Sun And Moon Story Mga Nobela at Kwento

12:00 Napatakbo ang lahat sa kinaroroonan ni Andromeda. Nanatiling nakaupo si Cain. Natulala siya. Wala na. Wala na ang kaniyang asawa. Ito ba? Ito ba ang sinasabi ng kaniyang kambal na maghihintay sila hanggang mag meet ang buwan at araw? "The sun has met the moon." Tumalon mula sa crib ang kambal.

Hindi tulad noong tao pa si Selene at nasu-suppress pa ng Hymn of the Moon ang katauhan niya bilang bampira, para siyang tinutusok ng maliliit na karayom tuwing tumatayo siya sa ilalim ng araw nang walang parasol. Hm. But Lucas and the others does not seem like they're hurt by the sun rays. Sa kanya ba ang mali? "Miss Sephare, pa'no kayo nakakatagal sa araw nang walang dala na parasol o payong?" pag-uusisa niya. Nakangiwi siyang pinagmasdan nito. "Mahal na Prinsesa, 'di 'yan ang sagot sa tanong ko kanina."

Hindi mawala-wala iyon sa isip ko ang mga pinag-usapan namin. "Anong ginagawa mo 'nak dito? Malamig na rito," My mother asked me. Napalingon naman ako rito. Sumandal ako sa railings ng teresa namin bago sagutin si Nanay. "Wala naman Nay, nagpapahangin lang," sagot ko. I looked up the sky and I saw a lot of twinkling stars and the beautiful full moon. Itinaas ko ang kamay ko na para bang inaabot ang buwan. It was beautiful and fascinating. My mother also looked up and admire the beauty of the moon.

Tahimik kong sinimulan ang pagbabasa. Title: The Talking Duck It was a fine day, the Sun willingly touched my bare skin as I was feeling its warmth with a sweet smile on my lips. The sunflowers on my way seemed to greet me on a good day as they were waving their leaves with so much glee. The sunflowers near the main road were following the Sun every time it was moving itself. There was no doubt that the Sun and sunflower jived very well. I felt the feeling of uncertainty and fear when the sunflowers became tall just like mango trees, their flowers seemed to fall from their own trees because of too much heaviness. What I had witnessed made me stop and just stare at them in awe.

Tumingin si Debra sa kulay dugong araw habang nagpapakita ng kumplikadong emosyon ang kaniyang mukha bago nito sabihing, “Naniniwala ako na pamilyar kayong lahat sa kuwento nito sa isang sinaunang aklat. Ito ay tungkol sa kuwento kung paano nagawang pabagsakin ni Emperor Hou Yi ang araw.” “Ilang libong taon na ang nakalilipas, 10 mga araw ang pumapaligid sa mundo. Sinusunog ng mga araw ang lupain na nagdadala ng trahedya sa mga taong naninirahan sa mundo. Kaya ginamit ni Emperor Hou Yi ang kaniyang pana para sunod sunod na pabagsakin ang siyam sa sampung mga araw hanggang sa nagtira siya ng isang araw para magbigay ng liwanag sa mundo.

Upo kami tatlo sa mesa sa labas ng bahay at kinain namin ang aming hapunan habang tinitingnan ang dagat at ang mga bituin na lumalabas na sa langit. “Mommy, pwede mo po ba kaming kwentuhan ng kuwento bago kami matulog?” tanong ni Lumina habang kumakain siya ng kanin. “Gusto ko po ng kuwento tungkol sa prinsesa at prinsipe.”

Shiro "Gosh, I’m freezing. The wind is so cold." Reklamo ni tres habang naglalakad kaming anim pataas upang makabalik sa lugar namin. The sun was almost saying goodbye to us while the moon on the other side was about to appear. It was a very beautiful scene. Seeing the moon and sun rise and set at the same time and in the same place. I guess I wouldn’t see anything as beautiful as this ever.

Kahit nasa isang payapa kang lugar, hindi mo maiwasang malungkot. I find it fascinating to look at the sun. Parang kanina sobrang liwanag nito at magalak itong lumilibot sa buong kalawakan. Now, Mr. Sun looks weak with its burnt color. The reign of the sun ends here and the moon will rule the sky from there on.

Mahaba niyang sambit na tinanguan ko lang. Habang pabalik kami sa tent namin ay pinilit ko na siyang ikwento ang sinasabi niya sa akin na kuwento ng sun and moon. Sa kapipilit ko ay kinwento niya rin naman. At doon ko lang napagtanto na ang sinasabi niya sa akin ay ang kuwento pala ng dalawa sa matalik naming kaibigan. Nico and Lenny, sadly end up... broken. I can still remember the day when I asked Lenny because I saw her watching the sunset with love and affection written all over her face.

Kung sasabay siya sa emosyon nito siguradong masisira ang araw na ito. “Si Venus ang makakasama mo na dumalaw sa inyo. Siya rin ang bahalang gumawa ng kwento para sa ikagagaan ng pamilya mo. Ang gagawin mo lang ang sakyan siya sa lahat ng sinabi niya. Matalino at alerto ang babaing yun kung sakali man ngang hindi ka tumupad sa usapan natin.” “Gabriel…” “Shhh… Hindi pa ako tapos Serena.”