—" "It's not your fault, I know that even you already accepted it, pero naiintindihan ko, patawad." Yhra hugged me tighter and the heavy chest of mine fades away. "It's not your fault, wala ka naging kasalanan mula umpisa hanggang sa huli, at isa lamang ang maipapangako ko Yhra." I held her tight and look straight to Yhra's eyes.

“You did mess with the wrong family.” Agad namuo ang luha sa mata ko. “You're gonna kill me then?” naiiyak kong tanong. “No, Scarlet. I will not.” “Edi ano? Galit ka?” tanong ko sa mahinang boses. “Yes, I’m really mad at you," bulong niya. "But it’s also my fault. I knew what you did… and I still let it happen. I thought I could trust you.” His voice was laced with disappointment.

Inilayo ako ni Mommy sa kaniyang bewang at tinignan ang aking mukha. "The guy who promised to take care of you is now the reason why you are crying and broken right now. Did you realize that?" "I'm sorry, Ma…" Hindi naman kumibo pa si Mommy at tumabi lang sa akin. “Stop saying sorry Anak, it’s not your fault to trust him. It’s not your fault why you are hurting right now, It's all his.”

I explained and he nodded like it's not a big deal. "But it's not my fault, though." Mabilis ko ding kambyo na agad ikinataas ng isang kilay niya. "Who's fault then?" "You!" mabilis kng sagot. '"What?!" "Alangan naman akin. If you didn't leave your card yesterday I don't have problem now. Actually it's really your fault. You are planning to buy load and you don't have cash? How come? Didn't you know that we are not using cards here. What do you think of us convenience store? 7/11? It's really not my fault. It's your fault?"

"It's not my fault kung bakit naging mahina ang kapatid mo! Ang tanga kasi mamili ng lalaki! Kung sana nakinig siya sa akin..." "Bullsh!t!" sigaw ko. "Kung sana hindi mo siya pinakialaman, hindi sana siya humantong sa depression at kamuntik ng magpatiwakal! Kung hindi ka nanghimasok sa buhay ng kapatid ko! Masaya na sana siya ngayon! It's your fault! Your fault! Sinira mo ang buhay ng kapatid ko! Sinira mo ang kinabukasan niya! Sinira mo ang pagkatao niya!" galit na galit ako sa kanila.

Nabigla ang lahat sa ginawa nitong pagsigaw kaya’t mabilis na napatango ang lahat. Naglakad na papaalis ang kaniyang ama. Hindi man lang siya nito tinapunan ng tingin. Napahilamos na lamang siya gamit ang sariling mga palad at doon ay binuhos ang lahat ng sakit sa pag-iyak. Sa tanang buhay niya ay ngayon lang nagalit ng ganito ang kaniyang ama at tama nga ang sinabi sa kanila ng kanilang ina na iba ito kung magalit. Kakaibang tao rin kapag sinira mo ang tiwala. Sinimulan niya ito sa pagsisinungaling at ngayon ay isang kahihiyan ang ginawa niya. Kaya ang ginawa nitong pagtatapos ng usapan patungkol sa kaniya ay malabo ng bawiin. Saan na siya pupulutin kung gayon? Umiiyak na rin ang kapatid ni