No More Pain And Suffering นิยาย & เรื่องราว

Syempre di mawawala ang kasiyahan pagkatapos ng kalungkutan at sakit na nararamdaman. Sa mundo ng w*****d o sa mundo mo walang permanente. Kahit ganun may isang bagay ka namang matutunan ay yung wag matakot maging masaya lalo na ka pag-iniwan ka ng iyong sinisinta. Ex is not a mistake. Tulad nga ng sabi ni Caleb at Dylan. 'Beautiful Mistake' ito. Sakit nga ang dala nito pero diba pagnasasaktan tayo? Mas marami tayong matutunan? Kailangan mo lang buksan ang puso't isipan mo. Wag matakot masaktan dahil part na sa buhay natin ang walang magstay. THE END

Nagawa niya pa rin gumawa ng masama. "You know I'm in endless pain when I wake up one morning and realize that I'm dead, buried and forgotten by those who are dear and close to me but alive and kicking to strangers, a people who don’t give a d-mn about me. You know you will forever be in pain when you wake up in the morning, with a jolt, to an emotionless face of someone who tells you nothing but to go out and kill, take another human’s life or yours would be taken in more painful ways than you can imagine. You know pain when you go to sleep with it every night and you see yourself being lowered in your own grave but when you scream to those mourning and burying you your screams are whimpers

Ano ang idadahilan niya? Ngayo'y nakakadama siya ng pagsisi sa nagawa. Kung dapat sana'y hindi siya umalis. Kung dapat sana ay hindi siya nagpadala sa sulsol ni Rachel. Pero, 'di ba, dapat masaya rin siya? Dahil wala na ang babaing naging dahilan ng paglayo ng babaing minamahal niya. He should be happy. Pero, bakit hindi? Bakit parang ang sakit? Why does it feel like pain?

the pain became twenty times more painful than it already was. Nahihirapang huminga si Alexander. Kaylee turn her back on him and start walking away with the Colin guy. Hindi na namalayan ni Alexander ang sunod-sunod na pag patak ng mga luha n'ya. sa sobrang sakit ng mga sinabi ni Kaylee, nag sunod-sunod ang luhang pumapatak mula sa mga mata n'ya. He is crying in so much pain that he wants to disappear. He just wants to disappear forever and maybe, just maybe, Kaylee will be happy.

To make sure no one could ever take her away from me? Or maybe… I was never someone she needed in her life to begin with. Pinikit ko nang mahigpit ang aking mga mata, pilit na pinapakalma ang aking paghinga. It’s too much. This pain is too much. Góddamn it… I don't want this fúcking pain. Hindi ako makahinga dahil sa nalulunod ako sa sobrang sakit. Ilang beses akong napailing at pinahid ang mga luha ko.

Parang demonyong saad ni Dani habang tumatawa ito. Hindi ko na mabilang ang ungol at sigaw na nagawa ko dahil sa hapdi at sakit na nararamdaman ko dahil sa latigo na dumadapo sa likod ko. Sobrang sakit at walang tigil ang pagdaloy ng aking luha dahil sa sakit. I am strong but I am still human and I don't have a high tolerance with pain. Sobrang sakit na parang gusto ko ng mamatay na lang. The pain is extremely unbearable and my toes are curling everytime the whip hits my back.

"I know, that's why I deserve this. All of this is happening now." "You know what hurts the most? Ay ‘yong katotohanan na kahit ginagawa namin ang mga bagay na ‘to ay hindi pa rin siya babalik." mahina ngunit bakas sa boses nito ang lungkot. "I'm sorry, alam kung hindi na matanggal ang sakit na nararamdan niyo. Pero hanggang kailan? Wala ba kayong balak tumigil? I know wala akong karapatan na sabihin ito dahil kasalanan namin ang lahat."

Maaalala nya lang ang lahat ng sakit at oait ng nakaraan kapag nakikita nya ako. It's a torture for me but I deserve this. I deserve this pain. Pero yung kanila? The pain that I've caused them, they don't deserve that. Only I deserve this kind of pain. Ako lang. A/N: Ayokong masyadong masakit, naiiyak din ako. Mild lang dapat HAHAHAH.

Unti-unting lumalabo ang paningin ko hanggang sa tuluyan na akong mawalan ng malay. I hope the pain will end.

Tiniis niya ang hapdi at sakit na nararamdaman sa bawat ulos ni Aidan. Gusto na niyang sumigaw sa sobrang sakit pero unti-unti iyong napalitan ng kakaibang kiliti sa kaibuturan niya. She wasn't feeling pain anymore... She was feeling pleasure. A blissful pleasure that she hasn't felt before. This... is... heaven. "Oh."