Sad Quotes About Family นิยาย & เรื่องราว

dagdag ko. "I can't imagine your pain, buntis ka tapos may pinagdadaan ka pang break-up," saad ni Chase. "Masakit talaga pero noong dumating naman sa buhay ko sina Aria at Caleb ay natutunan ko ulit maging masaya, they're my blessings. Kung wala sila sa buhay ko ngayon ay baka nabubuhay pa rin ako sa madilim na parte ng buhay ko," saad ko at ngumiti. "Ngayon, mukhang hindi na talaga ako tinuturing na pamilya nila Dad. At siguro para na rin iyon sa peace of mind ko dahil hindi naman sila naging mabuti sa akin."

Biglang nagising sa katotohanan si Jade na tila ba bumalik ang kaniyang ulirat ngunit huli na ang lahat. "What the! Ano ang ginawa ko? Pumatay ako ng mga taong wala namang ginagawang kasalanan!" saad niya nang makita ang Pattingson Family na walang buhay sa sahig. Napatingin siya sa picture frame na nakasabit sa may pader. Isang happy family ngunit ngayon, tinanggalan niya ito ng karapatan na mamuhay rito sa mundo.

“Pinagagalitan kita araw-araw para matuto ka! “Bakit hindi mo ako maintindihan?! “Tingin mo ba mag-aalala ako sa kaligtasan mo kung wala akong pake sa’yo? “Tapos anong nangyari? Kahit kailan hindi mo ako naunawaan mula pa noong nasa South Light tayo! “Hindi lang sa hindi ka nakinig sa kahit anong sinabi ko, pinapahamak mo pa ang buong pamilya! “Nagkagulo ang Yates family dahil sa’yo! “May naitulong ka nga sa pamilya… “Pero isipin mo kung paano mo kami pinahiya noon pa man! “Napakaraming kasal ang napalampas ni Mandy nang dahil sa’yo! Sobrang daming oportunidad ang nawala sa akin na makapasok sa mga top-rated family! “Kasalanan mo ang lahat ng ito!

“Hindi ko na nga kayo nakasama after ko maikasal kay Liam, ‘di ko naman inaasahan na mapapaaga ang pamamaalam n’yo sa akin. Kung alam ko lang na gan’tong buhay pala ang sinasabi sa akin ni Liam na gusto niyang i-offer just to be his love, sana hindi ko tinanggap. ‘Di na sana kayo nadamay.” And after all those thirteen years, I’m still regretful for bringing misery to my family. Kahit bali-baliktarin ko man ang mundo, hindi ko naman mababago na ang ugat ng kamalasan na nangyari sa pamilya ko ay si Liam.

muling saad nito at pagkatapos ay pinunasana ng ilang butil ng luha na kumawala mula sa kaniyang mga mata. “Dahil wala naman akong anak ay aampunin na lang kita.” nakangiting saan nito sa kaniya at pagkatapos ay pinisil ang pisngi niya. Labis- labis ang tuwang naramdaman ni Kath nang mga oras na iyon dahil kahit papano ay may matutuluyan na siya at higit sa lahat ay may kukupkop na sa kaniya na maituturing niyang pamilya kahit pa hindi naman niya kadugo mismo.

makahulugang saad ko, kahit na gano'n ay hindi siya nagtanong at hinayaan lang akong magsalita. "Aaminin ko... habang tumatagal ay hindi ko na kayang pakisamahan pa nang matagal ang pamilya ko. They always bushes me to my limits, to the edge of the mountain and just let me fall." Muli akong bumuntong-hininga, "I was always a disappoinment, I disgrace to the family, the unlucky one, the useless and id*ot that belonged into a family who were born smart, capable, genius and whatever," mapaklang saad ko at hindi mapigilang mapatiim-bagang, dahil habang sinasabi ko ang mga salitang iyon ay naaalala ko ang mga masasakit na salitang ibinabato sa akin ni Daddy.

untag niya habang nakakunot ang noo. "Hindi ba? Eh, mga kapatid mo?" tanong ko pa. "Tss. I don't have a f*cking family. They're all f*cking dead," biglang sabi niya kaya napanganga ako sa gulat. Mabilis ko namang sinilip ang kapatid ko sa rear view mirror, baka kasi narinig niya ang mga pagmumura nitong lalaking katabi ko.

Mukhang hindi maayos ang kalagayan ng dalawa kong kuya, at kahit ang aking ama ay mukhang pagod na pagod. Halata na napakahirap ng naging taon para sa kanila. Hindi ko maiwasang isipin na kung naniwala lamang sila sa akin noon at mas maagang nakita ang tunay na kulay ni Nica, hindi sana umabot sa ganito. Ang pamilya De Leon—may namatay, may nabaliw, may nasugatan. Kung hindi ako nagkakamali, may problema sa pag-iisip si Mama Sandy at nakakulong siya sa itaas, kaya hindi siya makaharap ng mga bisita.

Hindi siya naniniwala—o mas tamang sabihin na ayaw niyang maniwala rito. Bumuntong hininga ito. "I'm sorry, baby. Pero 'yon ang totoo." Umiling siya ng paulit-ulit. "Pero mas mabuti na 'yon, baby. Dahil hindi naman kita kapatid ay pwede na tayong dalawa. We can build a happy big family." Dagdag nito. "Isa man akong Somana o hindi.... Hindi ako bubuo ng pamilya sa katulad mong baliw—"

Lumapit ito sa akin at nanunuyang pinasadahan ako ng tingin. "Kahit na damitan ka pa ng mamahalin at bigyan ng milyong alahas, maaamoy ko pa rin ang tunay na estado mo. As if being in a family who has been slapped with countless of lawsuits is not enough, you chose to go lower." Nagtagis ang mga bagang ko sa narinig at kumuyom ang mga kamao. My family is my exposed scale anyone should never dare poke fun at.