Shatter 소설 & 이야기

Napapikit ako at pinakiramdaman ang haplos niya. "I was hurt..." her voice was shaking and it made my heart hurt even more. "You were like a storm... A ruthless and cruel storm that suddenly entered my life. You destroyed the peaceful calm I once knew, you shattered everything. Sinaktan mo ako at iniwang sugatan." She continued wiping my uncontrollable tears. Only with her could I cry like this. So broken, so vulnerable, and so weak.

SHATTER! Nagliparan ang mga folders, mamahaling fountain pens, salamin na nameplate, at maging ang kanyang laptop na bumagsak nang malakas sa sahig at nagkapira-piraso. Humingal nang malalim si Chozen, ang kanyang dibdib ay mabilis at marahas na umaangat-baba. Inangat niya ang kanyang kanang paa at walang-santo na sinipa ang malaking leather chair, dahilan upang humagis ito sa kabilang dulo ng kwarto at bumangga sa bookshelf.

Pinunasan niya ang luhang tumutulo sa mga mata ko, pero tuloy-tuloy pa rin iyon. Hindi na ito luha ng kalungkutan. Tears of joy na ito dahil sa wakas, nandito na ulit si Kleinder sa tabi ko. "I'm sorry for breaking your heart by leaving. Kinailangan kong gawin iyon dahil ayaw kong madamay ka sa gulo namin ni Shainara," pagpapaliwanag niya. "Tinapos ko muna ang lahat, at ngayon, sigurado ako na wala nang manggugulo sa atin."

he said firmly. Nangilid naman ang luha ni Shannon. Everything she had work hard for has been shattered. Papalabas siya ng library ng mahagip ng kanyang mata ang pagsilay ng pilyang ngiti sa mga labi ni Venice. She can feel it in her guts na may kinalaman ito.

Humiga siya sa tabi ko at pinakita ang application. “A Stranger’s Talk?” “Yes! And this application is so cool, Melly. Codenames ang gagamitin mo rito tapos kapag may nakausap ka at hindi mo nagustohan pwede mong tapusin ang conversation ninyo. It says here as well that if you will find someone na makakapagpalagayan mo ng loob pwede kayong mag-usap hangga’t gusto ninyo pero! May isang pero, you can only talk to that person until 3 am. Ang cool, ‘di ba?”

"The more you resist, the harder this will be. You're smarter than most, but this is a game you didn't even know you were playing." Nina swallowed the lump in her throat. "A-ano bang kailangan mo sa'kin?" He leaned closer, his voice dropping to a whisper only she could hear. "I want him broken. And you... you're the key. You're the pain I'll use to crush him." Her heart thundered. "Xerxis..." she whispered. And despite herself, she let out a small smile.

Isinuksok niya ang duplicate key sankey hole at marahang pinihit iyon upang bumukas. Isang tagpo na kailanman ay hinding hindi naisip na mamagawa ni Athena sa kanya ang kanyang natagpuan. Pawang mga walang saplot sa ilalim ng kumot ang manager ni Athena at ang kasintahan niya. Hindi maikakaila na may pinag saluhan ng nakaraang gabi at hindi niya iyon matanggap.

Ngunit sa kasamaang palad, hindi niya napansing sumagi pala ang stand nito sa katabing vase at nahagip iyon. Sinubukang saluhin ni Belle ang vase pero bigo siya. Umalingawngaw ang malakas na pagkabasag sa buong kabahayan. The shards of debris from the small vase scattered around her feet. Mabelle could barely move as fear struck her system. Umalis mula sa kinauupuan si Navi at galit na sinugod si Mabelle. "Look what you did, you idiot!" he shouted.

Para siyang batang inagawan ng laruan sa nasaksihan, iyong tipong hindi niya na mabawi dahil inangkin na ng iba. “Katalina, please listen to me. Kung ano man ang nakita mo, I didn't mean to do it. Ikaw ang mahal ko! Kung ano man ang tumatakbo ngayon sa isipan mo nang makita iyon, nagkakamali ka. Mali iyon!” Pilit na pagpapaliwanag nito sa kaniya. Nakaluhod na maging ang isang tuhod nito para pantayan siya. Sumisigaw na rin ito para marinig niya. Nilalamon kasi ng malakas na ulan ang kung anong tunog sa paligid nila maging ang tinig nito kahit malapit lang naman sila sa isa’t isa.

I tried to calm her down pero hindi ko magawa. I tried to find the right words, the ones that would somehow soften the blow, and ease her anguish. But how could I, when my own heart was shattered into a million irreparable pieces? "Reid! Where are our babies?!" Lily's voice rose to a desperate plea, her tears flowing freely, her anguish echoing through the room like a haunting refrain.