Romans & histoires การแต่งงานครั้งที่สอง

“ไม่เป็นไรหรอก วันนี้เป็นวันสำคัญ เราแต่งงานกันแค่ครั้งเดียวนะรุ้ง สำหรับเจ้าสาวของพี่ต้องดีที่สุดและทุกคนต้องชื่นชมรุ้งกับลูกสาวของเรากันทั้งงานเป็นแน่” “แหม... พี่ชินแต่งงานครั้งที่ 2 แล้วไม่ใช่เหรอคะ จะมาทำเป็นพูดอีกนะ”

ทั้งสองคนนั่งกอดกันอยู่เช่นนั้นเนินนานอย่างมีความสุข หลายวันถัดมา ที่บ้านของใต้เท้าโจได้จัดงานแต่งที่ยิ่งใหญ่อีกครั้ง แม้ครั้งนี้ไม่ใช่ครั้งแรกของนางแต่ทว่านางก็ยังคงตื่นเต้นอยู่ดี ส่วนซูฮวานางก็ยังคงร้องไห้ดีใจกับการแต่งงานครั้งนี้อีกเช่นเคย

เอมี่ที่เดินเข้ามาพร้อมกับเสื้อสูทเอ่ยถามพลางส่งยิ้มให้ เมอร์ลินสบตากับเอมี่ผ่านกระจกก่อนพยักหน้า “อืม ถึงจะเป็นการแต่งงานครั้งที่สองแต่มันไม่เหมือนกับครั้งนั้น” “พอได้อยู่กับคุณชายในงานแต่งเป็นครั้งที่สองแบบนี้แล้ว ฉันเหมือนจะร้องไห้เลยค่ะ”

แต่เมื่อหันไปมองก็ต้องผงะตกใจ ร่างเล็กตัวชาประมวลผลสถานการณ์ตรงหน้า เวลเจ้าสาวกับชายอันเป็นที่รักมีศักดิ์เป็นถึงอาจารย์มหาวิทยาลัยกำลังคุกเข่าพร้อมชูแหวนแต่งงานอยู่ตรงหน้า “แต่งงานกับพี่.. อีกรอบได้ไหมคะ” “เรา.. แต่งกันแล้วนี่คะ” “ก็ตอนนั้นเราแต่งเพื่อแก้เคล็ด รอบนี้พี่ตั้งใจ ”

มารุตนึกขันเมื่อย้อนคิดถึงบทสนทนาประหลาดๆที่บุพการีของพลอยชมพูเอ่ยเมื่อวานนี้ ชายหนุ่มไม่แน่ใจสักนิดว่าระหว่างที่พูดคุยกันใบหน้าของเขาฉายความรู้สึกใดออกไปบ้าง แต่มันคงเต็มไปด้วยคำถามและดูงุงงงไม่น้อยแน่ๆ เพราะขนาดคิดย้อนกลับไป มารุตก็ยังนึกไม่ออกว่าตัวเองควรจะทำหน้ายั งไงหากได้ฟังประโยคเหล่านั้นอีกครั้ง ‘เคยได้ยินแต่ แต่งงาน เพื่อให้คนสองคนรักกัน’ ตัวเขาคงไม่ใช่พระเอกในนิยาย แต่เป็นตัวร้าย? เรื่องราวถึงพลิกกลับขนาดนี้ ‘แต่งงาน เพื่อให้คนสองคนเกลียดกัน’

เสียงเพลงแต่งงานดังขึ้น เซี่ยจือเหยาถือช่อดอกไม้เดินตรงไปหาโจวซือจิ่น นี่เป็นครั้งที่สองที่เซี่ยจือเหยาแต่งตัวสวยออกงาน ครั้งแรกเธอพ่ายแพ้อย่างย่อยยับ แต่ครั้งนี้… เธอก็ไม่ได้มั่นใจนักว่าจะสามารถมีความสุขได้จริง ๆ

คุณยายซุนอดเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันไม่ได้ เธอพูดต่อไปว่า “ไว้พอหย่าแล้ว หล่อนก็ต้องแต่งงานใหม่ มีสิทธิ์อะไรกัน?” เมื่อนึกถึงการแต่งงานครั้งที่สองของหรงฉือ ซุนเยว่ชิงกลับอารมณ์ดีขึ้นมาเล็กน้อย เธอว่า “ขอแค่พวกเขายังไม่ได้แต่งงานกัน เรื่องราวก็เปลี่ยนแปลงได้ ไม่ต้องรีบร้อน”

ฉันกรีดร้อง "ที่มันเลวร้ายไปกว่านั้นคือ มันเป็นวันครบรอบแต่งงานของเราด้วย” ฉันจำได้ว่าวันนั้นเป็นวันครบรอบแต่งงานปีที่สองของเรา ที่ฉันยังคงพยายามทำให้การแต่งงานดูราบรื่น เพื่อพ่อแม่แสนเห็นแก่ตัวของฉัน ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ต้องการฉันก็ตาม

[THE END] ••• SPECIAL ••• 2 เดือนต่อมา. เราจัดงานแต่งสองที่ ที่แรกที่สวนเลิศดนุ ที่สองกินเลี้ยงง่ายๆที่เพนท์เฮาส์ และวันนี้ก็เป็นงานแต่งงานวันแรกของเรา

“ก้องจะมารู้ดีกว่าอัญได้ยังไง! ว่าแต่คุณเถอะ...เป็นไงล่ะคะ ว่าที่เจ้าสาวกลับมาแล้วเห็นยังเงียบฉี่ อัญคอยฟังข่าวอยู่นะคะว่าจะมีงานแต่งรอบสองของคู่ตุนาหงันทายาทนักธุรกิจใหญ่สองตระกูลเมื่อไหร่” “ไม่มีอะไรทั้งนั้น!...ไม่มีงานแต่ง ไม่มีอะไรอีกแล้วระหว่างผมกับปรายฟ้า”