The Little Bride の小説・ストーリー

Locke and Lil' Bro. "A-Ano... I-I love baking and pastries so...if you're hungry or if you want to eat sweets...we could make together." Nahihiyang sabi ni Little Dragunovv. Ang future bride ni Pairs. Enebe pereng tenge! "Mahilig ka sa sweets?" "Hindi ba halata? Kahihiligan ko ba ang pastry at baking kung hindi?" Pagsusuplada niya agad kay Paris. Napa-ngisi naman ako.

Kasunod naman si Almira at Liam, at sa huli si Elijah at Lilac. At nang tumugtog na ang bridal march, lahat ay napatingin sa dulo ng aisle. Doon siya nakatayo, hawak ang braso ng kanyang mommy at daddy. Napapagitnaan siya ng mga ito. Lahat ay napanganga sa ganda niya. Si Hunter, na nasa harap ng altar, ay napaluha na lang sa sobrang tuwa. At ganoon din naman siya. Parang huminto ang paghinga niya.

sabay nagtawanan sila ulit. "Pero, ngayong nakita na natin ang groom. Umamin man kayo o hindi, medyo tumaas naman ang expectation natin pagdating sa bride hindi ba?" "Okay, huwag na nating pataggalin pa at tawagin na nga natin si Ms. Mara, ang soon to be bride ni Prince este Mr. Ethan." Pagkatapos niyang ianunsyo ay nagsipalakpakan naman ang mga tao roon habang may pumipito, humihiyaw at inaabangan ang kaniyang paglabas.

Looked at Mae. And for a second, neither of them spoke. Then quietly, her mother reached up and adjusted a small part of Mae’s veil. Such a simple gesture. But it made Mae’s throat tighten instantly. “When you were little,” her mother said softly, “you used to wear bedsheets and call yourself a bride.” Mae blinked. “What?” “You made your father hold flowers from the garden while you walked around the living room like it was a wedding aisle.” Vanessa gasped dramatically. “Oh my God. Baby bride lore.”

Huminton ito sa likod ng malaking kurtina na sinadyang ilagay upang magsilbing entrance ng bride. Makikita ang labis na pananabik ng pamilyang Hilton para sa bagong miyembro ng kanilang pamilya. Maya-maya ay nagbago ang musika, isang musika na naaayon sa kung ano ang nararamdaman ng bride. Parang slow motion na nagbukas ang kurtina at nahantad sa paningin ng lahat ang maladyosang ganda ng asawa ni Storm. Sabay na napasinghap ang lahat at hindi makapaniwala sa kanilang nakikita, maging ang pamilyang Hilton.

Well, sa tulong ni Rio. Muling bumukas ang pinto at tumunog ulit ang magandang wedding March. Mabagal na naglakad ang bride kasama ang magulang niya. Puting puti ang kaniyang suot na wedding gown kabaliktaran ng suot ko. Nawala na sa akin ang atensyon at napalipat sa kaniya. Walang abay. Tanging mga mahahalagang bisita lang ang nandito. Private wedding, huh?

Five years after. Tumugtog ang bridal choir habang mahinang naglalakad ang napakagandang bride patungo sa matikas na groom na naghihintay sa altar. Namasa ang mga mata ko habang tinitingnan ang pagrampa ng bride.

“Ma’am pwede na po kayong magsimulang magmartsa.” Nakabalik si Brenda sa sarili ng maramdaman ang paghawak ng kanyang wedding organizer. Saka pa lang niya napansin na dahan-dahan na pala sa pagpatak ng kanyang mga luha. Lalo pa at nagsimula ng i-patugtog ang kanyang bridal march na ‘To Have and to Hold’. Hindi niya alam na ito pala ang nirequest ni Rheniel para maging bridal march niya ngayon. Kaya kahit anong pigil niya ng kanyang sarili talagang kusang pumapatak ng mga luha niya. She raised her head to look at the sky, where the clouds were almost kissing the sea. As she marched, she gazed down the aisle she was on and imagined she was floating on a bed of clouds over the ocean. The smoke

Narinig ko ang ilang pagsinghap ako man ay na batobalani sa ganda ng aking bride at sa suot nitong wedding gown. Lorna's wedding gown is a vision of timeless elegance and understated beauty. Crafted from the finest silk chiffon, the gown features a delicate sweetheart neckline adorned with intricate lace appliques that cascade down the bodice, creating a romantic and ethereal look. The fitted silhouette accentuates Lorna's graceful figure, while the flowing A-line skirt drapes softly to the floor, creating a sense of movement and fluidity.

“Alam mo, Ellie, kung babalikan natin lahat ng sakit, lahat ng luha, worth it lahat kasi nauwi tayo dito.” “Worth it, Luke. Kahit mahirap, worth it.” “Next month, church wedding. Gusto mo ba white gown? Malaki? Maliit lang?” “Maliit lang. Pamilya lang. Ayoko na ng maraming tao. Ikaw, ako, mga bata, si Mama mo, Mama ko. Tapos na.” “Sunod ako sayo. Basta ikaw bride ko.” Lumingon ako, hinalikan ko pisngi niya.