Keep Me Sane Mga Nobela at Kwento

Kabanata 92 NANENG POINT OF VIEW Three things I've learn in my life so far. First, never beg for attention; kung ayaw sa iyo ng tao, huwag kang magmakaawa na bigyan ka nila nang malaking puwang sa atensyon nila. Learn how to keep your distance ang live a quite life. Second, never trust anyone; nasa punto na ako sa aking buhay na wala na akong may pinagkakatiwalaan. Naranasan ko nang lukuhin dahil sa laki nang tiwala ko sa kanila, inabuso nila iyon hanggang sa mawalan na ako ng gana sa mga taong nakapaligid ako. I keep myself in my comfort zone. Trust no one. And third, lastly, never depend on anyone; bakit ka pa ba dedepensa sa ibang tao kung kaya mo din naman depensahan ang iyong sarili sa

sagot ko, pilit na pinapakalma ang sarili. "Sabi ko, this is it! Umalis na tayo rito! Makakawala ka na diyan sa lahat ng stress sa buhay mo—especially kay Santino! Hindi ba ito naman ang gusto mo? Mag-move on at magsimula ng bago?"

“Pero don’t worry. We’ll manage everything. Basta nandito ako, walang makakasira sa atin, Kiara.” Napangiti ako, kahit pa alam kong hindi madali. Ngunit sa bawat salita niya, ramdam ko ang lakas at katiyakan na kailangan ko. Sa kabila ng takot, may pag-asa pa rin na mapanatili ang lihim namin. At habang nakaupo ako sa tabi niya, isang simpleng reminder ang dumating sa phone ko—isang text: “Keep calm, stay smart, and never let Kara know anything. Ever.”

Ang dami ko nang pasan, ayoko nang madagdagan pa. Bitbit ko ang paper bag habang naglalakad sa malamlam na kalsada. Tahimik ang paligid, tanging tunog ng sapatos ko sa sementadong daan at ilang sasakyang paminsan-minsang dumadaan ang maririnig. Huminga ako nang malalim at pilit pinapakalma ang sarili. “Focus, Mara,” bulong ko sa sarili. “Sweldo. Utang. Si Mama. Mga kapatid ko. ’Yun muna.” dugtong ko. Para akong baliw na kinakausap ang sarili.

Ito mismo ang may command na tawagin ito sa ganoong paraan. Humalukipkip ito sabay taas ng kilay. “Naku huh, tigil-tigilan mo ako sa self-love n’yan. Aba Miss Alcantara, appreciate ko naman ang kasipagan at pagiging dedicated mo dito sa resto natin. Pero sana find life din naman minsan. Ayokong sisihin mo ako kapag naburo ang kagandahan mo.”

“ARE YOU REING TO STAY THAT FAR, ARE YOU REALLY NOT GOING TO ANSWER ME, ANSWER ME YOU DAMN IT” Jeon can’t hold his temper anymore. This scheme of theirs pissed him off. He has anxiety and depression. But he's not dangerous and contagious f*ck them all. “WILL YOU COME NEAR ME? WILL YOU TALK TO ME? LOOK AT ME LADY. I WILL NOT HURT YOU. OKAY FINE, I DON'T DO IT. I DON’T HURT PEOPLE YOU DAMN IT”

I can’t hear anything. I frustratingly slammed the book dahil nagmumukha na akong usisero dahil sa ginagawa ko. Marahas kong sinampal ang aking sarili at huminga ako nang malalim. Why is this happening to me? Why Am I like this? Damn! Just let them be Mino! You’re making yourself look like an insecure human!

Masaya akong tumango. “Sabi pa ni Mike, malaking factor daw yung consistent na theraphy ko. Malakas na rin yung emotional resilience ko ngayon, enough to handle stress or challenges on my own, pero itutuloy ko pa rin yung regular check-ups para lang makasiguro na everything's okay. Prevention is better than cure diba?” patuloy ko pa sa positibong tono.

Kinonsumo na naman ako ng pagaalala at 'di pagtitiwala sa sarili. Hindi ko na napigilang humagulgol habang nakayapos sa lunchbox ko. I feel cold that there's no one to give me warmth of comfort. Mag-isa na naman akong lumalaban. Naalala ko na naman lahat ng sinabing masasakit na salita ni Mama sa akin. It's consuming me again. Gusto kong tumakas sa galit. Pilit kong tinataboy ang galit sa sistema ko dahil iyon ang nagpapagulo sa utak ko. I don't feel at peace at all! I want my peace of mind! Just let me leave in peace...

Kung hindi ako magtatrabaho ay di ako makakapag-aral. Napatingin ako sa tabi ng monitor kung nasaan ang aking family picture. I always have my family's picture with me. Ewan, for strength and inspiration na rin siguro. Second passed, I heard a beep on my headset, sign that a call is routed on my system right now. I tried putting energy on my voice kahit pagod at antok na. "Hi, thank you for calling EXIV. My name is Sanya. How may I help you?"