Sm Novels & Stories

เพียงพรรณยืนอยู่กลางแถวต้นส้มในเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีอ่อน หมวกปีกกว้างถูกกดต่ำลงเล็กน้อยเพื่อกันแดด มือหนึ่งถือแฟ้มบันทึกข้อมูล อีกมือจับใบส้มที่มีจุดสีเหลืองซีดอยู่ตรงขอบ เธอขมวดคิ้วนิด ๆ ราวกับไม่เคยเห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้ามาก่อน “ใบนี้แปลกจัง...” ปลายนิ้วพลิกดูใต้ใบอย ่างตั้งใจ

Rrrrrrr สัญญาณเตือนจากเครื่องสื่อสารข้างหูผมดังขึ้น เสียงของนักวิจัยลอดผ่านเข้ามาพร้อมกับโฮโลแกรมที่ปรากฏขึ้นตรงหน้า เขาจ้องมองผมด้วยสายตาเย็นชา แต่ในแววตานั้นกลับเต็มไปด้วยความหิวกระหายข้อมูล "เอ็กซ์ ภารกิจถัดไป มนุษย์ลูกครึ่งกบในหนองน้ำเขตปิดตาย น้ำเชื้อของพวกมัน มีเอนไซม์พิเศษที่ช่วยเรื่องการคงสภาพยีนส์ในอุณหภูมิสูง รีบหน่อยมันจะเปลี่ยนที่อาศัย"

“ออกกำลังกายก็ต้องมีเหงื่อสิ อย่างกับมึงไม่เคยออกงั้นแหละ มีอะไร” “มึงลืมแล้วรึไงไอ้พี่เหมว่าต้องเซ็นเอกสารให้กู นัดกูที่บริษัทแล้วไม่มา กูถึงต้องมาตามเนี่ยแหละ”

บทที่ 7 ปะทะ กลิ่นกำมะถัน? ซูเจี้ยนสูดลมหายใจเข้าเชื่องช้า กลิ่นที่ล่องลอยมาตามกระแสลมทำให้นางสนใจ เพราะกลิ่นกำมะถันบอกให้รู้ว่าละแวกนี้มีบ่อน้ำพุร้อน พื้นที่ห่างไกลและยากลำบากเช่นนี้ หากได้แช่น้ำร้อนก็นับว่าไม่เลวเลย ซูเจี้ยนคิดอย่างยินดีขณะย่ำเท้าไปตามหิมะขาวโพลน สอ งมือประคองยาแก้ฟกช้ำ เดินผ่านกลุ่มทหารเวรยามซึ่งจับกลุ่มผิงไฟกันเป็นหมู่ๆ แสงจันทร์อาบไล้สะท้อนหิมะจนเห็นรอบตัวได้ชัดเจนแม้ว่าตอนนี้จะเป็นกลางดึกแล้วก็ตาม

บทที่ 5 สิ่งที่ต้องการ กลางดึก แสงจากหน้าจอโทรศัพท์ส่องสะท้อนใบหน้าของโจฮันขณะที่เขาจ้องข้อความบนหน้าจออย่างจดจ่อ นิ้วโป้งเลื่อนขึ้นลงเป็นจังหวะ ชายหนุ่มกำลังรอใครบางคน… คนที่เขาไม่เคยเห็นหน้าและไม่เคยรู้จักมาก่อนส่งข้อความกลับมา

ใบหน้าหวานก้มลงเธอพึมพำออกมาเสียงสั่นเครือ ขอบตาร้อนผ่าวเหมือนจะร้องไห้ Line! เสียงแอปพลิเคชันชื่อดังแจ้งเตือนขึ้น พิมเสนยกหลังมือลูบหน้าตัวเองลวกๆแล้วเดินพยุงร่างกายตัวเองไปหยิบโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋าขึ้นมาเปิดอ่านข้อความ 'PRA RAM' ส่งคลิปวิดิโอ

คุณหมอหนุ่มรีบบอก “แล้วที่คุณภาสกรณ์จำอะไรไม่ค่อยได้ เรียกชื่อคนก็ผิด ๆ ถูก ๆ และก็ลืมว่าตัวเองชอบอะไรไม่ชอบอะไร มันคืออาการอะไรเหรอคะคุณหมอ” ส้มจี๊ดรีบถามคุณหมอเกี่ยวกับสิ่งที่เธอสงสัยทันที

ชั่วพริบตาที่คนตรงหน้าทำสีหน้าจริงจังมือของเธอก็รีบกดเข้ารหัสราวกับว่าถูกสะกดเธอแอบคิดไปว่าจะกลัวเขาทำไมกัน เริ่มคิดได้แบบนั้นก็พยายามจะแย่งโทรศัพท์คืนมาแต่เขากลับชูมันขึ้นสูงจนเอื้อมไม่ถึง เขาถือวิสาสะเลื่อนหน้าจอไปมาก่อนจะกดเข้าในแชทของแฟนเธอแล้วยื่นหน้าคมนั้น ผ่านเคาร์เตอร์มาจนใบหน้านั้นเกือบชนหน้าหวาน

ใบบัวถอนหายใจออกมาเบาๆกับเมนูอาหารที่อีกฝ่ายบอก เธอทำของแบบนั้นไม่เป็นหรอก ถ้าแค่อาหารพื้นๆก็พอทำได้ “ สปาเก็ตตีซอสมะเขือเทศหมูสับ”

๐นะนวลจันทร์๐ กะระณียะเมตตังสัตตา เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา จิตตัง จิตตัง เชยยะนารี จักกะวัตติราชามะโนโจรัง มัยตรีจิตตัง ปิยังมะมะฯ ********************** "ข้าจะถอนเสน่ห์ออกจากไอ้ราม!!" "อย่านะ พี่แรม" "กูทำให้มันรักมึงได้ กูก็ทำให้มันเกลียดมึงได้เหมือนกัน"