Tula Tungkol Sa Aking Sarili Novels & Stories

' bulong ko sa aking sarili habang ang aking mga kamao ay unti-unting nayuyom sa labis na panggagalaiti. Kung totoo ang aking hinala, hindi laang basta gamit ang ninakaw sa akin ngayon—kundi ang aking dangal, ang aking pinagpuyatang talento, at ang kinabukasan na maaaring maagaw niya, at mabaliktad ang sitwasyon na ako ang nanggaya at nagnakaw. Nilingon ko si Tita Selena na hanggang ngayon ay nakatayo pa rin sa aking tabi, bakas pa rin sa mukha ang pag-aalala para sa akin at ang pagkadismaya sa inasal ng kaniyang anak.

Ngumiti siya. "Simple lang, nagtiwala lang ulit ako sa sarili ko kasi yung isang pagkakamaling nagawa mo hindi yun yung magdedefine ng buong pagkatao mo. Lahat tayo nagkakamali, nasa sa atin lang kung paano tayo babangon doon and I choose to trust myself again kasi kung hindi, wala na sana ako sa harapan mo ngayon."

Sa mangyayari na pinangungunahan agad ng utak ko kahit mukhang malabo. “Pwede po bang tigilan niyo na ito Sir Raffy?" sabi ko, mahina. “Itigil? Ang alin?" para pa siya nagbibiro sa kanyang sagot. May pagkapilosopo itong mas idinikit ang sarili sa akin. Pangingilabot at panghihina ng mga tuhod ang sumunod na bumalot sa buo kong katawan. Hindi ako makahinga ng maayos at pangangapos ng hininga ang patuloy at hindi mawala sa akin.

tensyonado niyang tanong dito. "I don't know." "I'm really sorry.. God... Hindi ko mapapatawad ang sarili ko!" Sunod-sunod na napabuntung-hininga ang binata. "Kasalanan ko lahat ito. it's all my fault." "Kasalanan ko rin, Carlo. Ako ang pumunta rito. Lasing ka at wala ka sa sarili samantalang malinaw ang pag-iisip ko. Kasalanan ko, Carlo, dahil hinayaan kong mangyari ito. But don't worry, hindi naman ako maghahabol. Wala kang dapat problemahin."

Sige Jenna, tulala pa more, pinapahiya mo na yung sarili mo. "Uhm.. no. Go ahead, kunin mo lang." Sabi ko. Ano ba Jenna?! Pinapahiya mo talaga yung sarili mo, kaliit-liit na bagay nilalagyan mo agad ng malisya. Hindi ba pwedeng hindi sinadya yung pagbangga? Tapos tulala pa! Tapusin mo na nga yung pagkain mo tapos hubarin mo na yung sapatos mo, nakakangalay sa paa.

kausap ko pa rin sa aking sarili. Tanga! Edi sarili mo lang din kinutusan mo! away pa rin ng alter ego ko sa akin. “Bahala ka nga sa buhay mo. Tsaka nababaliw na naman ako. Inaaway at kinakausap ko na naman ang aking sarili. Mukha kang tanga, Andrea!” ayan, pinagalitan ko na ang aking sarili. Parang baliw, e. Nakarating na ako sa aking silid. Napailing-iling na akong naghubad at pumunta na sa paliguan para maligo.

Wala na akong pakialam kahit mabasa ako. Ang lungkot, kasi kung dati masaya akong pagmasdan ang sunset ngayon para bang ayuko nalang mawala ito. I want to be selfish pero kasi, kapag naging selfish ako masasaktan ko na naman siya. Bumuntong hininga ako at tahimik na tiningnan ang palubog na araw. "Ang lalim non huh," nabaling ang ulo ko sa nag salita.

Nagbakasakali lang kasi ako makakuha ng tamang kasagutan. 'Ay, tama ba iyong sinabi ko? Naku, self. Palpak ka talaga kahit kailan.' Kastigo ko sa aking sarili sa isipan. "You also want to go inside? " Pag-aanyaya nitong wika pa sa akin. "O-okay lang ba?" medyo nauutal ko pang saad dito. 'Nakakainis! Bakit ba ako laging nauutal sa harapan nito?'

"Tsaka last step 'tay, mahalin mo po ang sarili mo. Mahalin mo ang sarili mo nang mas higit pa sa pagmamahal mo sa kaniya. Kasi kapag nangyari yon, hindi ka na makakaramdam ng mga insecurities mo because you love you for who you are. Tanggap mo kung sino ka, kung anong kakayahan mo maging ang mga kulang sayo. And that's the real beauty. Sabi nga nila, beauty is when you turn your imperfections into perfection." "Salamat anak, simula nung una hanggang ngayon, hindi mo sinusukuan si tatay. Palagi mong pinapalakas ang loob ko, kaya hindi ko kayo magawang iwan e kahit na gustong gusto ko nang tapusin ang paghihirap ko."

Bulong niya sa tainga ko. Sobrang lapit niya na sa akin at hindi ko na kayang pigilan ang sarili ko. Nawawala ako sa sarili ko at nalalasing ako sa labi niyang nanunuya sa gilid ko. Isa lang. Isang tikim lang. 'Yon lang ang gusto ko. Nababaliw na ba ako? Nababaliw na talaga yata ako!