Remembering In Tagalog Mga Nobela at Kwento

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

The day that I found out what love is. The day when I realized that I fell in love with you. "Do you remember now?" Napangiti ako nang muli magreplay ang sinabi nya kanina. Ibig sabihin lang 'non, Hindi nya din nakalimutan ang nangyari nang gabing 'yun.

ngiting tango niya " Ingat anak! ". ngiting sabi ni Mama " Akala mo naman talaga pupunta sa malayong Lugar...ang dami ng gamit mo..parang hindi kana babalik sa bahay niyo ". salita ng driver ko este ni Dan Syempre diba kapag ikakasal ka..doon kana titira sa bahay ng lalaking mapapangasawa mo? " Psh...malay natin diba?at syempre nakakahiya naman sayo..tas baka magalit ka nanaman kapag sinuot ko yung jogging pants at t-shirt mo ". taray ko sakanya

O naghahallucinate kaya? "Miss? You don't know? Okay. Thank you." Pinaandar na nito ang kotse nito, leaving a trail of dust on it's wake. He called her Miss. Three times. Not Hope. Not Hopie. He wasn't Rain. Malamang pinaglalaruan lang siya ng kanyang mga mata. She just missed him so much kaya akala niya nakita niya ito... Wala sa sariling sumakay siya sa bus nang dumating iyon. Pero nang umandar ang bus at lingunin niya ang pinanggalingang bus stop, binaha ng alaala ang kanyang memorya.

Tahimik naming sinimulan ang pagkain. He poured a wine on my glass. "Cheers," aniya. Itinaas ko naman ang akin para makipag cheers sakanya. Tapos na kaming kumain nang maramdaman ako ang tawag ng kalikasan. "Sa'n ang cr nila dito?" tanong ko sakanya. "Why?" "Anong why? Ano bang ginagawa sa cr?" kunot noo kong tanong. "Pee or poo–"

Hindi siya nag-assume na panaginip pa rin iyon dahil gising naman siya. “Minsan ko na lang napanaginipan pero bigla ko iyong naisip kahit gising ako,” aniya. “Really?” “Opo. Ano ba ibig sabihin niyon?” “That means you are gradually recovering your memories. Naalala mo na ito kahit hindi sa panaginip. And what else do you remember? Naalala mo ba kung nasaan iyong susi na kinuha mo sa papa mo?”

Hindi ko alam kung saan ko nahugot 'tong lakas ng loob ko para magsalita. Sa totoo lang, scripted na lahat ng itatanong ko pero 'to na lang naalala ko sa lahat! Meron akong problema sa memorization and pronunciation— kaya madalas nagmumukha akong bobo. Pero 'di naman ako bobo, ah. Mataas ang grado ko no'ng college kahit puro bagsak ako sa examination, ibig sabihin nun nakita ng mga prof ko na may potensyal ako!

hagulgol ko Ang sikip-sikip ng dibdib ko. Paano ko nakalimutan ang sarili kong ina? Hindi man lang sumagi sa isip kung may paglalagyan ba ang katawan nya. I was too occupied by Ravence and some events na hindi ko inaasahang mangyayari. "D-don't worry Mom. Ipapaayos ko ang libingan mo. H-hindi mo na ngayon ha! I'm sorry," umiiyak kong pangako sa harap ng lapida niya

Dali-dali siyang naglakad papunta sa kinaroroonan ko at humarap sa akin. "May nang-away ba sa 'yo? Sino? Upakan natin!"bulalas niya habang pinupunasan ang luha sa mga mata ko. "Sino ka?"kunot-noo kong tanong.Bigla niya akong tinaasan ng kilay at pumamewang. "Gaga ka! Tama nga ang sinabi ng mama mo, may amnesia ka nga,"aniya sabay akong binatukan. "I'm sorry, hindi talaga kita matandaan."

Hindi ako sumagot pero yung inis ko feel kong nasa bunbunan ko na. "Do you know me? I mean do I know you? Have we met before?" Pero hindi pa man ako nakasagot muli na naman itong nagsalita. "Well I don't think I know you." My mouth parted. Hindi naman ampalaya yung ulam ko kanina pero parang biglang pumait ang panlasa ko. "Well, I remember someone said she don't remember me, anymore." He said the last sentence almost in a whisper but right enough for me to hear it.