My Journal In Life Novels & Stories

Hindi na kami natatakot sa anuman. Dalawang taon ang lumipas. Ipinasara ko na ang aking journal. Hindi na kailangan. Ang mga pahina ay puno na ng mga salita ng sakit, galit, at paghihiganti. Ngunit ang bagong kabanata ng aking buhay ay hindi na isusulat sa papel. Isusulat ko ito sa bawat araw na kasama ko si Wei Long at si Luna.

Hindi ako pala-kwento sa buhay lalo na kapag bago lang kaming magkakilala. My life needs to be private, tanging mga kaibigan at pamilya ko lang ang nakakaalam ng mga nangyayari sa buhay ko. Hindi naman sa wala akong tiwala kay Julie, it's just that ayoko lang talaga mag-kwento ng mga mapapait na nangyari sa buhay ko. It should be private and not to tell anyone.

Nang pauwi na ako, dumaan ako sa parke na dati kong tinatambayan sa tuwing gumagawa ako ng journal at nagbabasa. Pinagmasdan ko ang mga taong nasa palibot. Masasaya sila, at may ilan din namang tahimik habang hawak ang kani-kanilang cellphone. Nagkuru-kuro ako nang ilang minuto. Inisip ko kung paano ako humantong sa ganito. Isang simpleng buhay lang naman ang nais ko. Bakit ba tila nanunudyo ang panahon at kapalaran?

Journal ni Talia. Mali ang pakiramdam na basahin ang journal niya, pero kung gusto kong mabuhay bilang Talia, kailangan kong malaman ang alam ni Talia. Dahil wala akong alaala niya, ang tanging paraan ay ang journal na ito. Kaya binasa ko ito. Maraming bagay ang nakasulat, pero isa ang tumama sa akin — ang dahilan kung bakit hindi niya mahal si Talia.

Para bang nararamdaman ko na rin ang unos na paparating. Kinuha ko ang journal ko at sinimulan kong isulat: > “May mga gabi na parang mabigat ang hangin, at alam mong may mangyayaring hindi mo mapipigilan. Pero kung may isang bagay na natutunan ko ngayong gabi, ito iyon: may mga laban na kailangan mong harapin, kahit hindi ikaw ang nagsimula.”

Mabilis kong isinara ang journal at huminga nang malalim. Nagwawala ang pulso ko. Nararamdaman ko ang bawat pintig sa leeg ko, sa dibdib ko, sa baba. Nakakabaliw kung paano niya ako nakokontrol nang hindi man lang niya sinusubukan. Tinitigan ko ang journal sa kandungan ko, pilit na pinapakalma ang utak ko. Doon ko napansin ang isang piraso ng papel na nakaipit sa huling pahina. Lukot. Parang pinunit na tapos nagbago ang isip kaya ibinalik din.

“Good. By the way, here is my number. Please call me if there’s a problem again. See you again next time.” “Sige,” nakangiting tugon niya. Hinatid na lang niya ito sa labas ng pintuan dahil hindi na siya pinayagan pa ng lalaki na lumabas. ... HELLO, my name is CJ and I write stories. I started writing back in highschool when I was just trying to figure out what I wanted to do with my life and I found writing was a great way to express myself. I enjoy writing stories that are both entertaining and meaningful to my readers. I hope you enjoy my work and please feels free to leave a comment/suggestions.

Ngayon ko lang napagtantong nawawala pala ito. Kinabukasan, nagmadali ako sa pagpunta sa locker room sa pag-asang mahahanap ang journal ko, pero wala. Nagkakaroon ako ng kaba dahil kung anu ano pa naman ang mga sinusulat ko roon, baka may makabasa. "Jenna, okay ka lang? May nawawala ba sa iyo?" Napatunghay ako nang may kumausap sa akin. "Zeus, ikaw pala. Oo, meron. Nawawala 'yong journal ko. Hindi ko mahanap. May nakita ka bang makapala na notebook na kulay lavender? Maganda 'yon."

At ngayon, pakiramdam ko malapit na akong makarating doon. Parang naririnig ko pa ang boses ng mga propesor ko noong kolehiyo, na laging sinasabi: “A journalist is only as good as her courage.” At eto na ako ngayon, haharap sa isang kwento na kayang magbago ng lahat. Hindi lang reputasyon ang nakataya dito, kundi pati na rin ang buhay ko.

Joselito Dela Cruz. Mamaya pagkatapos ng pasok namin sa school ay dadaan kami sa burol ni Mr. Principal. One day after he gave me his journal,he passed away. Ang sabi inatake raw sa puso. Due to stress and improper lifestyle,binawian siya ng buhay. Kinikilabutan tuloy ako nang maalala ko ang binigay niya sa aking journal. Alam niya kayang malapit na siyang mamatay kaya ibinigay niya sa akin iyon?