Kamay Drawing 소설 & 이야기

TBBNHW 90 Bumungad sa kanya ang isang malaking kama. Kung tutuusin, kasing laki iyon ng kama niya. Nang mag-angat siya ng tingin, bumungad sa kanya ng malaking larawan ni Camille.. Nakangiti ito habang nakatitig sa camera.

Isang maliit na dumi ang nagmantsa sa isang partikular na drawing, na kung saan pinapakita nito ang serye ng rose motifs. Naalala niya bigla na mayroon din siyang nakuhanan ng larawan na disenyo ng rosas mula sa sketch pad ni Camila kagabi. Ang light at shadow techniques sa sketch pad nito ay tugmang-tugma sa draft na nasa kaniyang harapan ngayon. Kahit pa ang pinaka huling bersyon ng disenyo ay nag-iincorporate ng three-dimensional na mga rosas, ang nakatagong estilo ng ilaw at anino ay nanatiling magkapareho.

Lumitaw sa kanyans isipan ang papel na may drawing pero malabo ang drawing na iyon kaya hindi niya makita masyado sa kanyans isipan . Minsan pag masaya siya may mga ala ala siyang biglang sumusulpot gaya ng isang lalaki na hindi niya makita ang mukha nito .Malabo parin sa kanya lahat kaya hindi niya sineseryo ang mga iyon dahil baka mamaya hindi pala kalakip sa kanyang nakaraan .

Blackmail ako ma'am, pamilya ko at ang tunay na Ian delikado. Bukod sa message na iyon, may drawing din isang ibon, madaliang drawing lang pero ang style kasi nito ay parang katulad kay Knox, Maxim, at sa mga kapatid niya. Mayroon lang mahabang stick, may tigtatatlong naka attached na bilog na may tiniktinik. Iyon ang waepon na kasama ng ibon.

He didn't answer, he clicked again. I saw Danielle's baby pictures and it made me cry even more. And then there's a video. It was an animation. I think, he was the one who drew it. I remember this, it was an ad for the airlines , iyong ad rin na iyon, nanalo sa isang international ad contest. It a three minute fast animation and it was Kairos who drew it.

dagdag ko pa. "Sure," nakangiti niyang sambit sabay abot sa 'kin ng cell phone niya. Pagkakuha ko no'n ay nakalagay na 'to sa folder ng mga drawing niya at literal na namangha ako dahil ang galing ng pagkaka-drawing niya sa nature. Kuhang-kuha niya talaga. Paano kaya kung nilagyan niya pa ito ng kulay? Tiyak na buhay na buhay ang mga 'to.

Ramdam ko ang pamumula ng tenga ko, nanigas ang kamay kong nakahawak sa lapis. Pag-angat ko ulit ng tingin, naglakad na siya papalapit. Umupo siya sa gilid ng kumot—hindi kampante, hindi rin nakahiga tulad ni Sofia. Diretso ang likod, seryoso, pero tumabi malapit sa'kin. Dahilan para matitigan ko siya ng malapitan, sobrang tangos pala ng ilong niya... at sapat na ’yon para gumulo ang loob ko. “Look at Aya’s drawing,” ani Ma'am Sofia, mabilis na inabot ang sketchpad ko bago ko pa mapigilan. “She makes the garden look alive. Don’t you think?”

“Hey, champ. How was school?” “Good! I drew you something,” sabay abot ng nakatiklop na papel mula sa bulsa. Binuklat ito ni Damon, maingat, para hindi masira. Isang drawing ng dalawang stick figures na magkahawak-kamay, may mas maliit sa gitna. “This is us?” “Yup! And that’s our house,” proud na sabi ni Callyx. Sa ilang hakbang palayo, si Luna ay tahimik lang, pero hindi niya mapigilang mapansin ang lambot sa mukha ni Damon habang kausap ang anak nila.

"Parang nasa loob ka pa ng sinapupunan ni Ma'am Ana?" "Kakalabas ko lang niyan—as my dad said." "Ang cute. Si Caleb ba meron din?" Tumango si Kid bilang sagot. Mayamaya ay hinaplos niya ang canva na iyon. "Dad one of his best drawing ever since, not because ako 'yang bata na iyan but, because it's full of love, emotions, and sense. Iniisip ko na lang na habang ginagawa niya ito marami ang pumapasok sa isipan niya—isa na do'n si mama Ana."

Nanginig ang kamay niya habang nililipat ang pahina. Ang sumunod na drawing ay magulo. Puno ng bura at ang mga linya nito ay bali-baliko na. Parang gawa ng isang bata ang drawing na iyon. May dalawang malaking 'X' na nakaguhit nang madiin, at sa ilalim, may sulat kamay na halos hindi na mabasa. [Hindi na ako makaguhit nang maayos. Ang sakit ng kamay ko. Paano na ang pangarap ko? Paano na ako?]