Rich Novels & Stories

​น่ารังเกียจจริงๆ ​ริสาคิด มองดูหน้าฟีคของนักรบ เห็นเขาขึ้นข้อความแล้วก็ยิ่งหมั่นไส้ ​เวลาผ่านไปแค่ไหนความประทับใจก็ยังเหมือนเคย ​เวลาผ่านนานแค่ไหน ไม่ว่ายังไงก็ยัง...รอ... ​รอไปเหอะย่ะ...มาทำตัวเป็นมดแดงแฝงพวงมะม่วง ไม่ใช่แค่แฝงรอมะม่วงสุกแล้วแบบนี้ ตั้งใจจะเด็ดขั ้วมะม่วงมาไว้กินตอนเจ้าของเค้าเผลอสินะ บางคนก็ต้องเรียกสติกันบ้าง ริสามีไอดีเฟซบุ๊คแฝง ที่เอาไว้ใช้ยามอยากจะคอมเมนต์อะไรที่หวือหวา เธอจึงเปลี่ยนล็อกอิน แล้ว ‘จัดการ’ เรียกสติใครบางคนเสียบ้าง

อิงพูด "ร้ายลึกนี่หว่า?"อ้อมพูดอย่างถูกอกถูกใจก่อนจะตบเข้าที่บ่าฉันเบาๆ ทำเอาฉันเขินจนต้องก้มหน้าเมื่อโดนเพื่อนจับได้ "เอ่อ ก็แค่อยากรู้ไงว่ากับคนอื่นทำไมทำได้ก็แค่นั่นแหละ"

Chapter 34 : ริสา รถซูเปอร์คาร์คันหรูสัญชาติอิตาลีจอดสนิทบริเวรลานจอดรถของร้านหมูกะทะแห่งหนึ่งที่ผู้คนค่อนข้างเนืองแน่น คนตัวสูงก้าวเท้าตรงเข้าไปยังภายในร้านที่คลอเคล้าไปด้วยเสียงดนตรีสดในทำนอนช้า ๆ ฟังสบายหู เขาเร่งรีบจนลืมที่จะสำรวจความเรียบร้อยในร่างกายตนเอง ต่างจากปกต

บาซาเอ่ย “เหมือนที่เจ้ากับนักข่าวสาวคนนั้นรึบาซา” “มิมีสิ่งใดปิดบังท่านได้เลยสิน่าอามาร์”

ไม่ทันห้ามปราม เรียวลิ้นสีสดก็แตะลงบนรอยจีบหุบ ส่งผลให้เขายิ่งเกร็งตัว ช่องทางด้านหลังขมิบอ้าตอดรัดอากาศเป็นการใหญ่ เขาสะบัดหน้านำมือขวาที่ยังพอใช้การทาบไปบนหน้าผากแล้วออกแรงดัน เรียวปากฉ่ำพล่ามรำพันเสียงสั่นคลอน "อยะ- ...อย่า... อ๊าา... ฮึก- อย่า..."

มือบางยื่นเงินในมือคืนชายหนุ่ม "หึ ฉันรู้ว่าเธอมีเงิน ถ้าจะให้ฉันแนะนำนะเธอควรจะซื้อคอนเเทคเลนส์มาใส่ซะจะได้จบๆ"แดเนียลจ้องมองร่างบางที่เอาแต่นั่งก้มหน้า "อืม ขอบใจนะที่แนะนำ"

กอย่าง เคยืนมองครีมที่วันนี้สวมเสื้อยืดกระโปรงสั้น ขาขาวๆของครีมทำให้เค อดเสียดายขึ้นมา อย่างหงุดหงิด เคมองนาฬิกา วันนี้วันเสาร์คงเลิกเรียนพิเศษแล้ว ถึงได้มาเดินซื้อหนังสือ ขาก้าวเข้าไปในร้านหนังสือ แต่กว่าจะถึงตัวครีม เคก็เห็นว่าครีมยืนอยู่กับผู้ชายตัวสูง ขาว ส วมแว่น ท่าทางสนิทสนมกัน ไอ้แว่นมันถือถุงให้ครีมด้วย แสดงว่ามาด้วยกัน เคเดินเข้าไปอย่างหาเรื่อง

​

เธอตอบออกไป "อื้อ..ห้องหับก็ดูสะอาดสะอ้าน ถึงจะห้องไม่ใหญ่มากก็น่าอยู่ดี" คุณหญิงรุจิราพูดขึ้น ทำเอาคนฟังพี่ก้มหน้าอยู่กับเงยหน้าขึ้น มองหน้าแปลกๆพร้อมกับอากัปกริยาของคนที่มาเยี่ยมเยียน ดูจะแปลกไป