Novel & Cerita Sorry คนนี้หวง

“นางมีความหวงแฟน” เหมือนดาวเลือกอ่านแต่คอมเม้นท์ที่ดีต่อตัวเอง ไม่ยอมอ่านคอมเม้นต์แย่ๆ ให้ผมได้ยิน

“หวังหมายถึงคุณหนูของหวังกำลังหึงหวงคุณหนูชาร์มมิ่ง เพราะชอบเธอใช่ไหมคะ” “ไม่ใช่หึงหวงอย่างที่ป้าหวังพูดหรอกครับ ผมแค่เป็นห่วงชาร์มมิ่งเขาเพราะนายหัวเพทายเป็นคนเจ้าชู้มากต่างหาก เธอก็เหมือน..” “เหมือนอะไรคะคุณหนู”

‘หลิน’ “ถ้าไม่ได้รักแล้วจะมาหวงกันทำไม” “คนหวงมันจำเป็นต้องรักด้วยรึไง” “นั่นสิ​ ถ้างั้นเฮียก็อย่ามาหวง​ เพราะคนที่จะออกอาการหวงได้​ ต้องเป็นคนที่รักหลินเท่านั้น”

“ผมรักคุณน่ะสิ ถามได้คนดี รักและหวงจนทำอะไรไม่ถูกแล้ว” “ไม่หรอก คุณแค่หวงฉัน ไม่อยากให้ฉันไปไหน ทำอะไรกับใคร มันไม่ใช่ความรักอเล็ก”

แน่นอนว่าเขาย่อมไม่ให้มันกลับไปสภาพที่ดีแน่นอน ริมากระตุกหนวดเสือยังพอทน แต่มาแตะต้องของหวงแหนของเขาย่อมทนไม่ได้ “จัดการให้เรียบร้อยฉันไม่อยากเห็นมันวนเวียนอยู่ในสายตาของฉันอีก” (ครับนาย)

"หวงเหรอ" "เออหวงมาก" "กูก็หวงมึงเหมือนกันกูไม่ชอบให้มึงสนใจใครนอกจากกูคนเดียว มึงรู้ไหมว่าวันนั้นกูนอยด์มากแค่ไหนที่ได้ยินมึงพูดด้วยน้ำเสียงห่วงใยกับผู้หญฺิงคนอื่นกูไม่ชอบเลยกูงี่เง่ามากเลยอ่ะ"

เธอพูดเสียงเบา “บ้านฉันอยู่ใกล้ ๆ ตรงนี้เองค่ะ เดินเข้าไปเองได้” “แทนตัวเองว่าลิน” “คะ” “ห้ามแทนตัวเองว่าฉันอีก ฉันไม่ชอบ”

งงนะ ตรรกะอะไรของมันวะ “หวงฉันบ้าง” มันอ้อนวอน แต่ทำไมฉันต้องหวงมันด้วย “ฉันยังหวงเธอเลย” ดะ….เดี๋ยวนะ! What?

ธนาธิปบอกเล่ากับคู่หมั้นของเจ้านายหนุ่มเสียงทุ้ม แล้วเลือกใช้คำว่าหวงคุณแทนที่จะใช่ำคำว่า 'หวงของ' เพื่อเลี่ยงการเกิดเรื่องไม่ดีระหว่างเจ้านายหนุ่มกับคู่หมั้นสาว "หวงฉันเหรอคะ?" อลิสาถามขึ้นอย่างไม่ค่อยเข้าใจนักพร้อมกับชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง "..ไม่หรอกค่ะ ฉันไม่เชื่อคุณหรอกแล้วอีกอย ่างเจ้านายคุณก็เป็นผู้ชายที่เอาแต่ใจที่สุดที่ฉันเคยเจอมาเลยล่ะ แถมบังชอบบังคับฉันอีกด้วย"