Toxic Family Quotes นิยาย & เรื่องราว

Sa isang salita mula sa aking ama, ang kanilang buong pamilya ay maaaring mawala sa manipis na hangin. Tumingin siya sa paligid sa mga taong naroroon at sinabing, “Makinig ka sa akin, hindi mo alam kung gaano kalakas ang pamilya ko. Lahat ng kinakain mo; lahat ng iyong mga damit; lahat ng ginagamit mo sa paaralan, lahat ng iyong medikal na paggamot; maging ang iyong mga sasakyan at bahay; at maging ang mga butones na mayroon ka sa iyong mga damit; lahat sila nanggaling sa negosyo ng pamilya ko. Ipinapayo ko sa iyo na itikom ang iyong mga bibig." Nagtawanan ang iba. Sa kanilang mga mata, si Alex ay isang galit na galit.

"I'm sorry po." "Hindi ka pa ba pagod sa kahihiyan dahil sa lalaking iyon, Amber? Kasi kaming pamilya mo, pagod na pagod na! Pagod na pagod na kaming maging laman ng usapan at pangungutya ng mga tao. Amber. Pagod na pagod na kaming magbingi-bingihan sa masasamang salita na sinasabi nila laban sa'yo, mula noon hanggang ngayon." Tanging iyak lang ng pamilya ko ang naririnig ko.

Nanatili siyang umiiyak sa pagitang ng kanyang mga magulang, hinahalikan nito ang kanyang ulo at paulit ulit na humihingi ng kapatawaran sa kanya. And she know the answer,even before she came here. She already forgive them,no parents are perfect . Akala lang ng lahat ‘yon,pero ang totoo hindi . In reality,no parents are perfect. No children are perfect,no human being are perfect . Lahat nagkakamali at nagkakasala,sa pag ibig ,sa pamilya o sa batas man . But being imperfect doesn’t invalidate you on being hurt. It’s okay to be hurt,to trip .But at the end of the day,you will always get up,and fight to go on. Life must go on,and being hurt is part of that. And life with your family,that’s the

"And for the sake of your baby, we'll not sue you for hurting my brother and showing ill-mannered towards my father. I really hate people who slander my family." "Go to hell! All of you! Get out!" "Mabubuti kaming tao, so stop accusing us without any basis or evidence. That's how things should be. Sa kuwento kasi ng papa ko ay ginagawa mo talaga ang lahat upang sirain lang ang reputasyon ng pamilya ko upang makapaghiganti ka sa pagkamatay ng kapatid mo. Tama ba ako?" "Get out!"

Hindi agad sumagot si Michael sa akin kaya naman mabagal kong ibinalik ang aking paningin sa kanya. Walang emosyon ang kanyang mukha habang nakatingin pa rin sa akin. "Family is annoying, and a burden," diretsong sabi niya habang titig na titig sa akin. Hindi ko alam kung bakit pakiramdam ko tila biglang mas nag-init ang buo kong mukha, init na marahil ay dahil sa ngayong nararamdaman kong inis. "Anong family is annoying, and a burden? Ganyan ba tingin mo sa pamilya mo? Kaya ka siguro mag-isa rito!" diretso at inis na sabi ko.

Literal na nanlaki ang mga mata ng kanyang ina kasabay ng pagbalatay ng labis na pag-aalala sa mukha nito. "Pero madadamay ka sa away ng pamilya niya. She came from a toxic family and Luke's family was the same. Hindi matatapos ang away nila and you will be dragged down to their mess, Nathaniel! Yun ba ang gusto mo?" "I already anticipated for that to happen and I'm ready for it," matatag niyang sagot.

“Mas mapahamak ang buong siyudad kung hayaan ko ang aking kapatid na manalo.” I just heard her deep sigh. Hindi na siya nagsalita pero naramdaman kong umupo ito sa kabilang sofa. “Basta pamilya ang kalaban mo, alam mo na sa sarili mong talo ka. Tandaan mo ito, mahirap kalabanin ang sariling pamilya dahil parang kinakalaban mo na rin ang iyong sarili.” Napadilat ako sa sinabi niya. Tama siya. It’s difficult but I need to endure and surpass the difficulties for good.

Lumapit ito sa akin at nanunuyang pinasadahan ako ng tingin. "Kahit na damitan ka pa ng mamahalin at bigyan ng milyong alahas, maaamoy ko pa rin ang tunay na estado mo. As if being in a family who has been slapped with countless of lawsuits is not enough, you chose to go lower." Nagtagis ang mga bagang ko sa narinig at kumuyom ang mga kamao. My family is my exposed scale anyone should never dare poke fun at.

Napakabait nito, napaka-considerate, at sobrang rasyonal na bata na hindi kailanman nagbigay ng sakit sa ulo sa ibang tao. Kahit na ang ampon ng kaniyang pamilya ay nagdala ng matinding kapahamakan at naglason sa itinuturing nitong pangalawang ina, nagagawa pa rin ni Zoe na huwag magtanim ng galit o isisi ang lahat sa kaniya.

“Bakit? Totoo naman. Your brother could have married someone better. Someone with class! Hindi ’yong pinulot lang sa kung saang gutter at—” “Ma!” Hindi ko na matiis ang pang-iinsulto niya. It could be the lack of sleep kaya mabilis akong mairita, pero hindi ko na kayang pakinggan ang pang-aalipusta niya sa asawa ko at sa pamilya nito na pamilya ko na rin. “She’s a decent woman at mahal ko siya. Can you just please—” Ibinaba ko ang tono ko. Ina ko pa rin siya. “If you don’t like her, please just refrain from saying bad things about her and her family. Marangal ang pamilya nila at mahal nila ako. They took care of me nang ipatapon ako ni Dad dito, don’t you remember that?”