Standard Marine Communication Phrases Novels & Stories

“Nagsimula na.” At naputol ang tawag. Kinabukasan, dumating ang balita. Isang outreach site ng foundation— nasira. Hindi malaking sunog. Hindi ganap na pagkawasak. Ngunit malinaw— sinadya. “Walang nasaktan,” sabi ni Marco habang kausap sila sa telepono. “Pero may mga kagamitan na hindi na magagamit.” Tahimik si Aurora.

The submarine has no transparent glass so they don't have an idea what surrounds them. Then Dos looked at them. "We're here." he said calmly while getting off the handkerchief he covered half of his face, displaying his manly beard. "Here." biglang sabi ni Sahara. May ibinigay siya kay Dos. Dos looked at it. "What's this?" "It's a beeper. If everything goes wrong. If ever someone inside the lair would know what you're doing, press that thing for us to be notify and alerted."

narinig n'yang tanong mula sa command center. "Loud and clear, this is storm," si Red. "Loud and clear, this Lightning," si Spike. "Loud and clear, this is thunder," pagkumpirma n'ya.

Maybe I should tell this instead, to end all things here. "They're here," I whispered to myself at agad kaming tumayo noong lumapit na iyong mga coast guard sa amin then guided us till we sat on a rubber boat. Just like the rubber boat, the communication is flexible and can adapt in many situations, but it is fragile— misunderstandings, too much pressure and hurtful words may punch in our memory. Therefore, I must say that communication is the key whether in good or bad result.

“Okay copy” “Please inform Miss Trinity VIP has arrived and requesting for her presence”,. “Okay Over”. Nang marinig ang usapang iyon, I decided to call the attention of Mandy. “Mandy. Please come here”, sabi ko habang naka turn off ang overall communication ng radio para hindi nila malaman na hinihintay ko si Miss Trinity at kinuha ko ang radio ng off-duty. “Yes miss coming”, sagot nito.

“…kung gusto nating mabuhay, kailangan nating umalis dito.” ‎Nanigas si Mariel. “A-Ano?” ‎Muling umalingawngaw ang putukan sa labas. ‎BANG! BANG! ‎“Perimeter breached!” “Fall back! FALL BACK!” ‎Narinig nila ang sigaw ng isa sa private police bago tuluyang naputol ang komunikasyon nito.

"Marites, ihanda ang emergency communication lines. Tatawagan ko ang Manila Port Authority." Habang pinoproseso ni Chief Steward Marites ang emergency communication line, nanatiling tahimik si Captain Jal. Sa kanyang isipan, naglalaro ang napakaraming posibilidad—paano kung hindi sila tanggapin ng Pilipinas? Paano kung maubusan sila ng supply bago pa dumating ang tulong? Mula sa intercom, nagsalita si Marites. “Captain, naka-connect na tayo sa Manila Port Authority. Live na ang linya.”

Lahat may maliit na earpiece as a communication device para malaman nila ang sitwasyon ng bawat isa. "Copy that! How about Bravo ang Charlie? Can you guys hear us? " si Orion. "Loud and clear Delta, we are in the our position now," "Great! Standby for now, we'll wait for the signal," si Orion sa mga taohan. Nagpapasalamat s'ya dito dahil hindi s'ya nito iniwan. He remain his loyal and trusted ally and a friend. Malaki ang utang na loob n'ya sa lalaki.

Mabilis niyang hinugot ang kanyang telepono at mariing nagsalita, mababa ngunit matalim ang tinig. “Limang minuto na. Nasaan na kayo?” Mabilis ang sagot mula sa kabilang linya, puno ng kaba. “Young Master, rush hour po. Bumper-to-bumper ang trapiko—isang kanto na lang kami.” “Ilan ang dala n’yo?” singhal ni Alec. “Lahat, gumalaw na!” Mariing isinara ni Alec ang telepono, tumunog ang matalim na click.

Bumulong si Renee para paalalahanan si Lina, “Pero ang pinakamahalagang bagay ngayon ay ang magpadala ng senyas.” Hindi napakali si Lina. Kahit na ibinalik na ni Krystal ang mga phone nila, wala silang signal sa lawak ng karagatan. Tumingin si Lina sa dibuho ng panloob na istruktura ng barko na iginuhit niya at tumuon sa nakabilog na lugar—ang communication room. “Ang communication room,” sabi ni Lina habang tinuturo ito kay Renee.