Novel & Cerita Letter To Myself

Alam ko na ang kailangan kong gawin. Ilang minuto lang, naisilid ko na sa maleta ang mga damit at mahahalagang gamit ko. Hindi na ako magpapalipas ng gabi sa lugar na ito. I needed to leave before I completely lost myself. Hindi na ako pwedeng manatili sa isang relasyon na hindi patas. Binuksan ko ang aking phone at agad nag-type ng mensahe. To: Ninong Chester

Pagkatapos maghugas ng pinggan, bumalik ako sa kwarto at nagdesisyong magsulat sa diary ko. "January 14, 2025 Dear Diary, Sana dumating ang araw na makita kong masaya si Mama at Papa na magkasama. Alam kong hindi ganun kadali, pero hindi rin imposible, di ba? Baka kailangan lang nilang makita ang halaga ng isa't isa ulit." Napangiti ako sa sarili kong sulat. Alam kong mahaba-habang proseso pa ito, pero habang may pag-asa, mananatili akong umaasa.

“Anyway, I made this video para malaman mo na ako at ikaw ay iisa. Shocking, right? Pero sana ay paniwalaan mo. I made an effort in letting you know about our co-existence. Yung notebook na binigay sayo ni Mommy, isinusulat ko ang mga pangyayari sa buhay ko, pati na ang date para may idea ka on what’s going on while you’re away. Gusto ko sana na doon mo rin isulat kung ano ang mga ginawa mo habang wala ako. Para pagbalik ko ay hindi naman din ako mangapa.

saad niya sabay tawa ng mahina. Tinitigan ko ang laptop. May isang liham na nakasulat dito. Huminga ako nang malalim bago ko umpisahang basahin ito. Hi, anak. It's me, your beautiful mommy. If you find this letter, it means I'm no longer here. I might be… in heaven watching over you.

“Tatlong buwan na lang, tapos tapos na ang lahat.” Ngumiti siya, walang saya sa mukha. “Sana nga. Para makalaya na rin ako sa'yo.” Tumalikod ako. Dumeretso sa kwarto ko. At sa gabi ring ‘yon, habang tahimik akong umiiyak sa kama, sinulat ko sa journal ko: "Hindi ko alam kung paano pa ako tatagal sa loob ng tatlong buwang ‘to. Pero isa lang ang sigurado ko… Kapag natapos na ‘to… Ako na ang aalis."

paalala nito bago siya makalayo. Napailing siya. Kung hindi pa siya ni-remind nito ay nakalimutan niya ang practice nila mamaya. Puro si Heaven kasi ang laman ng sistema niya. Pagpasok ng kotse ay hindi muna niya pinaandar iyon. Agad niyang binuksan ang sobre at binuklat ang papel. Dear Theo, Consider this letter as a closure kung ano man ang pinag-usapan natin. Hindi ko na itutuloy. I'm a bit sad and disappointed. Sorry.

inapangako ko sa inyo na iingatan ko po ang sarili ko ngayon. Matapos po ang mga nangyari na ito sa akin ay napag isip isip ko po na gusto ko naman pong tumayo sa sarili kong mga paa. Gusto kong magsikap para sa sarili ko para hindi naman po ako laging nakasandal na lamang sa inyo. Pasensya na po kayo kung naging pasaway po ako masyado po kasi akong nag enjoy sa pagliliwaliw ko kaya pasensya na po kayo. At ngayon po na pinili ko na mamuhay na mag isa ay pinapangako ko po na magbabago na ako para sa sarili ko. Babalik din naman po ako sadyang gusto ko lang din po na maranasan na tumayo sa sarili kong mga paa. Ang tungkol naman po sa amin ni Lucas ay kinausap ko na po siya pero ayaw po niyang

* Dear Jony, I know this is not the last entry na isusulat ko. Pero sa tingin ko, ito ang pinakamaganda sa lahat nang naisulat ko dahil dito ko isusulat ang aking gusto sabihin sa ’yo na nahihiya akong sabihin sa ’yo ng harapan. Jon, I want you to understand me. I want you to keep this letter. I want you to keep your promise. Jon, I know you love me so much and so do I. Alam kong darating iyong araw na maramdaman nating hindi na natin mahal ang isa’t isa. Darating iyong araw na magkaroon tayo ng problema na sa tingin natin ay ang paghihiwalay na ang sulosyon niyon. Alam kong darating iyong araw na magagalit ka ng sobra sa akin at ganoon ako sa ’yo. Darating iyon araw na magkakasala ka sa aki

Tumango-tango lang si Alice bago ito lumabas ng room namin. Sunod na klase ay Understanding the Self. Pinagawa lang kami ng 500 words na essay about ourselves. Sinulat ko doon kung ano nga ba ang totoo kong ugali. Noon at kung paano ako nagbabago ngayon. Naging honest lang ako habang nagsusulat. Pero hindi ko na binanggit doon na nakarating ako sa future.

Hindi man kita kausap ng personal ngunit sa pamamagitan ng sulat kong 'to ay malaman mo ang nais kong sabihin sa 'yo. Mag-iingat ka palagi. Huwag mo na akong isipin pa, okay? Maayos naman ako kung nasaan man ako sa oras na 'to. Hindi ko rin naman pababayaan ang sarili ko. Dapat ay ganoon rin ang gawin mo. 'Wag mong pababayaan ang sarili mo. Palagi mo 'yang pakatatandaan, Jacob. Mahal na mahal kita ngunit hanggang dito na lang talaga tayong dalawa. Masayang-masaya ako na nakilala kita at sa maikling panahon ay naging parte ako ng buhay mo. Huwag ka nang malungkot o kaya ay umiyak kung umiiyak ka man ngayon habang binabasa mo ang sulat ko na 'to sa 'yo. Intindihin mo na lang ako sa naging desi