Remembered Novels & Stories

"Pupuntahan ko po si Sin, Mom." "Kung aawayin mo lang si Sin, hija dahil medyo late na niyang inihatid ang mga bata, please lang ipagpaliban mo muna iyan, huwag ngayong araw--" "Dad, I already remembered everything. My memory has returned. I remembered everything from my past." Natigilan sila ni Mom.

Saka niya pinatay ang tawag. Muli siyang pumasok at umupo sa kama. He clenched his jaw nang maalala ang gabing may nangyari sa kanila ni Maruja. Umaasa siyang maaalala nito iyon ngunit ilang buwan na ang lumipas pero parang wala man lang itong reaksiyon. Thinking that Maruja didn‘t remembered about what happened to them makes him frustrated. Parang gusto na lang niyang ipaalala dito ang gabing iyon. That‘s the most memorable night happened to Adam‘s life but sadly, the woman can‘t remembered it.

nakasimangot na sinabi ni Felicidad. "Imposible kitang malimot, Felicidad. Hindi ko maaaring malimutan ang gabing iyon. Nang gabing iyon nang ako'y iyong lapitan samantalang iniiyakan ko ang bangkay ng aking ina. Natatandaan mo ba, nang hawak ko ang iyong kamay? Hinawakan ko rin ang kamay ng aking ina. Sumumpa na ikaw ay aking mamahalin. Paliligayahin kita kahit na paanong paraan at ngayon ay inuulit ko ang sumpang iyon." "Ang alaala mo ay hindi napawalay sa akin kahit sandali, kasama ko iyan sa lahat ng aking mga paglakad, Felicidad."

Pagbalik ko he's sleeping, I wake him up para makakain at maka-inom ng gamot. “I wish I did these kind of things before, taking care of you whenever you're sick. I wasted six years.” Tumingin siya sa akin. “We can't turn back time. All we have to do is move on.” Hindi na ako sumagot, I can move on from the pain but I can't move on from the memories we made. Tumayo ako at akmang ibabalik lang ang mga kalat sa kusina pero he stop me.

Marami akong nainom, that's the last thing I remembered. Patuloy ako sa paglalakad sa kabuuan ng kuwarto ko hanggang sa... shit. I remembered kissing him. I remembered his touch. I remembered the pain. I remembered the pleasure. I remembered him inside me. I remembered it clearly! At punyemas ka Maria Josephina Constancia! You initiated everything! Nakakahiya ka! Halos iumpog ko ang sarili ko sa pader dahil sa naalala. Sinabunutan ko na rin ang sarili ko dahil sa nagawa k

At kung ako si Hugo ay bakit Mayumi ang pangalan na naalala ko? I blinked as other flashes of memories entered my mind. God! Oh, God! I think... I think I am getting my memories back now. Fucking hell! I gritted my teeth as I remember all now... Incognito. Princeps. Helio!

“Back in college, you'd always grab a sandwich and a strawberry shake from the canteen, kaya alam kong paborito mo ang drink na iyon.“ sagot nito, hindi naman siya makapaniwala na natatandaan pa rin nito ang bagay na iyon. “Ang weird mo,” naiiling na sabi. Nangunot ang noo nito. “Weird? Ako? Bakit naman?” Tanong nito. “Natatandaan mo pa rin kahit ang maliit na bagay na iyon, bilib na ako sa long term memory mo,” natatawang sabi niya. Ngumiti ito. “I tend to remember things really well, especially when it's something I'm interested in.” Wika nito. Nawala naman ang mga ngiti niya at saglit na natigilan.

Nang matapos uminom ay sandali muna siyang naupo at nag-isip. If Doc Jamie's theory that he had amnesia is true, why does he recognize people around him? Why does he remember his daddy and his stepmom? Why does he remember Zayne and Analeigh? Why does he remember everything that happened since he was a child, if he really had amnesia?

"Won't you tell her about that incident?" Natigilan siya. Kanina lang ay iniisip niya iyon pero hindi pumasok sa kanya ang ikuwento ito kay Lexie. Pero ngayon na tinanong siya ng kaibigan ay hindi niya malaman kung ano ang isasagot. "I—I really don't remember some pieces of that incident. Even her face and their names— you know human memory is strange. Your brain will shut down the bad memories as a defense mechanism to protect your fear. And it will let you forget something terrible that happened. Lahat sila, may nakakalimutan katulad na lang ‘yung may nangyari kahapon or kanina lang. Pero ako ang pangalan nila. Dahil estranghero sila na nakilala ko noon at nagpakilala lang at sinabi ang pa

wika ko sa kaniya. Buong gabi kong iniisip kung nakilala ko na ba dati si sir Conor. Parang pamilyar talaga siya sa akin. Hindi ko alam kung saan ko siya nakita o nakasama. Pero yung nakasama ko siya kahapon dama ko naman ang kagaanan ng loob ko sa mga oras na iyon. They said, nagkaroon daw ako ng amnesia. Meron akong bagay na hindi matandaan, isang bagay ba iyon? Kilala ko ba talaga siya dati, pero… hindi ko lang siya matandaan?