Short Story About Poverty นิยาย & เรื่องราว

Nakakaadik ba iyon? He cut the engine and looked at Selene. They say don't settle for less, but settling with her despite her status feels so perfect. She was not a charity case. Poverty doesn't make a character. Character remains good even if poverty lingers. And she’s exactly that. Humawak ito sa braso niya, “Huwag kang lalayo sa akin. Baka ka mawala,” anito at kulang na lang ay pakagatin siya sa mga poste para huwag siyang mawala.

Kaaga nanuot ang bango niya sa ilong ko kaya mas lalo akong nataranta. “My grandfather can’t blame me for thinking these. We don’t know what’s in the mind of poor people like you. Aren’t you desperate to be free from poverty?” mapanglait na tanong nito at sobrang lapit namin. Binabasa niya ang mukha ko sa paraan ng pagtitig niya na parang gusto niyang alamin kung may tinatago ba ako o wala. “Nagtatrabaho lang po ako,” mahinang sambit ko. Gustuhin ko mang umiwas ng tingin pero tila nahipnotismo na ako.

She gets serve what she deserve. _____________________ BREAKING NEWS ISANG BAHAY SA ISANG SQUATTER COMPOUND ANG TINUPOK NG APOY KANINANG MADALING ARAW. HABANG PAYAPANG NATUTULOG ANG ISANG PAMILYA AY MABILIS NA NILAMON NG APOY ANG KANILANG BARONG BARONG NA INUUPAHAN. LIMA UMANO ANG NAKUHANG BANGKAY NA HALOS HINDI NA MAKILALA. 3 RITO AY MENOR DE EDAD PA LAMANG. KINILALA NG MGA KAPIT BAHAY NA ANG BAHAY NA NASUNOG AY ANG BAHAY NA INUUPUHAN NG MAG-INANG MERCEDEZ MARIA, MARIYA MARIA. ANG MGA LABI NILA AY NAKATAKDANG I-CREAMATE MAMAYANG ALAS DIYES NG UMAGA.

Hindi ganito kahirap ang buhay nila. Pagod na siya, hindi na rin niya naasikaso ang dapat niyang ipasa sa school.Sobrang laki ng problema niya na halos lumuha na lang siya ng dugo. Nakauwi siya ng tahimik, hindi na rin siya kumain dahil wala rin silang ulam.Huminga siya ng malalim bago binuksan ang wallet niya. Labing pitong libong piso ang perang naipon niya, sobrang laki pa ng kulang para kahit makalahati man lang sila.

Nagsimula siyang magtrabaho mula sa murang edad, nagbabanat ng buto sa bukid, at nangangarap ng mas maginhawang buhay. “Sabi ni Daddy” kwento ni Daniel, “noong bata pa siya, halos wala raw silang makain minsan. Ngunit sa kabila ng kahirapan, si Abuelo ay hindi kailanman sumuko. Lagi siyang nag-iipon ng kaunting pera mula sa kita sa pagsasaka, kahit gaano kaliit, hanggang sa makaipon siya ng sapat para makapagsimula ng maliit na negosyo.”

Mga desiyong masakit pero kailangan mong panindigan. I came from a poor family my father is a farmer and my mother is a plain housewife. Hindi sa amin ang lupa na sinasaka ni papa. Pero kahit maliit lang ang kanyang kita pinagsisikapan niyang maigapang kami sa araw-araw na pangangailangan sa buhay.

I wanted to laugh at him sarcastically and mock that no matter how much people pay their taxes right now if they're not using it properly, this place will never grow. Seeing how many people are living on the cold streets, starving to death. Their eager collection of taxes makes it like they're only cowing them. I have no choice but to bow down and follow them since I'm not able to do anything by myself. Labag man sa kalooban, kinuha ko ang kaunti sa natitirang pilak namin. Ang pangdalawahan pa sanang linggong pagkain ay naputol hanggang sa sampung araw na lamang.

“Ang problema kasi, sa halos lahat ng nagiging employee dito na maganda gusto lahat jinojowa. Eh maganda ka pa naman, baka maging isa ka pang bıktıma na pinaikot lqng. Kaya mag-iingat ka. Nagulat siya sa sinabi nito, pero hindi na rin siya magtataka. Ang mga mayayaman ay madaling magpaikot ng tao at madali ring paniwalaan. Pero hindi siya papayag na maging biktima lamang ng ganoong situation .

Kasi hindi naman talaga siya unfair sadyang hindi lang talaga tama ang oras kaya nasabi nating madaya siya. Love is fair. Kasi kung hindi siya patas ay walang tao na pipiliin magmahal at mahalin. I’m Poena Heart Nazario who experienced a biggest downfall. The one who was afraid to cry again. The one who turned into a broken pieces. I am his broken pieces and now I promise under the bright moon and stars that I am his missing pieces that his heart and soul will always ask for.

Ano bang inaasahan ko? But instead of softening, my heart stayed hard and cold. Mahirap man sila… hindi nito nababago kung sino siya. Poverty is not an excuse for everything, I insisted silently, shutting off any hint of pity before it could even start. Maraming mahihirap yung lumalaban ng patas, nagtratrabaho ng marangal, at hindi oportunista.