Novel & Cerita Letter To Myself

Huminga ako nang malalim, pinipigil ang panginginig ng aking kamay, at sinimulang ititik ang mga salita. Dear Management, Please accept this letter as formal notification that I am resigning from my position as Senior Fashion Designer, effective immediately… Bawat hagod ng panulat ay parang unti-unting pagpunit sa sarili kong pagkatao. Ginagawa ko lang naman ito para sa aking dinadala. Buntis ako, at ang ama ng bata ay ang makapangyarihang bilyonaryo na walang ibang pakialam kundi ang kaligtasan ng kaniyang magiging tagapagmana.

tanong ko sa sarili ko. “Dear, Noah…” basa ko sa sulat. “Sorry anak kung hindi ako nakapunta sa first birthday mo, pinagbawalan ako ng tatay mo…” napalunok naman ako at patuloy na binasa ang naka sulat. “... I’m sorry hindi kita naipaglaban, mahina ako… pero babalikan kita…” Agad kong kinuha ang second letter, same pa rin naka-address kay Noah. “... naghintay ako ng sulat mo anak, alam ko kaya mo ng magsulat, you’re already ten years old… miss na kita anak…”

I whispered to myself. Alas dose pasado na ng hating gabi pero wala pa rin siya, niloloko ko na lang ang sarili ko. Napangiti ako ng mapakla ng dahil sa kaisipang 'yon bago hinipan ang kandila. "Happy birthday self," I greeted myself, smiling like an idiot. "I wish you a healthy heart after being broken and cut into many pieces. You're strong and brave... Just love yourself because no one can love you more than you do," giit ko pa bago tumayo at nagpasyang matulog na lang.

Hatred "Mama, happy Mother's Day po..." Nanginginig ang boses ko habang inaabot ang isang sulat na ako mismo ang sumulat. "I wrote a letter for you po. I love you, Mama." Saglit lang akong ngumiti, umaasang kahit papaano ay matutuwa siya—baka sakaling sa isang araw tulad nito, maramdaman kong anak din ako. Na tao rin ako sa paningin niya.

'Dear Leo, I hope this letter reaches you. Sana mapatawad mo ako sa aking ginawang paglihim. I don't want you get hurt. Hurting you means hurting myself, Leo. Alam kong sa mga oras na ito ay alam mo na ang totoo. I didn't lie, baby. Mahal kita sobra pa sa buhay ko. That's why I'm willing to take everything in, h'wag ka lang masaktan.

Kahit pakiramdam ko na kami'y binayubay, alam kong sa paligid siya sa ami'y gumagabay. Isang sulat mula sa kung saan ang ngayo'y sa hangin umiindayog sa paglapag. Kinuha ko ito nang damdamin ko'y napanatag. Dear Sammy, Hindi mo pa nadidiskubre kung ano ka talaga. Hayaan mo kami na ito sa iyo'y ipakita. Mapapawi ang lungkot na nadarama, basta ba, kami sa buhay mong maging parte na.

Napabuntong-hininga ako and stared at the blank page for a long time. Hindi niya ako gustong makita. It would remind her of everything we’ve been through. Halos lahat naman nun ay magaganda but I caused ruin to that beautiful love story. I could easily text or message her but I’m letting the sentimental part of me write my last letter to Cassidy. Just like before. My hand started to write. Bumalik sa akin lahat and I deserve this torment. How arrogant of me if I would ask for peace of mind.

Kinuha ni Amiel iyong letter na kanina kong pinakita sa kanya at saka niya 'yon binasa. "Oh, ang sabi, 'don't stress yourself at work, love. I know you'd be amazing today, do well and good-luck. I'll be going home late, don't wait for me. I love you.'" Tumili pa muna si Amiel sa huling sinabi ni Louis sa letter niya sa akin at ako naman ay napatakip ng mukha para itago ang ekspresyon kong nakangiti.

"Pero hindi ko na kilala ang sarili ko." Pumasok ako sa loob at hinayaan ang dilim na lamunin ako. Ang katahimikan ng gabi ay muling nabasag ng tunog ng phone ko. Isang message mula kay Lucas. Lucas: Sweet dreams, Attorney. I know what you’ll be dreaming about tonight.

Hindi ko kayang makita siyang masaktan nang dahil sa akin. Kinabukasan, habang nasa business meeting si Wilbert, kinuha ko ang maliit kong bag. Inayos ko ang lahat ng gamit ko sa condo. May iniwan akong maliit na sulat sa lamesa. Dear Wilbert, Thank you for everything. But you deserve someone who can give you a future I can't promise. I'm sorry for leaving without saying goodbye.