Liwanag Sa Dilim Kwento Novels & Stories

"Ikaw ay isang kaluluwang naligaw sa dilim." Isang nakakasilaw na pagsabog ng asul at ginintuang liwanag ang bumalot sa kanila. Ang kadiliman ni Malakarion ay nilalamon ng liwanag. Sa kanyang huling sandali, sa mga mata ng demonyo, isang kislap ng pagkaunawa, marahil kahit pagsisisi, ang lumitaw bago siya tuluyang naging alikabok.

“Ngunit hindi lamang dilim ng gabi ang matututuhan mong makita. Sa panahon ng digmaan, makikita mo rin ang dilim sa puso ng isang nilalang, ang pagtataksil, ang kasinungalingan, at ang pagnanasa sa kapangyarihan. Ang tanong… kakayanin mo ba ang katotohanang iyon?” Hindi agad sumagot si Prinsipe Zaitan. Ngunit sa wakas, bumulong siya, “Kung kailangan kong makita ang dilim upang maprotektahan ang liwanag, tatanggapin ko ang lahat ng sakit na kasama nito.” Napangiti si Pinunong Harez, bagama’t may lungkot sa kaniyang mata. “Marami ang bumubukas ng mata, ngunit kakaunti ang kayang dumilat habang nasa gitna ng bangungot.”

Maya-maya pa ay nakaramdam ako ng kaonting kaba dahil unti-onting dumidilim ang paligid, wala ng liwanag, dahil wala ng ilaw sa daan na tinatahak namin. Napalunok ako ng matindi dahil sa kaba. Saan ba 'to patungo? Hihinto na sana ako para sabihing ayoko nang tumuloy dahil sa sobrang dilim nang nilalakaran namin, ngunit ilang saglit lang ay nakita ko na ang liwanag at rinig ko na ang ingay ng mga tao. Anong lugar ito?

Ang dilim ay naging kaharian ng mga matang puno na may mababangit na d***g ng mga hayop na nagbibigay buhay sa kagubatan. Dahil sa pagsilay ng liwanag ng flashlight, unti-unti nang natuklasan ang masalimuot na eksena sa lugar na 'yob. Ang katahimikan ay nabasag ng mga matang puno at sigaw ng pagtataka mula sa mga mangangaso. Isang lalaking may mukhang mapaglaro ang lumapit kay Helaena. "Anong nangyari rito?" ang marahang tanong.

Bakit ang dilim at bakit wala siyang nakikitang mga kabahayan? “Walang signal.” Hindi niya maiwasang sambit. “Opo Mam. Wala po talaga! Pero dito lang po iyan, Mam. Pagkalagpas natin sa lugar na ito, magkakaroon ulit.’” Sagot naman kaagad ni Dark. Hindi niya na tuloy mapigilan ang mapataas ng kilay kasabay ng pag-upo niya ng maayos nang mula sa Liwanag ng buwan, may natanaw siyang dagat

Dumilim ang paligid at wala siyang makita kahit ano, ngumiti siya ng marahan dahil alam niyang ginagawa na ng kanyang mga taohan ang trabaho nila. Gulat na gulat siya ng biglang may yumakap sa kanya. Naamoy niya kaagad ang pabangong iyon. It was him for sure. Mahigpit siya nitong niyakap. Nag hiyawan pa ang mga tao dahil sa dilim. Kanya-kanyang on ang mga tao sa kanilang flashlights sa cellphone.

Ang mga bintana ay nababalutan ng alikabok at ang ilaw sa labas ay kumikislap-kislap. Pagbukas ng pinto, malamig na hangin ang sumalubong sa akin. Bumaba ako mula sa sasakyan. Maingat ang bawat hakbang ko at agad kong nakita ang dalawang lalaki na nakatayo sa dilim. Malalaki ang pangangatawan nila at nakaitim sila mula ulo hanggang paa. “Ma’am,” bati ng isa, bahagyang tumango bilang paggalang. “Nasa loob na po.”

ELENA POV Iba ang gabi rito sa isla kumpara sa Maynila. Doon, nilalabanan ng mga neon lights at ingay ng traffic ang dilim. Pero rito, ang dilim ay buo, malalim, at parang may sariling buhay. Ang tanging source ng light ay ang mga bituin na parang dyamanteng isinabog sa langit, pati yung mahinang apoy na ginawa ni Dante sa harap ng cottage namin.

Mas madilim ang liwanag, mas malapit ang lugar. Kapag naging itim, iyon na ang mismong sentro. 🏃 Pagtugis sa Liwanag Walang sinabi si Juan. Agad niyang hinabol ang sinag na ngayo’y kulay abo. Habang tumatakbo, lalo itong dumidilim. At nang maging itim, bigla itong naglaho, parang sumabog sa hangin.

[Ang Pagkapunit ng Belo] Ang dilim ay hindi lamang kawalan ng liwanag; ito ay isang bigat na dumadagan sa dibdib ni Paola. Nang dahan-dahan niyang imulat ang kanyang mga mata, ang unang naramdaman niya ay ang malamig na bakal sa kanyang mga pulso. Naka-posas siya sa gilid ng kama.