You Can Do It Sayings 소설 & 이야기

HINDI KO alam ang isasagot ko! Nagkandahalo-halo na ang mga salita sa utal ko. Mas mahirap pa 'tong sagutan kumpara sa math problems! Ahhh! "Y-You don't have to answer that. I'm sorry for talking nonsense," walang emosyon na saad ni Luke. Ginulo niya ang buhok niya. "Kung ano-ano na naman pinagsasabi ko tss."

Kalalaki-laking tao, ngumuso pa. "Are you done with your rants? Kasi kung oo, pagsalitain mo ako hindi 'yong nagcoconclude ka agad," Tumango naman ito na ikina-irap ko ulit. Madali naman pa lang kausap, e.

Ang mahalaga lang sa akin ay ang pag sagot niya ng I do. Sabi nga ng matatanda, maikli lang ang buhay kaya naman dapat natin itong gamitin sa magandang paraan. We should live our lives in fullest. Gawin natin ang lahat ng makapagpapasaya sa atin. Puntahan natin ang lahat ng lugar na gusto nating marating. At kainin ang lahat ng pagkaing gusto nating tikman. Dahil hindi natin alam kung hanggang saan lang tayo at king hanggang kailan lang dito sa mundo.

Don’t tell me bumabawi siya? *****

sagot ko. Nilingon ko siya at nakita ko na nakikinig naman siya. “Tapos kapag naiinis sa akin ‘yung tao, sus! Easy lang ‘yun. Pwede akong bumawi sa kanila o ‘di kaya eh gumawa ng isang bagay na ikakatuwa nila edi magkasundo na kami! Sabi ko nga, hindi permanente ang inis.” “I see.” “And dami kong sinabi tapos yun lang sasabihin mo?!”

interesadong tanong ko pa dito. "I'll do you a make over!!!!"

May malaking ngiti sa mga labi niya habang binabanggit iyon. “Why I'm telling this to all of you? I want you to realize that you should never lose hope and surrender. What I'm trying to say is... If there are no doors available, build the door for yourself. Convince yourself that you can do it. Turn your can't into can.” I was trapped with her words. If there are no doors available, build the door for yourself and turn your can't into can. Her words lingered in my head. Nagtaas ng kamay ang kaklase ko. “Miss!”

sarkastiko niyang pagkakasabi. Pagkakataon ko naman para mangunot ang noo. Sinasabi niya ba na masama akong tao? Well, hindi ko din naman siya masisisi kasi kahit sino naman na makakaalam ng ginagawa ko sa buhay upang kumita ng pera ay ganoon ang iisipin. "I'm not my job," mataray kong sabi sa kan'ya. Isa lamang iyon sa mga english phrases na baon ko patungong New York. Hindi ko alam na magagamit ko 'yon ngayon.

“ It’s okay,we can do it . I’m ready.” Matiim siya nitong tiningnan,napangiti bago hinalikan ang noo niya. “ Pangako,iingatan kita.”

naiiyak Kong sabi Kay loyd at pinunasan nya Ang ilang luha ko, at hinawakan Ang pisnge ko, at nagsalita si Loyd. "Dont worry, magagawa ko na to sayo lagi, once gustuhin ko, Wala Ng haharang, I mean big trials tulad Ng dati, para minsan lang natin to magawa, Hanggat walang magbabago sa atin, Hanggat maaari, Gabi gabi gagawin ko to para sayo ,kasi mahal na mahal kita, kaya wag kana umiyak ok, ilove you"seryosong sabi ni Loyd sa akin