The Strangers Real Story นิยาย & เรื่องราว

Nang mahulog sila sa kama, parehong baliw sa init at pagkagutom para sa isa't isa, wala na silang pakialam sa mundo. Hinanap ni Abigail ang sarili sa bawat haplos ng lalaki. Ang bawat halik nito, ang bawat galaw, ay parang nagpapaalala sa kanya na buhay pa siya. Buo siya. Hindi siya kayang sirain ng pagtataksil ni Zion. Sa gabing iyon, wala ng mahalaga kundi ang sarap at comfort na dulot ng katawan ng estranghero. "You want this?" the stranger rasped on her ear as he playfully teased her aching opening by gently sliding his shaft up and down on her puffy labia.

--- GABRIELLA MONICA JIMENEZ POV @Samaniego Medical Hospital Hanggang ngayon, hindi pa rin kami nagkakaayos ni Miguel. Sobrang sama pa rin ng loob ko sa kanya. Kahit magkasabay pa kaming pumasok kaninang umaga, hindi ko siya kinausap. Ramdam ko ang mga sulyap niya habang nasa kotse kami, pero hindi ko magawang tumingin pabalik. Alam kong sinusubukan niyang mag-reach out-ang tahimik niyang mga tingin, ang pabiro niyang mga hirit-pero ewan ko ba, parang mas nangingibabaw ang pride ko. Kaya heto kami ngayon, parang estranghero sa isa't isa.

Subalit mas humanga lang sila sa isinagot nito. "Grandma, sabi po ni Mommy ay inseparable kaming dalawa. Kaya't sa kaniya po ako sasama. May little brother po ako, Grandma. Ngunit kailanman ay hindi ako gusto. Mas mahal pa nga nila ang stranger kaysa kay Mommy." Magalang nitong pagkukuwento.

Strange Proposal Maaga ulit akong gumising ngayong araw para dalhin ang mga napamili namin kahapon ni Diego sa bahay ng classmate ko. Dun ko kasi lulutuin ang lahat ng mga ito at dadalhin sa charity event na gagawin namin. Ready naman na yung mga loot bags para sa mga bata. Kagabi namin pinagpuyatan ni Diego yon. Napalingon ako sa kwarto ni Diego nang lumabas siyang nakasimangot.

“Tinanong kita sa reception, at sabi nila, walang nag-check in doon. Hindi ka roon natulog?” Nag-isip nang maigi si Bella ng isasagot. ‘Ah, nag-book kasi ako ng ibang kuwarto, kaya roon ako tumuloy,” pagsisinungaling niya. “Sorry… Lasing na talaga ako kagabi kaya hindi ko nasabi agad.” Gulong-gulo siya. Paano niya sasabihin sa best friend na nalito siya ng room number at napunta sa maling kuwarto, at nag-sex sila?

“Paano ko mamahalin ang taong estranghero para sa akin? Kung nagustuhan ko man siya ay si Nik iyon na inakala kong mabuting tao at hindi sa Nikola na nakilala ko. Remember, Jane, I married a stranger! Hindi ko siya kilala at wala akong kahit anong alam sa pagkatao niya!” Hindi ko napigilang mapalakas ang boses dahilan para pati ang mga tauhang kumakain ay napatingin na sa amin dahil mukhang nagtatalo na kami ng kaibigan ko. Tumingin si Jane sa mga tuhan ko at tauhan niya saka ngumiti. “Mag-aartista yata itong kaibigan ko at feel na feel iyong pinanood na movie pati pangalan ko nabanggit pa habang nagkekwento,” sabi niya.

tuloy tuloy lang ang pag iyak ko at naramdaman ko nalang na tumahimik na sila "Nasaan ka? Susunduin ka namin " "Pa-park dito sa vi-village na-namin" hindi ko na hinintay ang sasabihin nila at agad kong binaba ang tawag "Tubig" tinanggap ko ang tubig na inalok ni Sia saakin sumimsim ako at tumingin na sa kanila na pare-parehas nakaupo sa harap ng sofa kung saan ako nakaupo hinihintay na ikwento ko sakanila ang nagyari. Hindi ako nakapagkwento sa kanila kanina nung sinundo nila ako dahil hindi matigil ang iyak ko at hinayaan naman nila ako.

Napangisi siya, "Hindi iyon bola. I met a lot of girls, but you were the only one who stood up. The eighteen-year-old stranger lady that my Lolo brought is my destiny. I waited for you, and I am glad I did because I am the happiest man alive." Kunwari siya nitong inirapan, "Shut up ka na. Ako kaya pinaka-masaya, My aber," pang-aasar nito. Ngumiti lang siya at pinatakan ng h*lik ang noo nito. Nagkatitigan sila at ito mismo ang umabot sa mga labi niya para sa isang malalim na h*lik. He knows that there's more that will come into their lives, but right now, what matters is that they are both happy with what they have and with the family they have built.

Naisipan niyang yumuko sa mesa niya dahil nakakaramdam siya ng hindi maganda. She is feeling uneasy. She can't blame anyone but only herself. She needed to find that stranger but she made a promise not to sue him. What if the stranger never recognizes her anymore? And worst, she will be involved in a scandalous situation, her parents will know it as soon as possible.

Mahal ko si kiel pero hanggang don lang. "before i leave this place and go, pwede bang humiling ako? kahit isang hiling." kumikirot ang puso ko. Nanatili ako nakayuko habang sunod sunod sa umagos ang luha ko. Sumisikip ang dibdib, hinihigop ng hangin ang lakas ko. Bumagsak ang balikat. "umalis kau sa buhay ko. I want u out of my life. From now on, u are stranger to me MR.MRS PEREZ and MR. VALERIAN......