กล้าหาญ Novels & Stories

“โอ๊ย....ร้อนไปทั้งตัวเลย” เธอลืมตาขึ้นมองก็ได้เห็นงูตัวใหญ่นั่งมองเธอที่ปลายเตียง เธอตกใจแต่ก็ไม่ถึงกับช็อค “งู!...แกอีกแล้วเหรอ แกต้องการอะไร” เพราะฤทธิ์ยาหรือไรที่ทำให้เธอไม่รู้สึกกลัวเขา

....สู่การเดินทางของหนุ่มน้อยปราณวารีและลูกหมีแพนด้า.... หลินเซียนนั้นได้นำแบบอย่างจากพระเอกอนิเมะแนวฝึกฝนเซียนดังๆ ของจีนหลายๆ เรื่องที่พอผมดูไปนานๆ 4-6 ปีแล้วอยากได้พระเอกที่ดูเป็นเซียนจริงๆ ไม่เอาชื่อเซียนมาเล่าเรื่องคน ผมก็เลยทำพระเอกคนนี้ขึ้นมา หลินเซียนเป็นคนที่รู้จักเศร้าและทุกข์ในเรื่องของผู้อื่น เสียสละ มีคุณธรรม เมตตาธรรม กตัญญู ไม่ฆ่า (ถ้าไม่จำเป็น) และไม่ขโมย ในเรื่องนี้แม้เป็นเซียนก็ไม่ได้ยิ่งใหญ่กว่ามนุษย์ไปทุกเรื่อง พระเอกเรื่องนี้แม้เป็นเซียนระดับสูงแต่ก็มีบางครั้งได้รับคำสอนจากปราชญ์มนุษย์ได้เช่นกัน ในเรื่องมีการนำความเชื่อ ตำนาน และปรัชญาทางเต๋าและพุทธเข้ามาปะปนด้วยพอสมควร มีเทพ มีปีศาจ มีมาร มีชนเผ่าที่มาจากต่าวดวงดาว โลกวิญญาณ มีเทพเจ้า และมี....พระเจ้าผู้สร้างโลก แถมยังนำความเชื่อเรื่องวันสิ้นโลกที่มีพบในตำนานควมเชื่อทั้งโลกตะวันออกและโลกตะวันตกนั่นคือน้ำท่วมโลกเพื่อ reset ทุกสิ่งใหม่เข้ามาอีกด้วย และผู้ที่จะล้างโลกด้วยวารีก็ไม่ใช่ใคร....คือหลินเซียนนี่เอง....

เมื่อบุปผางามสูงศักดิ์ต้องร่วงหล่นสู่กรงเล็บพยัคฆ์... ตำนานรักที่เริ่มต้นด้วยคาวเลือด คราบน้ำตา และการเยียวยาหัวใจจึงอุบัติขึ้น เปลวเพลิงแห่งสงครามเผาผลาญแคว้นอวิ๋นฮวาจนย่อยยับ จาก 'องค์หญิงมู่ตาน' ผู้สูงศักดิ์และงดงามล่มเมือง บัดนี้ถูกเหยียบย่ำศักดิ์ศรีให้กลายเป็นเพียง 'เชลยบรรณาการ' ที่ไร้ค่า โชคชะตาที่แสนโหดร้ายผลักไสนางให้ตกอยู่ท่ามกลางกรงเล็บของสองพยัคฆ์ หนึ่งคือ 'อิงเฟิง' บุรุษผู้ฝากรอยแค้นและความอัปยศ และอีกหนึ่งคือ 'หลี่เฉียง' จอมทัพพยัคฆ์ทมิฬแห่งแดนเหนือผู้ป่าเถื่อนและเย็นชา บุรุษผู้ที่เคยยัดเยียดรอยมลทินและพรากทุกสิ่งไปจากนาง ท่ามกลางไฟสงครามและการแก่งแย่งชิงอำนาจ มู่ตานต้องกัดฟันสู้เพื่อเอาชีวิตรอด ทว่าความเด็ดเดี่ยวและหัวใจที่เข้มแข็งของนาง กลับค่อย ๆ ละลายกำแพงน้ำแข็งในใจของจอมทัพไร้พ่าย จากความแค้นและการกดขี่ แปรเปลี่ยนเป็นความรักที่ลึกซึ้งและพร้อมจะใช้สละได้แม้กระทั่งชีวิต "รอยมลทินใดที่โลกนี้ยัดเยียดให้เจ้า ข้าจะเป็นคนใช้ทั้งชีวิตชำระล้างมัน บัดนี้เจ้าคือฮูหยินของข้า คือสตรีที่บริสุทธิ์และงดงามที่สุดในหัวใจข้าเพียงผู้เดียว"

คนที่ไว้ใจสุดท้ายร้ายที่สุด... เมื่อเรื่องราวความรักของม่านไหมโรยไปด้วยกลีบกุหลาบที่ถูกก้องเกียรติสร้างขึ้นมา ชวนให้หลงมัวเมากับฉากหน้าอันแสนหวานยากจะถอนตัว กว่าจะรู้ตัวก็กลายเป็นว่าเธอถูกหนามแหลมคมของดอกกุหลาบที่ชื่นชอบคอยทิ่มแทงให้เธอเจ็บแล้ว ราวกับโลกทั้งโลกแหลกสลาย ความไว้ใจที่มีมาพังทลายลง! คนที่มั่นคงและซื่อสัตย์ในรักอย่างเธอต้องมานั่งเสียใจนอนร้องไห้ ต้องเจ็บปวดจากการกระทำของคนที่เธอรักและไว้ใจที่สุด เธอจะเลือกอะไรระหว่างอดทนยอมรับชะตากรรมความเจ็บปวดที่เธอไม่ได้เป็นคนก่อและให้อภัยเขาในที่สุด หรือ! เดินหน้าเริ่มต้นใหม่กับใครอีกคนที่หวังดีกับเธอตลอดมา

เรื่องราวสุดเร่าร้อน ในไร่ข้าวโพดหลังโรงเรียน ระหว่างครูสาวบรรจุใหม่ กับลุงภารโรงสุดเซ็กซี่ อดีตเสือเก่า ฉายาม้าดำแห่งพงไพร! ความลับในไร่ข้าวโพด...และการแก้แค้นอย่างสาสม ! แสงโพล้เพล้จากดวงตะวันที่เพิ่งลาลับขอบฟ้า ไม่อาจทำให้เห็นรายละเอียดบนใบหน้าของชายผู้ถือปืนยาวได้แม่นนัก แต่อดีตจอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ที่ไม่มีใครกล้าต่อกรในถิ่นนี้ คงจะเป็นใครไปไม่ได้ นอกจาก... “สะ...เสือ เสือกล้า!” พอคาดเดาได้ว่าเป็นใคร ไอ้ท้วมก็รีบปล่อยร่างเกือบเปลือยของครูสาวแล้วถอยล่นกระถดหนีอย่างรนรานหวาดกลัว “ไอ้...ไอ้...ยม ไอ้ยมโว๊ย!” เสือกล้าไม่รอช้า แสดงอำนาจบารมีเหนือกฎหมายด้วยการกระชากไกปืนเตรียมเป่าสัตว์นรก “กูจะนับถึงสิบ ถ้าพวกมึงวิ่งไม่ทัน พวกมึงได้กลายเป็นปุ๋ยในไร่ข้าวโพดแน่!!!”

ครอบครัวถูกล้างผลาญจนมอดม้วย นางจึงกลับมาทวงแค้นพร้อมกับคันศรและธนูคู่ใจ ทว่าเขาคนนั้นกลับทำนางหวั่นไหว เช่นนั้นนางก็จะแก้แค้นพร้อมกับมีความรักไปด้วย... ไม่ว่าความแค้นหรือความรักนางก็จะเอาชนะให้หมด

‘เขา’ คือจอมมารไร้ใจผู้ไม่คิดผูกพันกับผู้ใดทั้งสิ้น ‘นาง’ คือเด็กสาวที่เขาช่วยชีวิตเอาไว้ครั้งแล้วครั้งเล่า หนึ่งจุดมุ่งหมายอันยิ่งใหญ่ กับหนึ่งดวงใจรักที่พานพบ บุรุษผู้เกิดมาดังจอมมารไร้บัลลังก์จะเลือกสิ่งใด

เสี่ยวจิ่วนักฆ่าระดับเพชร เธอมักจะฝันเรื่องเดิมซ้ำๆ จนวันที่เธอทะลุมิติไปอยู่ในยุคโบราณ จึงได้รู้ว่ามันเป็นเรื่องของเธอเมื่อภพก่อน

ไป๋หลันอดีตนักกีฬายิงธนู ตกที่กั้นตาย แต่ได้ย้อนเวลากลับไปยังยุคเก่า เธอที่ชอบอยู่แต่ในห้องก็สมหวังสักที เป็นลูกขุนนาง ไม่ต้องออกไปหางานทำ ไม่ต้องหาข้าวกิน ไม่ต้องดิ้นรนกับสังคม ได้นั่งเย็บชุดโบราณที่ชอบทั้งวัน **** จิ้งจื่อรู้สึกอยากจูบจนแทบรอไม่ไหว เขายื่นปากไปใกล้ริมฝีปากของซู่หราน หลับตา สองมือที่เคยกำแน่นยามนี้กำลังเอื้อมไปกุมเอวคอดของนาง ดันเล็กน้อยให้ตัวนางขยับเข้ามาแนบชิดเขายิ่งขึ้น แต่ไม่กล้าแนบชิดริมฝีปากของหญิงสาว ไม่อยากให้นางรู้ว่าเขาอยากจูบอีกจนแทบคลั่ง ‘เด็กบ้านี่! ร้ายชะมัด อยากจูบแต่ไม่อยากลงมือหรือ’ ซู่หรานตัวสั่น บ่นด่าเขาในใจ เธอไม่ยอมให้เขาได้สมปรารถนาทั้งที่ตัวเองก็อยากจูบมาก “อ้าปาก แลบลิ้นของเจ้าด้วย” เธอสั่งสอน สองมือลูบท้ายทอยของเขา จิ้งจื่อชะงักค้าง ‘ต้องทำเรื่องน่าอายเช่นนี้จริงหรือ’ การแลบลิ้นถือเป็นเรื่องเสียมารยาทและน่าอายที่สุด ยอดฝีมือเช่นเขาต้องทำเรื่องเช่นนี้จริงหรือ จิ้งจื่อค่อยๆ อ้าปากแดงระเรื่อ แลบลิ้นออกเพียงปลายเล็กน้อย เขาอยากจูบ อยากสัมผัสลิ้นนุ่มของหญิงหน้าด้านผู้นี้อีก!! *****

จากครอบครัวยากจนโดนดูถูก ม่านหรูจึงมีจิตใจเข้มแข็งและไม่เห็นแก่ยศศักดิ์ นางรักที่จะเป็นเพียงคนธรรมดาไปตลอดชีวิตเท่านั้น