Sm Novels & Stories

บาซาเอ่ยใบหน้าเปื้อนยิ้ม “พวกนางมิได้อ่านและฟังบทสัมภาษณ์ข้ารึว่าข้ามิใช่ชายหนุ่มตัวคนเดียว ข้ามีเจ้าของแล้ว” อามาร์ตอบกลับพร้อมเปิดแฟ้มเอกสารที่บาซาส่งให้แล้วกวาดสายตาอ่านก่อนจะเซ็นเอกสาร

บทที่ 7 ปะทะ กลิ่นกำมะถัน? ซูเจี้ยนสูดลมหายใจเข้าเชื่องช้า กลิ่นที่ล่องลอยมาตามกระแสลมทำให้นางสนใจ เพราะกลิ่นกำมะถันบอกให้รู้ว่าละแวกนี้มีบ่อน้ำพุร้อน พื้นที่ห่างไกลและยากลำบากเช่นนี้ หากได้แช่น้ำร้อนก็นับว่าไม่เลวเลย ซูเจี้ยนคิดอย่างยินดีขณะย่ำเท้าไปตามหิมะขาวโพลน สอ งมือประคองยาแก้ฟกช้ำ เดินผ่านกลุ่มทหารเวรยามซึ่งจับกลุ่มผิงไฟกันเป็นหมู่ๆ แสงจันทร์อาบไล้สะท้อนหิมะจนเห็นรอบตัวได้ชัดเจนแม้ว่าตอนนี้จะเป็นกลางดึกแล้วก็ตาม

น้ำเสียงมารยาเอ่ยขึ้นพร้อมลูบไล้แผงอกแกร่งกำยำที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแข็งแรง “อือ ดีมาก ถ้าทำให้ฉันหายเหนื่อยได้ฉันมีรางวัลให้เธอโซเฟีย” เขาครางซ่านลูบไล้มือไปกับสะโพกกลมกลึงของหล่อนที่เคลื่อนไหวโยกเร่าเสียดสีเอ็นเนื้อร้อนของตน

ใบหน้าหล่อเหล่าซึมเหงื่อ แผ่นอกหนักแน่นที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อมันวาวดูเซ็กซี่สะท้านใจ แรงหายใจกระสันซ่านรุนแรงขึ้นทุกขณะของการขับเคลื่อน “ยูมิ...ยูมิ” เขาครางชื่อเธอตลอดเวลาที่สอดใส่กระแทกกระทั้นความเป็นชายเข้ามา แรงสัมผัสเสียดสีสร้างความเสียวซ่านจนเธอต้านไม่ไหว ความอึ ดอัดหนัดแน่นผ่อนคลายลงเมื่อน้ำสวาทหลั่งรินชโลมเส้นทาง

คิมหันต์กดรีโมต บนผนังด้านข้างปรากฏภาพจากจอ LED ขนาดใหญ่ ชื่อบริษัทปรากฏขึ้นพร้อมข้อมูลสรุปสั้น “บริษัท S.T.M. Logistic — บริษัทเชลล์ที่ไม่มีผลงานจริง ไม่มีการส่งของจริง แต่มีรายการโอนเงินจากฝั่งเราหลายครั้ง”

คุณหมอหนุ่มรีบบอก “แล้วที่คุณภาสกรณ์จำอะไรไม่ค่อยได้ เรียกชื่อคนก็ผิด ๆ ถูก ๆ และก็ลืมว่าตัวเองชอบอะไรไม่ชอบอะไร มันคืออาการอะไรเหรอคะคุณหมอ” ส้มจี๊ดรีบถามคุณหมอเกี่ยวกับสิ่งที่เธอสงสัยทันที

ใบบัวถอนหายใจออกมาเบาๆกับเมนูอาหารที่อีกฝ่ายบอก เธอทำของแบบนั้นไม่เป็นหรอก ถ้าแค่อาหารพื้นๆก็พอทำได้ “ สปาเก็ตตีซอสมะเขือเทศหมูสับ”

บทที่ 5 สิ่งที่ต้องการ กลางดึก แสงจากหน้าจอโทรศัพท์ส่องสะท้อนใบหน้าของโจฮันขณะที่เขาจ้องข้อความบนหน้าจออย่างจดจ่อ นิ้วโป้งเลื่อนขึ้นลงเป็นจังหวะ ชายหนุ่มกำลังรอใครบางคน… คนที่เขาไม่เคยเห็นหน้าและไม่เคยรู้จักมาก่อนส่งข้อความกลับมา

ฉันขมวดคิ้ว “ใครคะ” “แฟนของแฟนเก่าหวาน ดีที่ช่วยทัน สงสัยเครียดมาก ทั้งความดัน ทั้งระดับฮอร์โมน”