Novel & Cerita Only Friend แค่เพื่อนไม่ได้แล้วมั้ง

“ขอบใจนะ แทน..” “มุก..!!! เรามาออกจากเฟรนด์โซนกันดีมั้ย” แทนคุณรีบเสนอ “ได้สิ มุกก็ไม่อยากเป็นแค่เพื่อนของแทนอยู่แล้ว” ทั้งสองโอบกอดกันอย่างรักใคร่ ภายใต้สายตาของคุณพิมพ์ประภา

มือที่ประคองโทรศัพท์อยู่รีบปรับระดับลงต่ำ ความสับสนละคนห่วงใยที่ทำงานแทบทุกวินาทีไม่ได้หมดลงเพียงแค่เห็นหน้า ทว่าต้องเก็บอาการเพราะคำว่าเพื่อนมันค้ำคอ "ไม่โยนมาบนหัวกูเลยครับไอ้เพื่อนรัก" ฉลามประชดประชันพร้อมกับปรายตามองสีหน้าของคนไม่สบอารมณ์

"คำคำเดียวในชีวิตชีวิตหนึ่ง ทุกความรู้สึกที่เกิดขึ้นกับเหล้าเพียงจอกเดียว~" "แค่คำว่าเพื่อนเท่านั้นก็จะไม่เหงาโดดเดี่ยวอีกต่อไป แค่เรียกเพื่อนออกมาคำเดียว เธอก็จะเข้าใจเอง แม้ว่าจะต้องเศร้าโศกและเจ็บปวดอย่างไร จงก้าวเดินต่อไปเถอะ เพราะเธอยังมีฉันเป็นเพื่อนตลอดไป~"

เธอเผลอทำแก้มป่อง “พูดเหมือนไม่ค่อยมีเพื่อน” เขาอดมองทางหญิงสาวไม่ได้ “นี่ๆ มีแฟนหรือยัง”

ชายหนุ่มให้คำตอบเพื่อนกลับไปเพียงคำสั้น ทว่าได้ใจความเป็นอย่างดีโดยเฉพาะกับเพื่อนที่สนิทกันมากอย่างที่ต่างฝ่ายต่างรู้จักกันและกันดี เพียงพูดคำสั้นออกมาไม่ต้องยืดยาวก็เข้าใจอย่างท่องแท้ว่าเพื่อนต้องการอะไร “คิดจะทำอะไร” “ล่อเหยื่อ”

ให้เพื่อนตัวดีจริงๆ ถ้าอยู่ใกล้คงไม่พ้น นี่คือสองมาตรฐานที่คนพูดถึงใช่ไหม "มึงก็เชื่อ" หนุ่มเกาหลีตอกกลับเพื่อนรักที่ตอนนี้กูจะไม่เป็นเพื่อนกับมันแล้ว

เคสโซ่เอ่ยแค่กับเพื่อนให้ได้ยิน “มึงจะเคลม ?” ฮาวายเลิกคิ้วถาม พวกเขาคุยกันแบบเปิดเผยได้แล้ว เพราะตอนนี้เซกิเหมือนคนที่หลุดไปอยู่แค่โลกของเธอไม่ได้สนใจอะไร “…ก็น่ารักดี”

เขตแดนเงียบกับคำต่อท้ายเพื่อเปิดโอกาสให้ชีสเค้กได้อธิบาย " อ๋อ เรามากับเพื่อนนะ "ชีสเค้กยิ้มร่าแต่คนข้างๆ กับทำหน้าตึงเรียบเฉย " อ่าวเป็นเพื่อนกันหรอกหรอ นึกว่าเป็นแฟน "

เธอมีเขาเป็นคนแรก และการมีครั้งแรกกับผู้ชายที่ไม่ใช่คนรักมันอาจทำให้เธอต้องเสียใจ “มึงมีอะไรกับกูเป็นคนแรก” “แล้วมันยังไง สำคัญเหรอวะ?” “กูแค่คิดว่ามันอาจมีทางออกให้มึงกับกูได้อยู่กันอย่างสงบโดยที่ทั้งมึงและกูไม่ต้องอึดอัด เราสองคนมาเป็นเพื่อนกันไหม เรื่องที่ผ่านมากูไม่ถ ือโทษอะไรมึงอีกแล้ว ส่วนเรื่องเมื่อคืนก็ตามนั้น ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น...”

“ขอบคุณนะคะ” “บอกแล้วไง ไม่ต้องพูดจาเป็นทางการหรอก พูดแบบธรรมดาก็พอ เพื่อนกันทั้งนั้น”