Remembered Novels & Stories

Hindi dahil sumuko siya. Kundi dahil biglang sumakit ang ulo niya. Napahawak siya sa sentido. Muling may dumaan sa isip niya. Isang mesa. Isang laptop. Isang kamay. At isang boses. "Never keep it on the main drive." Nagmulat siya. Huminga nang malalim. "What did you remember?" "Someone told me not to keep something in the main drive." "What's the something?"

“I think I do remember you.” Umupo ito sa kama at hinawakan ang kanyang kamay. “I heard everything from Rhett. How are you feeling now? How far can you remember?” Kumunot ang kanyang noo. “I… I don’t know. Fragments of memories would come to me and my head felt like it would crack any moment by now every time I get triggered over something.”

Kusang bumukas ang screen. At sa gitna nito ay ang simbolo ng basag na bilog. Walang nagsalita. Unti-unting lumitaw ang isang linya. YOU'RE GETTING CLOSER. Tahimik. Isa pa. MEMORY IS A KIND PRISON. At pagkatapos ay isa pa. DO YOU REALLY WANT TO REMEMBER? Nakatitig lamang si Yuhei sa screen. Hindi niya alam kung bakit.

"Anong nangyayari kay Jayron, Doc?" "Anterogade amnesia." maikling sagot nito na ikinalaki naman ng mga mata ko. Marahang bumilis na naman ang aking paghinga pero patuloy kong pinakakalma ang aking sarili. Napatakip ako sa aking bibig nang ma-realize kung anong nangyayari. "Jayron has a short-term memory loss." "Short-term what?!"

But our lips remained connected, never minding the cold that the rain had poured on us. But… I will remember it all. Even this cold. I will remember it.

I have nothing to do with him. Pagdating sa bahay ay nagpahinga na ako sa aking kwarto. Pinipilit 'kong kalimutan yung nangyari kagabi pero hindi talaga mawala sa isip ko. Ayoko namang sabihin kina Mommy at Daddy dahil panigurado akong mag-aalala pa ang mga yun and besides nailigtas naman ako ni Dave Arkiel.

Dear Diary, Alam mo diary? Hindi ko akalain na makikita ko na ang babaeng mahal na mahal ko. Hindi ko akalain na after 10 years of searching her, finally I found her but there’s a problem, diary. She didn’t even recognize me. Hindi ko alam kung kinalimutan niya lang ba ako o pinilit niya ang sarili na hindi ako kilalanin. Diary, noong nakita ko siya’y iba talaga ang naramdaman ko. Masaya ako at may iba pang emosyon na nararamdaman na mahirap ipaliwanag. Halu-halo ang aking emosyon. May amnesia pala siya diary kaya hindi niya ako kilala. Pero hindi ako sumuko diary dahil may nagsabi sa akin na, “Kahit may amnesia ang mahal mo at kung mahal ka niya. Ang isip lamang ang nakakalimot nito pero an

“Pero si Adrian?” “Ako na ang bahala.” Biglang nag-blackout ang recording. Napaluha ako. “Hindi niya ako iniwan.” Umiling si Adrian. “Hindi.” Tumingin siya sa akin. “Pinili ka niyang iligtas.” Biglang umilaw ang monitor. MEMORY RESTORATION: 43% SECOND MEMORY FRAGMENT AVAILABLE. Napatitig ako. “Ano iyon?” Biglang nag-play ang isa pang recording.

Paano kung sa oras na bumalik ang memorya niya, hindi na niya ako mahal? Alam kong medyo malabo ang iniisip ko. Alam kong malabo ang iniisip ko na sa kabila ng lahat ng mangyayare ay babalik at hahabulin niya pa rin ako, pero gusto kong umasa. Gustong gusto kong umasa. Van said that sometimes it takes a year before the lost memory will be back, lalo na sa case niya, but I trust him. I trust his love for me. Leo, I trust you. Please, chase me.

Parang walang sinuman ang makapagsalita. Maging si Jenesis ay napahigpit ang hawak sa kamay ni Rheana. Tahimik na tumingin si Duke kay Caizer bago maingat na nagpaliwanag. “There's a strong possibility that his memory loss is selective. He still remembers people he's known for a long time and those with whom he has a strong emotional connection. But his memories from the past several years may not have returned yet.” Napayuko si Riven.