Tagalog Ghost Novels & Stories

"So, ano naman pinagkaiba ng ghosts saka spirits? Di ba iisa lang yun?" "Magkaiba yun. Ghosts have unfinished business while spirits are those who are about to cross over. I have a lot to tell you, kumain ka muna," anito sabay turo sa kinakain ko na hindi ko na halos nagalaw dahil sa kakatanong.

sagot ni Teresa. I was relieved. Hindi ko rin alam. Kasi kung ang sagot ni Teresa ay siya ang na-ghost, hindi ko na mapipigilang mapakomento at sabihing tanga lang ang mang-go-ghost sa kanya. Like, what the eff? Who would want to ghost this wonderful, amazing woman?

Pagod niyang sita sa dalaga habang nakikipag-agawan sa unan. Umagang-umaga naghahanap na naman ng giyera ang babaeng ito. Ngayon pang nadiskarel siya. Wrong timing. "Bumangon ka diyan ngayon din at mag-impake ka. Umalis ka na rito!" Singhal nitong nagmarkahan sa leeg ang mumunting mga litid, patunay na hindi na biro ang galit nito. Pero ano iyon? Pinaaalis siya? Pambihira! Pinalalayas siya nito? Pilit siyang bumangon kahit mistula siyang nasa sakayan na hinahampas ng malalaking alon.

Nagkibit-balikat lamang ang lalaki sa kaniyang naging tugon. “Fine. Just saying.” Nang tatangkain na sanang lingunin ni Andrea ang lalaki ay nagtaka siya nang hindi na niya ito makita pa sa kaniyang tabi. Nang igala niya ang kaniyang paningin ay nakita niya itong naglalakad nang palayo mula sa kaniyang kinaroroonan. What is he a ghost?

Here’s the accurate Tagalog translation of your passage: "Ikinararangal at ikinagagalak kong makilala kayo, Ginang Margaret Ascott. Ako po si Kate, at isa ako sa inyong magiging kasambahay sa loob ng isang buwan." magalang niyang pagpapakilala. Malambing na ngumiti si Ginang Ascott sa kanya.

Ngunit ang mga huli niyang sinabi ang nagpahinto sa akin. He didn’t kill my granny… He didn’t kill my granny… My heart beats faster when a ghoul appeared in our side. Tulad ng nasa panaginip ko, mapupula ang mga mata nito. Ang mga ghoul ay isang evil spirit kung saan kinukuha nila ang mga kaluluwang namamatay. ‘’At last, I will have your soul poor human…”. Pilit nitong kinukuha ang kaluluwa ni Xylon but then, a soul reaper appeared too. Two soul reapers to be exact.

“From now on… you belong to me.” Parang binuhusan ng malamig na tubig si Laura. Napaatras siya, hawak ang laylayan ng kanyang damit. “A-ano pong ibig niyong sabihin. Walang emosyon, walang alinlangan. “It means exactly that. You can’t run. You can’t hide. Every single part of you… is mine. Until your last breath.” Napakagat-labi si Laura, nanlalabo ang paningin sa takot. “B-bakit ako? Wala naman akong halaga…”

Singit ko naman. Napakunot naman ang noo nila sa akin. "A talking ghost? Where?" Tanong pa ni Gen sa akin na tila nag-iisip kung ano ang tinutukoy ko. "Those demons last night. They spoke! They keep on saying kill.... kill you... but I don't know who are they trying to kill." Paliwanag ko rito sa mga ito dahil totoo naman na narinig ko yung mga multo.

Tss, may nakakatawa ba sa sinabi ko? "Ghost? Wala 'no." "Sure?" "Matakot ka sa buhay, Young Miss. Huwag sa patay. Akina nga yang maleta mo," inagaw niya sakin ang maletang bitbit ko at pinasunod ako sa kanya. May sumalubong sa amin na matanda na may kasamang binatilyo. Tantiya ko ay parang ka-edaran ko lang ang binatilyo.

Parang sira ulong santa clause. "Every year ay ginaganap natin ang class hunting na siyang hahasa sa abilidad ninyong lahat. Mapabampira man, asong lobo, o 'di kaya ay mangkukulam isama narin natin ang taga ibang mundo na bigla-bigla nalang dumating sa mundo natin dahil lumayas." "Sira-ulo talaga." Rinig kong bulong ni Virgo. Nang tignan ko si Madrigal ay nakangisi itong nakatingin sa gawi ko.