Sorry คนนี้หวง Novels & Stories

“แหมไอ้ควาย ทีมึงล่ะแก้ผ้าเอากับเขาตับ ๆ เป็นอะไรกับเขาสักคนหรือยัง แถมแดกเงียบ ๆ ถ้าผู้หญิงไม่พูดก็ไม่มีใครรู้เลยว่ามึงแดกใครบ้าง เหลือให้เพื่อนกินบ้างเถอะ” เอ้า เข้าตัวเฉย...แต่มันก็พูดจริง ผมไม่ได้เป็นอะไรกับใครสักคน แต่ผมกลับไม่รู้สึกหวงเท่ายายโมจิแหะ...แล้วหวงทำไมวะ “เ ออ...นั่นแหละ”

“กูไม่ได้หวง” “เอ่อ ไม่หวงก็ไม่หวง แต่ใครเข้าใกล้ไม่ได้เลยนะ” “มึงเรียกกูมามีเรื่องอะไร” คาลอสเบี่ยงประเด็น

“มันไม่ใช่เรื่องของมึง” “ก็กูอยากรู้อะ อาการมึงมันออก” “อาการอะไร” “หวงเมียไง” “...” “เอ้า อึ้ง อึ้งเชี่ยไร หรือไม่รู้ตัว?” “กูไม่ได้หวง แต่กูยังสนุกของของเล่นอยู่”

พูดเน้นย้ำอีกครั้งอย่างชัดถ้อยชัดคำใส่ “นี่พี่หึงน้องสาวตัวเองเหรอ” “ไม่ได้หึง” “ก็แสดงว่าหวงก้าง” “ไม่ได้หวงก้าง”

‘หลิน’ “ถ้าไม่ได้รักแล้วจะมาหวงกันทำไม” “คนหวงมันจำเป็นต้องรักด้วยรึไง” “นั่นสิ​ ถ้างั้นเฮียก็อย่ามาหวง​ เพราะคนที่จะออกอาการหวงได้​ ต้องเป็นคนที่รักหลินเท่านั้น”

“ผมรักคุณน่ะสิ ถามได้คนดี รักและหวงจนทำอะไรไม่ถูกแล้ว” “ไม่หรอก คุณแค่หวงฉัน ไม่อยากให้ฉันไปไหน ทำอะไรกับใคร มันไม่ใช่ความรักอเล็ก”

แน่นอนว่าเขาย่อมไม่ให้มันกลับไปสภาพที่ดีแน่นอน ริมากระตุกหนวดเสือยังพอทน แต่มาแตะต้องของหวงแหนของเขาย่อมทนไม่ได้ “จัดการให้เรียบร้อยฉันไม่อยากเห็นมันวนเวียนอยู่ในสายตาของฉันอีก” (ครับนาย)

"คำว่าร่าน ป๋าขอถอนคำพูด ป๋าแค่โกรธ โกรธจนหน้ามืดตอนเห็นมันมองหนู ตอนเห็นหนูยิ้มให้มัน ป๋าหวง เข้าใจไหมว่าป๋าหวง" "หวงทำไม เราแค่พาร์ตเนอร์" เสียงหวานอู้อี้ดังลอดผ่านสาบเสื้อ "ช่างหัวพาร์ตเนอร์สิ ป๋าพูดไปงั้นแหละ เพราะป๋ากลัว กลัวว่าถ้าผูกมัดหนูมากไป หนูจะเบื่อคน แก่แบบป๋า แล้วหนีไปหาเด็กๆ รุ่นเดียวกัน"

“แต่เอมชอบ” “พี่หวง พี่ไม่ชอบให้ใครมอง” “เขาก็ได้แค่มอง จับก็ไม่ได้ มีเสือดุอย่างพี่” “จะออกไปทั้งชุดแบบนี้ให้ได้ใช่มั้ย”

นางคลี่ยิ้มบาง "แค่นี้คงทำให้พอพระทัย ความหึงหวงจะไม่มีวันเกิดขึ้นจากข้าแน่นอน"