Remembered Novels & Stories

He said with a hint of playfulness on his voice saka siya tumakbo ng pabalik-balik habang nasa magkabilang balikat ang kambal na malakas na ikinahalakhak ng dalawa. Hindi niya alam kung nakailang pabalik-balik siya ng pagtakbo tagatak na ang pawis niya at pagod na pagod na siya. Nagpapahinga siya saglit pero umuungot pa ang dalawa kaya kahit pagod man ay ginawa niya pa rin hanggang sa magsawa na nga ang dalawa. 'Damn it! I can't believe it, these monsters without conscience. When will they get tired?' He cursed on his mind, he's already gritting his teeth with frustration.

Pagkatapos ko maikabit ang memory card binuksan ko na ang cellphone ko. Pumunta ako sa files at marami akong nakitang mga voice record at video. Iyong iba video ni Kate at Kyle habang nagda-date at hindi ko alam kong saan dito ang tinutukoy niyang ebedensiya. Wala akong nagawa kong hindi tingnan at pakinggan isa-isa. Napapangiwi pa ako minsan dahil puro sweet message ni Kyle kay Kate ang naririnig ko. Hindi ko alam sobra pa pala sa inaasahan ko ang ka sweetan ng best friend ko sa katawan niya. Hanggang sa napadpad ako sa isang voice record na pamilyar sa ‘kin ang boses.

Why are those memories keep flashing in my mind? "Don't tell me na nakalimutan mo na siya? Oh my gosh, Nelle! Hindi kami makapaniwala sa nangyayari ngayon. That's really unacceptable to believe you na nakalimutan mo na siya. Unless..." pabitin na ani Arthur kaya mas nakatutok ang atensiyon namin sa kanya. "Do you have an amnesia?" Mabilis naman akong umiling dahil doon. Paano naman ako magkakaroon no'n gayong palagi lang naman aking nasa bahay at nag-aaral?

Hindi alam kung ano ang sasabihin sa anak. Tumikhim ang doktor, marahang humakbang palapit. “His memory has anchored to an earlier point,” paliwanag niya. “He recalls the time before you all returned to the Philippines for the engagement party. He does not remember much about the airport… or events after that. And clearly, he doesn’t remember that Celia and Jaime got married.” Nag-igting ang panga ni Jaime, pero hindi siya suminghal. Nilapit niya ang kamay sa balikat ni Celia, bahagyang pisil na may pakiusap.

sabi na pa ng anak na muling ikinangiti ng dalaga. Tuluyan nang napanatag ang loob ni Diana ngayong nasisiguro na niyang nasa maayos na lagay ang anak. Ang sabi ng mga doktor, normal lang daw na may makalimutan si Marco sa mga nangyari bago ang insidente. But her son didn’t show any sign of memory loss. He remembered everything, the good and the bad.

Saglit ko pa rin siyang pinagmasdan habang nanliliit ang mga mata at mukhang naramdaman niya 'yon kaya sinulyapan niya pa ako ulit. "Why? What's the problem?" Tamad akong bumaling sa labas ng bintana at bumuntong-hininga. Hindi pa nga yata ako magaling. Hindi ko kasi matandaan na nilagay ko sa block list ang numero ng pamilya ni Sandler. "I remember some memories now, but is it possible that there's an occurrence that I still can't remember?" "There's a possibility since hindi pa naman talaga matagal no'ng huli kang naoperahan. Katulad ng sabi ko sa'yo noon, it may time time. Maybe months... or years."

Muli sana akong tatayo pero biglang nagsalita si Kuya Hendrick. "He had retrograde amnesia." Retrograde amnesia? Natigilan ako, pakiramdam ko namanhid ang utak ko dahil sa sinabi ni Kuya. Alam kung may mali sa kanya kanina pero ngayong kinompirma ni Kuya Hendrick parang ayaw kong maniwala. Hindi ito pwedeng mangyari sa amin. Hindi siya pwedeng magka-amnesia. Hindi niya ako pwedeng kalimutan.

“Am I not allowed to see my child?” Mahina itong napailing sa kanya. Pinanood niya naman itong maglakad palapit sa kama ni Miracle at nilapag ang isang basket ng prutas sa ibabaw ng side table. “I heard you were looking for her,” usal nito. Sumeryoso ang kanyang tingin. “I heard she’s suffering from amnesia?” “Selective amnesia,” the old woman corrected. “She can’t remember you. There’s no use of seeing her. Wait for her to recover.”

Sa tuwing pilit kong tinatandaan, umaatake ang sakit ng ulo ko. Ang sabi kasi nila sa akin nang dahil raw sa tinamo kong head and brain injury that is why it was so difficult for me to recall my past memories, past informations and events in my life. Kapag tinatanong ko naman sila, hindi nila ako sinasagot. Parang may tinatago. Hindi ako talaga mapakali. I would do anything to remember, some people would do anything to forget. How ironic.

“Pinili ni Adrian na i-lock ang sariling memory.” “Para iligtas ako?” “Oo.” “Pero bakit nakalimutan niya pati ako?” “Dahil ikaw ang pinakamalakas na emotional trigger.” Tahimik. “Kapag naalala ka niya…” “Anong mangyayari?” “Maibabalik ang buong memory.” “Then that's good.” Umiling si Maria. “Hindi.” “Bakit?” “Dahil kasama sa memory ang location ng Project Remember.”