การหักหลัง

เมื่อคุณอา(เพื่อนคุณพ่อ)เขาทั้งดุทั้งเจ้าระเบียบไม่อยู่บ้าน ผู้ใต้ปกครองอย่างน้ำหนึ่งก็จะดีอกดีใจร่าเริงเป็นพิเศษ

ฉันถูกบังคับให้ต้องมาแต่งงานกับเขา เขาคนนั้นที่เคยนอกใจฉันไปเมื่อหลายปีก่อน

‘เขาอยากจะรักเธอแทบขาดใจ แต่ด้วยเงื่อนไขผูกมัด จึงไม่สามารถทำอย่างใจปรารถนา’

ชาติก่อนเขาและนางประดาบเข้าหากัน ล้วนเต็มไปด้วยคมดาบเงากระบี่ มีแต่คำว่าหลอกลวง เจ้าเล่ห์มากแผนการ ชั่วช้าและโลภมาก จนสุดท้ายต้องพบกับจุดจบเพราะความโลภ ชาตินี้ได้โอกาสย้อนเวลากลับมา คนเลวร้ายเช่นนางและเขาจะไม่ยอมเดินซ้ำรอยเดิมอีก! เย่หลี เป็นสตรีที่มีจิตใจมักใหญ่ใฝ่สูง นางรักอำนาจ เช่นเดียวกับ ฟ่านเฉิน องค์ชายรองที่หวังในตำแหน่งองค์รัชทายาทเช่นกัน เขากับนางร่วมมือกันเพื่อให้ได้ในสิ่งที่ต้องการ แต่ทว่าเบื้องหลังกลับหันดาบหมายสังหารกันและกัน สุดท้ายจุดจบไม่สวยหรูดั่งที่คิด ก่อนตายเขาและนางได้รู้ความลับที่ตนไม่เคยรู้ แต่ทว่าก็สายเกินแก้ไปเสียแล้ว แต่ทว่าสวรรค์ยังเมตตา ส่งเขาและนางกลับมาแก้ไขเรื่องราวทุกอย่างในอดีต หนึ่งสตรีที่ต้องการปกป้องครอบครัว แม้ไม่มีอำนาจและกำลังในมือก็ไม่ยอมแพ้ หนึ่งบุรุษที่กลับมาแก้แค้นคนที่เคยทำกับเขาเอาไว้และทวงคืนความเป็นธรรมให้คนบริสุทธิ์ที่เคยตกเป็นเหยื่อในชาติก่อน เมื่อได้พบกันอีกครา ทำให้เขาและนางต้องเลือกอีกครั้ง ว่าจะหันดาบเข้าหากันเช่นเดิม หรือจับมือกันอีกครั้งเพื่อสังหารคนชั่วที่อยู่เบื้องหลังโศกนาฏกรรมในครั้งนั้น!

หลังครอบครัวประสบปัญหาหนัก 'รสิกา' จึงต้องบากหน้าไปขอความช่วยเหลือจาก ‘อัคนี’ ชายหนุ่มผู้พรั่งพร้อมซึ่งได้ชื่อว่ามีลูกและภรรยาแล้ว เขาเตือนเธอว่าผลตอบแทนที่ต้องใช้คืนนั้นไม่ธรรมดา แต่พอถึงเวลาที่ต้องจ่าย รสิกากลับหนีหายเข้ากลีบเมฆ แน่นอนว่าไฟร้ายอย่างอัคนี ไม่เคยยอมดับลงเพราะใครหน้าไหน แม้ต้องพลิกแผ่นดินตามหา เขาก็จะเอาตัวเธอกลับคืนมาให้ได้!

Love me harder 7 ปีที่เขาหายไปโดยไม่บอกกล่าวเธอสักคำ และวันนั้นยังเป็นวันที่เธอสูญเสียมากที่สุดในชีวิตอีกด้วย ‘บอกแอลเถอะนะ ว่าครอบครัวพี่ไม่ได้ทำ บอกมา…’ ข้อความสุดท้ายที่เด็กสาวอายุ 18 ส่งหาเพื่อนพี่ชายคนนั้น ก่อนที่เธอกับเขาจะจากกันไปโดยไร้ซึ่งคำพูดหรือคำอธิบายใดๆ แต่ในวันนี้เขากลับมาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าและยังทำตัววุ่นวายเป็นเจ้าข้าวเจ้าของเธอ ราวกับเรื่องเธอกับเขาไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น “คุณหายไปจากชีวิตแอลนานแล้วค่ะ ตั้งแต่วันนั้น…” “งั้นเหรอ ถ้าอย่างนั้นก็เงยหน้าขึ้นมามองพี่ เดี๋ยวนี้!” สองสายตาสบประสานและฟาดฟันกันอย่างไม่ยอม แต่หารู้ไม่ว่าข้างในใจของทั้งสองคนนั้นกลับสั่นไหวอย่างบ้าคลั่ง…

วันนี้เป็นวันครบรอบแต่งงานปีที่สามของเรา อาหารเย็นพร้อมแล้ว..แต่เขาไม่ได้กลับมาบ้านเลย ชีวิตคู่ของเราไม่เคยสร้างมาจากความรัก มีแต่เพียงความเข้าใจผิดเท่านั้น สามปีผ่านไป ไร้บุตร แม่สามีที่ไม่เคยยอมรับฉัน สามีที่ห่างเหิน และกระนั้น... ฉันก็ยังรักเขา สามวันก่อน ฉันเพิ่งรู้ว่าตัวเองกำลังตั้งครรภ์ เย็นนี้ ฉันหวังว่าจะได้บอกข่าวดีกับเขา แต่การแจ้งเตือนหนึ่งได้ทำลายทุกอย่าง: รูปถ่ายของเขา กำลังจูบกับพี่สาวของฉัน ฉันจำสถานที่นั้นได้ ฉันหยิบกุญแจแล้วออกไป ฉันกลับมาบ้านคนเดียว ฉันร้องไห้ตลอดทั้งคืน ในห้องถัดไป พวกเขาร่วมรักกัน และฉัน ตัวขดอยู่บนโซฟา ฉันถึงก้นเหวของหัวใจ เช้าวันรุ่งขึ้น แม่ของเขาปลุกฉันด้วยถังน้ำเย็นจัด เธอตะโกนใส่ฉันว่าฉันไม่ใช่ลูกสะใภ้ของเธออีกต่อไป ว่าฉันไม่มีสิทธิ์จะอยู่ที่นี่อีกต่อไป แล้วฉันก็จากมา ตัวเปียกชุ่ม อับอายขายหน้า แตกสลาย แต่ในกระเป๋าของฉัน มีกระดาษย่นๆ ใบนั้น ชื่อของชายแปลกหน้าคนหนึ่ง สายตาที่มองมาที่ฉัน เมื่อคืนนี้ สายตาเดียวที่มองเห็นตัวฉันจริงๆ บางที นั่นอาจเป็นจุดเริ่มต้นของทุกสิ่ง

“คิดจะเป็นเมียเฮีย ไม่ให้เป็นแค่ในนามนะ ต้องเป็นจริง แล้วก็ให้เป็นได้แค่เมียเก็บด้วย" ไม่ใช่เขานี่นะที่เป็นคนยื่นข้อเสนอก่อน ถึงแม้แท้จริงอยากได้จนน้ำลายหกก็เถอะ เรื่องแบบนั้นใครมันจะไปยอมรับกัน

สายลมหนาวจากเทือกเขาฉู่เป่ยพัดเอื่อยเฉื่อยลงมายังลุ่มแม่น้ำซานหลิง สายลมที่ขาวโพลนด้วยเกล็ดหิมะละเอียดระยิบระยับราวเกล็ดแก้วโปรยปรายไปทั่วผืนแผ่นดิน อากาศเหน็บหนาวจนอาจทำให้เนื้อไม้แตกระแหง ทว่ากลับมิอาจทำลายกลีบดอกเหมยที่บานท่ามกลางฤดูเหมันต์ได้

เธอจากไปด้วยความเคียดแค้นชิงชัง ในขณะที่เขากลับยังอยู่เพื่อเฝ้ารอด้วยความคะนึงหา เมื่อคนหนึ่งอยากลืม แต่อีกคนกลับจดจำทุกลมหายใจ แล้วจะมีหนทางไหมที่จะทำให้หัวใจของพวกเขากลับมาเต้นเป็นจังหวะเดียวกัน “นี่ฉันหลุดมาอยู่ในยุคไหนวะเนี่ย บทจะข้ามภพก็ข้ามกันได้ง่ายๆ แบบนี้เลย? นี่ข้ามภพนะเว้ย ไม่ใช่ข้ามถนนหน้าปากซอย” “เจ้าเป็นตัวอะไร” คำถามโต้งๆ ทำเธอชะงัก ก่อนหันมาจ้องเขาตาขวางพลางบ่นงึมงำ “ถามแบบนี้ สู้ชี้หน้าด่ากันยังดูหยาบคายน้อยกว่า” “เป็นปิศาจรึ” คำถามนี้ทำเธอราวกับถูกตบหน้าอีกครั้ง