زواج Novels & Stories

พั่บ! “ด่าเลยอยากด่าอะไรก็ด่าเลย ตอนนี้ก้นมึงตอดรัดกูมากอีเด็กน้อย อ่า ด่าแม่งเลย อ่า และจะบอกอะไรไว้ ถ้ากูตายกูก็ตกนรกแน่นอน กูรู้ตัว ไม่ต้องด่าและสาปแช่งกูหรอก เปลืองน้ำลายเปล่าๆ เพราะกูรู้ตัวดีว่าตัวเองบาปหนาแค่ไหน อ่า เสียว ก้นมึงตอดรัดกูดีมาก” จอมบาปยกยิ้มมองคนท ี่เอี้ยวหน้ามองจ้องตัวเองแม้จะรู้สึกจุกเจ็บในอกกับสายตาชิงชังเคียดแค้นของหล่อนที่ทอดมองมายังตน แต่ก็ยังคงกัดฟันกระแทกจ้วงเอ็นเนื้อสอดลึกไปในก้นของหล่อนด้วยอารมณ์เดือดดาล “อ่า เกลียดแก! แกมันไม่ตายดีแน่ อ่ะ เจ็บ! ไอ้เทือกกูเจ็บ!”

ปึกๆ ปึกๆ มือแข็งตรึงเอวคอดไว้แน่น เสียงครางต่ำดังลอดออกมาจากลำคอหนา แก่นกายเกร็งกระตุกปลดปล่อยน้ำกามออกมาจนหมดสิ้น ลีโอมองอีกฝ่ายฟุบหน้าลงบนโต๊ะ กายขาวสั่นน้อยๆ ภายในขมิบตอดรัด น้ำหวานสีใสไหลย้อยออกมาหลังจากถอดถอนแก่นกายออก ดูเหมือนเธอจะเสร็จ สมไปเกือบพร้อมๆกันกับเขาเลยทีเดียว ใบบัวมองซองถุงยางอีกหลายชิ้นบนโต๊ะก่อนจะเอี้ยวตัวหันหลังมามองชายหนุ่มที่กำลังถอดถุงยางบรรจุน้ำสีขาวขุ่นออก รีบก้มลงหยิบเสื้อผ้าบนพื้นขึ้นมาสวมใส่ลวกๆ เดินเลี่ยงอีกฝ่ายแต่ก็ถูกคว้าตัวไว้ได้ทันเสียก่อน

อยากอยู่ใกล้ๆ พอๆ กับอยากผลักไสให้ออกห่าง รังเกียจ พอๆ กับหวงแหนยามเห็นผู้ชายอื่นเข้าใกล้ สงสาร พอๆ กับอยากทำให้เจ็บเท่ากับที่เขาเคยเจ็บ เป็นห่วงแทบคลั่ง ตอนที่เธอหายไป โดยติดต่อไม่ได้ บ่อยครั้งที่ความรู้สึกสองฝ่ายมันต่อต้านและขัดแย้งกันเอง จึงทำให้คนที่แบกรับอย่า งเขาต้องระเบิดมันออกมาแบบนี้

หมอเอาปากกาจิ้มบนกระดาษ "อืม... โอเคครับ ไม่มีปัญหาอะไร ทั้งพ่อและแม่ ไม่มีพาหะธาลัสซีเมียครับ" เห้อโล่งใจ

มันเป็นภาษารูนที่มีความหมายเกี่ยวกับพระอาทิตย์ ที่บ่งบอกถึงความรัก ความอบอุ่น ความปลอดภัย ปรีดิทารู้สึกกังวลขึ้นมา ไม่รู้ว่าทำไมทิวัตถ์จึงอยู่กับออมสิน ร่วมสามนาทีที่เธอจมอยู่กับความคิดนั้น ก่อนตัดสินใจเลื่อนฟีดไปเรื่อยๆ ชั่วครู่ก็ต้องเลิกให้ความสนใจเมื่อยัยต ัวเล็กแผดเสียงขึ้น

เธอบอกเขาด้วยรอยยิ้ม ปราชญ์จุมพิตหน้าผากนูนเกลี้ยงเบาๆ “อาก็รักเพชรนะคนดี” เขากอดรัดเธอแนบอก ดึงผ้าห่มมาคลุมร่าง ก่อนจะหลับตามเธอไป ...จบ... ซ่านเสน่หา เล่ม 2 ล่ารักเจ้าสาวพรหมจรรย์

“นัทเขาท้อง” “หะ..ห๊ะ!” การุณย์ตะลึงงันเพราะคิดไม่ถึง ถ้าอย่างนั้นอาการของนภิศาที่ไม่สบายเมื่อวานนี้คืออาการแพ้ท้องอย่างนั้นเหรอ

ความจริงเธอเคยคบและคุยกับผู้ชายคนหนึ่งในช่วงที่เธอเรียนปีหนึ่ง แต่ก็ต้องเลิกรากันไปในวันวาเลนไทน์แรกของการคบหากัน หลังจากที่เขาเห็นอวัยวะเพศของเธอ ตอนนั้นเขาตกใจมากจนอุทานออกมาว่า. ‘สัตว์ประหลาด’ ใช่สิ อวัยวะเพศของเธอเหมือนสัตว์ประหลาดไม่มีผิด...ตอนนั้นนอกจาก เขาจะไม่ยอมแตะต้องเธอแล้ว เขายังหายไปจากชีวิตของเธออีกด้วย

2548 บุรุษชาวญี่ปุ่นวัย 55 ปี กำลังอยู่ในพิธีฌาปนกิจศพของสตรีที่เขาหลงรัก แต่ไม่อาจเอามาเป็นของตนได้อย่างอาลัยอาวรณ์ เพราะเธอผู้ล่วงลับไปแล้วนั้นมีเจ้าของอยู่แล้ว เจ้าของของเธอก็คือคู่ค้าทางธุรกิจคนสำคัญของเขานั่นเอง เธอแต่งงานกับเจ้าของบริษัทเลิศอินเตอร์ค

ร่างสูงก้าวเข้ามาใกล้เธออีก ใกล้จนหญิงสาวรู้สึกแปลก ๆ ไม่ใช่รังเกียจ แต่ร้อนวูบวาบไปหมดตามเนื้อตัวโดยเฉพาะใบหน้า “ตั้งแต่ที่เขาประสบอุบัติเหตุและถูกส่งกลับไปรักษาตัวที่นอร์เวย์ เขามักพูดถึงเพื่อนคนหนึ่งของเขาเสมอ เพื่อนที่เขาพูดถึงเป็นสาวไทยตัวเล็ก เธอชื่อ พลอยพิชญา...มาเรียสบอกผมว่าเขาคิดถึงเพื่อนของเขาและอยากให้ผมพาเธอไปหาเขาที่โน่น”