Novel & Cerita Runaway หนีไปก็ตายเปล่า

ประโยคนั้นทำให้ไอมิเอะหน้าร้อนวูบทันที “ก็ปล่อยสิ…เราเดินเองได้...เราไม่หนีหรอก...ถึงต่อให้เราหนีก็หนีแกไม่พ้นอยู่ดี”

“คุณตายตอนนี้ไม่ได้หรอกทะเล อย่างคุณต้องตายคาอกผมเท่านั้น” ❤️ 16 Pro Max ไปเลยสิคะ

‘ถ้าต้องตายก็ขอตายกับยายนวลดีกว่า’ ขับรถเร็วขนาดนี้ กลัวไปส่งฉันที่นรกไม่ทันหรือไงกัน! *-------------------------------------------------*

ไม่รู้ว่าใครตะโกน กลุ่มโจรก็วิ่งหนีกระเจิดกระเจิงราวกับฝูงแมลงวัน บางทีการวิ่งหนีอาจเป็นโอกาสที่จะมีชีวิตรอดก็เป็นได้ ทว่าหากอยู่ต่อไป ก็จะตายสถานเดียว มองดูโจรที่วิ่งหนีไปทั่วสารทิศแล้ว ทำให้หยุนเจิงส่ายศีรษะอย่างอดไม่ได้

If you let go, then just let go (หากเธอจะทิ้งกันไป ก็ทิ้งกันไปสักที) It’ s disrespectful how you’ ve handled this (แบบนี้มันไม่ให้เกียรติกันเลย กับการที่เธอมาจัดการฉันแบบนี้) Never ending, kinda run around (มันจะไม่มีวันจบสิ้น วิ่งหนีมันไปเรื่อยๆ) ” เรื่องของเรากำลังแย่... แต่ผมไม่เคยบอก ไม่เคยบอกความคิดจริงๆ ที่ดังอยู่ภายในใจมาตลอดหลายปีที่ผ่านมา ผมไ ด้แต่นั่งมองคนรักที่ร้องเพลงด้วยอาการเลื่อนลอย ดวงตาเหม่อมองออกไปไกล ไร้แวววาวประกายแห่งชีวิต

ตึก ตึก ตึก ตึก แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก ตึก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ มาเรียซอยเท้าวิ่งหนีสุดชีวิต ส้นสูง 5 นิ้วกระแทกลงพื้นครั้งแล้วครั้งเล่า ปลายเท้าจิกเกร็งเพื่อให้ทรงตัวได้ หล่อนวิ่งด้วยความลำบาก วิ่งหนีออกมาไกลมาเท่าไหร่ยิ่งรู้สึ กร้าวไปทั้งขาทั้งเท้ามากขึ้นเท่านั้น

ทางเดียวที่จะรอด วิ่งไปให้ไกลที่สุดเท่าที่สองเท้าจะพาไป ไร้ทิศ ไร้ทาง รู้เพียงแค่ว่าเวลานี้ข้าต้องหนี หากแต่ไม่รู้ว่าข้ากำลังหนีอะไรอยู่ ไม่รู้ว่าตอนนี้อยู่ที่แห่งหนใด รู้แค่ว่ารอบกายมืดมิด มีเพียงแสงสว่างวาบจากท้องฟ้าและตามด้วยเสียงคำรามดัง ไม่มีเวลาให้กับความกลัว

ณิชาเปลี่ยนบทสนทนาทันควัน "หนีอะไรก็หนีได้นะณิ แต่หนีความรู้สึกตัวเอง ไม่มีใครทำได้หรอก" "...."

ชายหนุ่มร้องโหยหวน หญิงสาวไม่คิดอันใดวิ่งหนีสุดชีวิต “นังนี่วอนอยากตายจริงๆ เฮ้ย! ใครอยู่แถวนี้มานี่เร็ว มันหนีไปแล้ว ตามไปเร็ว”

เฟนด์กล่าวอย่างเด็ดขาด ใบหน้าของดไวท์มืดมนราวกลางคืน “แล้วเราจะหนีไปไหนได้? พวกเขาอยู่กันทั่วไปหมด ขืนออกไปสุ่มสี่สุ่มห้าเราได้ตายกันหมดแน่!” เขาพูดด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก