Novel & Cerita Pangkamot Sa Likod

🌳 Ang Nakakatakot na Tanawin sa Ilalim ng Buwan Sa ilalim ng malamlam na buwan, isang higanteng puno ang nakahandusay sa lupa, ganap na binunot mula sa ugat. Walang anumang halaman sa paligid— malinis, parang may sumabog. At sa gitna ng clearing, may isang bangkay na nakahandusay sa lupa. Sa itaas nito, may lumulutang na berdeng bead, hinihigop ang spiritual energy mula sa lahat ng direksyon, lumilikha ng mga umiikot na maliliit na alon ng kapangyarihan.

Kaagad, ang tubig Tumigil sa pag-agos, at makalipas ang ilang sandali, bumukas ang isang pintuan ng bato sa likod ng bukal. Pagkatapos niyang pumasok sa loob, nagsara ang pader ng bato at muling nagsimulang dumaloy ang tubig mula sa bukal. Ito ay Napakalihim nito kaya walang makapagsasabi na may lihim na daanan sa likod nito.

Dumugo ang gilid ng labi ko pero nagawa ko pa rin siyang lingunin para lang makita ang mabibigat na nyang mga mata . "You should've have said that, shouldn't you?"nanggigigil ang kanyang panga na tinanaw ang malayong kawalan. "You don't know how it feels"hindi ko alam kung nasaan kami pero ang tantiya ko ay nasa ilalim lang kami ng palasyo.Heto na yata ang underground kung saan maaaring marami na rin ma sekreto na itinatago hanggang ngayon.

I stretched my hand out, slowly gazing at it, and reached it until I slowly pulled him up. Nagpampag ito sa likuran niya pati sa sleeve ng suot niyang suit dahil medyo maalikabok ang lugar na 'to. Kung pagmamasdan ang lugar na 'to ay tila nagmistulang disyerto at ghost town pero maaaring may itinatago pa rin itong lihim dahil ang mga kalaban ay maaaring nagtatago lamang sa paligid. Kung iisipin ay puwedeng may underground areas sila dito kung saan puwede silang magtago at kung tama ang kutob ko ay maaaring may nakalagay ring patibong da bawat paligid.

At huli na akong pumasok sumunod sa kanila. Doon ako napagulat nang makababa ako sa ilalim ng lagusang iyon. Hindi ko inakalang may ganito palang lugar sa ilalim ng simbahan. Sa tanang araw na lumaki ako rito, kailanman ay hindi ko napuntahan ang lugar na ito. Isang makitid lugar ito. Mahamog at m****a ang buong kapaligiran. May mga namumuo pang mga lumot dito. Ang ibabaw ng lugar na iyon ay lupa na para bang nasa loob ka ng isang kweba. Sa bawat gilid naman ng lugar na iyon ay may mga rehas na bakal. At sa likod ng mga rehas na ito ay may mga madidilim na silid na para bang isang kulungan.

“Fine! Basta 'wag kang lalayo sa akin okay Mine?" Sa wakas nakarating din kami sa Lugar kung saan gaganapin ang pag tu-turn over. Nakaka mangha lang dahil Isang Lugar ito na malayo sa lahat. Bahay tingnan sa labas at sa loob pero mayroon pa lang daanan papunta sa ilalim kung saan isang napakalawak na bakuran ang makikita roon.

Napatango ako. May point naman ito. Mas okay na sigurong nandito kami sa likod. Mahirap na kung sakaling mayroon kaming makasalubong tapos matyempohan pa na masungit o hindi kaya ay masama ang ugali. E ‘di tegi ako. Habang naghihintay sa likod ay nakaramdam ako ng pagkaihi. Mariin kong kinagat ang aking ibabang labi, pilit itong pinipigilan. This is not good.

"Sa iyong likod." Isang mapanlikhang ngiti ang sumunod. Sumusunod siya, at siya'y umupo sa ibabaw niya, pinapanatili siyang malalim ngunit hindi pinapayagang gumalaw. Lalong lumawak ang kanyang ngiti. "Go big or go sleep."

Muli akong napahinga ng malalim. .Ang ganda ng Lugar na ito.May naglalakihang Puno,sa likod ng nito ay may dagat.Tama lang Palang rito na kami Nilanghap ko Ang panghapong sariwang hangin.Ang sarap sa pakiramdam na tahimik Ang buhay namin.Pero hanggang kelan.

Pero bago niya mailusot ang kamay— Biglang bumukas nang malakas ang backdoor. Mabilis. Malakas. Parang may sumipa. Tumalsik ito sa lakas ng pagsipa mula sa labas, at mula roon ay bumuhos ang mga anino—mga lalaking naka-itim, may hawak na baril, mabilis gumalaw, at malalalim ang tingin. Sa likod nila, ang pinakahuli—ang hindi ko inaasahan na ganun ang magiging itsura—