Nakakahawa Ba Ang An-an の小説・ストーリー

Tumango lang sya at hindi na umimik pa. Habang ang bata naman ay halatang masaya habang panay ang kwento na ina ayunan na lang niya. Tini tigan ni Norman ang bata habang panay ang subo at panaka nakang nag sasalita. Hindi nga kaya tama ang kanyang hinala? Marami at hindi lang iisa ang nakapag sabi na mag kamukha raw sila. Siguro kailangan din nya ng malinaw na pruweba. Nagunit may iba pang pag ka- kataon naman.

At nilulon agad saka sinundan ng pag inom ng maraming tubig. "Hindi makabubuti sayo ang tumayo rito at nakatayo ng ganyan Mapapagod ka at hihingalin ka kaya ang mabuti pa halika mahiga ka ulit sa kama" sabi ni Anika. Inakay ni Anika sa kapatid at dinala sa kama at pinahiga, pagkatapos ay kinumutan. "Mahpahonga ka na, alam ko maghapon ka na namang nagiisip" sabi niya kay Angela.

Saka, wala ba talaga siyang balak na magpahinga? Palapit na sana ako ng bigla itong naupo sa damuhan, saka niyakap ang kanyang tuhod. Narinig ko ang mahihina niyang pagsinghot-singhot. Umiiyak ang babaing to. Sabihin mo sa akin Angie, ano ba ang makukuha mo sa iyong pag-iyak? Mayroon ba? Oo, mayroon. Sa ginagawa mo magkakasakit ka lang.

“Nakagugulat ba?” “Malamang!” Bahagya niya pang tinapik ang aking balikat. “Kasi, bro, ang swerte mo na kay Anissa e. Malabong siya ang makipaghiwalay, maintindihan ‘yon. Ano bang nangyari?”

Yun ba ang mean niya? "K-Kung ano man yun ay wala na akong maalala. Kumain ka na nga. Nagugutom pa ako." Agad na akong umiwas at kumain na ulit. Napakagat ako sa labi ko at hindi ko yun pinahalata sa kanya. Ramdam ko pa rin ang titig niya sa akin habang kumakain ako. Hindi ko na lang siya pinansin. Hanggang sa matapos na kaming kumain.

sabik ko na sinabi sa puso ko. Si Angela, na paakyat na ng hagdan at malinaw na handa ng matulog sa kuwarto niya, ay bigla tumalikod. Naglaho ang pagod niya at napalitan ito ng sabik. “Yunice, naparami ang kain ko sa dinner, bloated ang pakiramdam ko. Ano kaya kung maglakad tayo sandali sa labas?”

Asawa ko ba sya? "Anong bakit ganito ako makatingin? Tingnan mo nga 'yang itsura mo, mukha kang pinag-sakluban ng langit at lupa." Inis na sabi ng aking ina, bumuntong hininga na lamang ako at saka isinubsob ang aking mukha sa bag ko "Umayos ka nga Gracel!" Sigaw ni Mama.

"Baka pagod kalang Anna, bakit hindi ka muna magpahinga? Umuwi ka kaya muna? Kami nang bahala magpaalam sayo. Namumutla kapa" Tama naman si ate Bebang baka pahinga lang nga ang kailangan ko dahil nitong araw lagi nalang akong stress nakaka dagdag pa ang lagi niyang pagsusuka, may idea na siya pero natatakot siyang alamin dahil alam niyang napakalaking gulo ang mangyayari sa oras ng ana tama ang hinala niya.

What is this, a déjà vu? “Kung iyan ang nais mo.” Aniko. Kinuha ko ang baraha ang binalasa ito sa kaniyang harapan ng tatlong beses. Ano bang laro ang lalaruin ko? Tong-its? Pares-pares? Marihap mag-explain kaya wag na tong-its, ayoko rin naman ng pares-pares dahil sobrang dali. Naglagay ako ng dalawang baraha sa aming harapan at nilagay ang sobra sa aming gitna.

"Paano ko ipaliliwanag kay mama kung bakit ako naglakad at nag-iisa? Ano'ng isasagot ko kapag itinanong kung nasaan si Nurse Sophie Samonte? " Napaisip. "Nasaan na nga ba kaya ang baliw na babaing 'yon? " ***