My Journal In Life の小説・ストーリー

Parang may bahagi ng pagkatao kong nawala sa proseso. Napatitig ako sa isa ko ring notebook—ang Pregnancy Journal. Doon ko sinusulat lahat. Mula sa cravings ko, mood swings, mga panaginip, hanggang sa mga moments na bigla na lang akong mapapaiyak kahit wala namang dahilan. Parang binuhos ko ang mga hinaing ko sa notebook, isinulat ko lahat. Isa itong pahina sa araw-araw na nagpapaalala sa akin na kahit mahirap, kahit walang kasiguraduhan, hindi ako nag-iisa. May batang umaasa sa akin—at dahil doon, hindi ako puwedeng sumuko.

Ginamit niya ang natutunan niya sa internship, ang skills sa makeup at creativity, pati ang kaunting koneksyon sa isang local photographer na kaibigan niya sa studio. Ilang araw bago ang birthday, habang si Ralph ay nasa hearing at busy sa isang domestic abuse case, sinimulan ni Alexis ang kanyang proyekto: isang personalized leather-bound journal na pinuno niya ng mga entries na sinulat niya bawat buwan mula nang nagplano silang magkaroon ng pangalawang anak. Bawat pahina, may larawan nilang dalawa, mga quote ni Ralph na isinulat niya noong hindi nito alam, at short messages na punô ng pasasalamat.

Mas mabuti na nga lang rin siguro ang ganoon dahil malalagay lang sa alanganin ang buhay niya kung totoo nga ang lahat ng nakasulat sa diary na nabasa namin kanina. Problema ko ito kaya ako lang ang makakatulong sa sarili ko. Huminga ako ng malalim at binaba ang iniinom ko. Kinuha ko ulit ang diary at nagbasa doon. September 25, 1995 Nuevo Pacto

Hindi romantic, hindi rin madalian—pero totoo. Yung pakiramdam na may taong naniniwala sa'yo kahit noong panahong hindi mo kaya. --- Later That Night In her room overlooking the Swiss alps Bumili ako ng bagong journal sa bookstore kanina. Wala na ang lumang notebook ko. Naiwan sa Pilipinas. Pero siguro… okay lang din na magsimula muli. Binuksan ko ang unang pahina. Puti. Walang marka.

Umupo siya sa lumang bangko sa ilalim ng puno, ang lugar kung saan siya madalas magsulat sa journal niya. Dinukot niya iyon mula sa bulsa ng robe—dala niya pa rin palagi. Binuksan niya sa pinakahuling pahina. Wala nang malinis na espasyo, kaya isinulat niya sa gilid: “I am broken. But I’m still here. Breathing. Existing. Maybe that’s enough for now.”

Mag-isa si Freya sa silid. Kinuha niya ang isang lumang journal na isinulat niya bago niya nakilala si Torren. Binuklat niya ang unang pahina. Nabasa niya ang sariling sulat-kamay: "Hinding-hindi ko hahayaang maging sentro ng buhay ko ang kahit sino." Matagal niya itong tinitigan. Parang sulat iyon ng isang estranghera.

Marahang naglakad ang dalaga patungo sa bookshelf saka kinuha ang isa sa mga journal na nandoon. “It’s my journal.” Usal nang dalaga nang makilala ang sulat kamay niya. Ang mga journal na nandoon ay nga journal niya tungkol kay Drake, mula nang una niya itong makita sa isang high school basketball match hanggang sa pag-iwan niya sa binata dahil sa takot na baka isang araw tuluyan nan ga niyang iwan si Drake. Kahit na mahal niya si Drake she has to be cruel at iwan ang binata na mag-isa. Even hiding the fact na buntis siya sa anak nila. Natuptop ni Samantha ang bibig niya habang binabasa niya ang journal niya at umiiyak. Lalo na sa katotohanang ginawa niya ang journal na iyon para kahit nakal

sabi ko, habang naiisip ang mga ngiti sa kanilang mga mukha kapag ibabahagi namin ang mga bagong karanasan. Sa mga sumunod na araw, pinuno namin ang aming journal ng mga alaala. Isinulat namin ang mga nangyari—mga tawanan, mga bagong natutunan, at mga plano para sa hinaharap. Ang bawat pahina ay tila nagiging bahagi ng aming kwento bilang pamilya. Habang nag-eenjoy kami sa bawat aktibidad, nakilala rin namin ang mga lokal. Isang gabi, nag-invite ang isa sa kanila sa isang cultural event sa bayan.

" Syempre, love nila ako eh kaya sila pumayag, for experience lang naman itong ginagawa ko kaya kalma ka lang walang permanente sa mundo kaya gusto kong subukan lahat tulad sa magiging Yaya para naman may maisulat ako sa aking journal notebook. Eh sa nakakapagod na ang laging nagsusulat na pumunta kami ng Tokyo, we travel to this place..that place…you know what I mean. I want to live a simple life. Feeling ko magical ang ganitong karanasan. Believe me, I'm okay with this set-up.” "Grabe ka na talaga, ang iba gusto nilang maranasan kung anong meron ka, while you…gusto mong maranasan kung anong meron sila, iba ka talaga.” aniya na napapailing nalang ng kanyang ulo. “I know right- at least hind

I was expecting it to be full of entries just like how a journal should be. But I was taken aback to see unusual method of writing a journal. Napailing ako bago napangiti. "Oh, Ava. My odd friend," I murmured as I read the first entry of her journal. 03/07/2019 I am happy. Iyon lang ang nakasulat sa buong papel. Hindi ko inaasahan na may ganitong tao ang naglalagay ng ganito kaikli sa entry ng journal nila. It's supposed to serve as documentation of the things or moments you should remember.