การแต่งงานครั้งที่สอง Novels & Stories

เขาเพียงแต่แค่นหัวเราะ โดยทึกทักเอาเองว่านี่เป็นเพียงการเรียกร้องความสนใจที่น่าสมเพชอีกครั้งของฉัน "อเลสเซีย คุณต้องเข้าใจสถานการณ์หน่อยนะ" "การแต่งงานของเรามันก็แค่พันธสัญญาเพื่อรักษาความสงบสุขระหว่างสองตระกูล ตั้งแต่ต้นจนจบ มันไม่เคยมีเรื่องของความรู้สึกมาเกี่ยวข้อง"

เมื่อเสียงระฆังแต่งงานดังขึ้น เจ้าสาวอย่างฉันกลับพบว่า เอเดรียน โมเรตติ เจ้าบ่าวของฉันได้หายตัวไปแล้ว เขาคือดอนแห่งตระกูลโมเรตติ และเป็นผู้ชายที่ฉันรักมานานถึงเจ็ดปี ตามธรรมเนียมของโมเรตติ วันนี้ควรจะเป็นวันที่ฉันได้รับการยอมรับในฐานะภรรยาของดอน แต่ฉันกลับต้องยืนอยู่หน้าแท่นพิธีคนเดียว ในเวลาเดียวกัน แม่ก็ส่งคลิปวิดีโอเข้ามาในแชตครอบครัว ในคลิปนั้น เอเดรียนกำลังคุกเข่าอยู่ในห้องจัดเลี้ยงข้างๆ และบรรจงสวมแหวนของฉันลงบนนิ้วของลิเวีย เวล ฝาแฝดของฉันเอง ญาติมิตรต่างส่งเสียงแสดงความยินดี พ่อของฉันยืนยิ้มอยู่ข้างๆ ทั้งสอง ลิเวียร้องไห้ซบไหล่เอเดรียน โดยมีเขาคอยปลอบประโลมอย่างอ่อนโยน... ราวกับว่าเธอคือเจ้าสาวตัวจริงมาโดยตลอด ฉันดึงผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวออก เตรียมจะไปคาดคั้นเอาความจริง แต่แล้วแม่ก

ไหนทุกคนบอกว่าไปทำธุระที่ต่างจังหวัด “นี่มันเกิดอะไรขึ้นคะ ขิมงงไปหมดแล้ว” “แต่งงานกันใหม่นะ ครั้งที่แล้วพี่ไม่ได้เต็มใจแต่ง แต่ครั้งนี้พี่พร้อมและตั้งใจมาก ว่าจะเป็นสามีที่ดีของขิม พี่อยากจะเริ่มเรียนรู้ขิมไปทีละอย่าง เพราะที่ผ่านมามีแค่ขิมที่รู้เรื่องของพี่ แต่พี่ไม่เคยรู ้อะไรเกี่ยวกับขิมเลย เพราะฉะนั้นช่วยเป็นเจ้าสาวพี่อีกรอบได้ไหม”

แต่เมื่อคิดดูอีกที ฝ่ายนั้นกำลังจะแต่งงานกัน เธอจึงไม่อยากขัดจังหวะความสุขของพวกเขา ถึงอย่างไรเหอซิงก็ท้องอยู่ การแต่งงานระหว่างเหลียนเส้าจิ่นกับเหอซิง เป็นการแต่งงานครั้งที่สองของฝ่ายชาย

องศาสมุทรจับมือข้างที่สวมแหวน ขึ้นมาจูบซับหลังมือบาง เขาพยายามหาแหวนที่เหมาะกับเธอเจอแล้ว คิดไว้แล้วว่าจะขอแต่งงาน แม้ว่านี่จะเป็นการแต่งงานครั้งที่สองก็ตาม แต่ยังหวานเหมือนวันแรกอยู่เลย แต่งงานกันครั้งนี้ขอตีตราไปตลอดชีวิต…

ท่ามกลางแสงของดวงจันทร์ที่สาดเข้ามาทางหน้าต่าง นัยน์ตาคมกริบมองเงาของเสี้ยวหน้าคนที่นอนอยู่ข้างกายด้วยความคิดบางอย่าง นี่เป็นการแต่งงานครั้งที่สองในชีวิต เขาเองก็ไม่สามารถอธิบายความรู้สึกในตอนที่ตกลงแต่งงานในครั้งนี้ได้เช่นกัน

้งสองจวนก็เริ่มที่จะตระเตรียมตกแต่งสถานที่ เพื่อให้งานแต่งงานของทั้งสองตระกูลออกมาสมบูรณ์ที่สุด โจวเจินเจินนั้นลงมือตัดเย็บชุดเจ้าสาวที่เป็นกี่เพ้าสีแดงลายหงส์ด้วยฝีมือของนางเอง รวมไปถึงอาภรณ์ของเจ้าบ่าวของนางด้วย ระหว่างนี้ทั้งสองหนุ่มสาวจึงไม่ค่อยได้พบกันเท่าใดนัก เจียงมู่จื้อเองก็ต้องทำหน้าที่ของผู้ตรวจการ

กับคนคนเดิม แต่งงานอีกครั้งกับบุรุษคนเดิม ทว่าครั้งนี้แตกต่างไปจากครั้งแรกโดยสิ้นเชิง เสียงหัวเราะ หยอกล้อ รอยยิ้ม ความยินดี ความสุข ทุกอย่างฉายชัดออกมาจากน้ำเสียง สีหน้า รวมไปถึงดวงตาของบ่าวสาว

ธนาธิปหัวเราะเล็กน้อย ได้ยินแบบนี้ก็รู้ได้ทันทีเลยว่าเมริสาคนดีคนเดิมของเขากลับมาแล้ว "แล้วเราจะแต่งงานกันวันไหนดี?" "หือ..." หัวคิ้วขมวดเข้าหากันแน่น หันกลับไปสบสายตาเขาด้วยความไม่เข้าใจ "อะไร เราแต่งงานกันแล้วนะคะคุณธัน ถ้าเกิดจะแต่งใหม่รอบสองรอบสาม เห็นทีต้องเป็นคนใหม่มา กกว่าคนเดิมหรือเปล่าคะ" เธอพูดความจริง...บ้าบอ แต่งงานกับคนเดิมครั้งที่สองชาวบ้านชาวช่องไม่สงสัยแย่เหรอ ซ้ำยังสิ้นเปลืองเงินเปล่า ๆ หนำซ้ำคนที่มาใส่ซองอีกเขาคงได้ด่าตามหลังนั่นแหละ

อติญาตอบกลับสามีหนุ่ม เธอเคยผ่านการแต่งงานมาแล้ว ก็เลยไม่อยากจะแต่งอีกเป็นครั้งที่สอง “ทำไมคุณไม่แต่งครับแพร...” “การแต่งงานก็ไม่ได้การัณตีเสมอไป ว่าเราจะอยู่ด้วยกันตลอดไปเพราะพิธีแต่งงานนี่คะ สำหรับแพรเคยล้มเหลวกับชีวิตการแต่งงานมาแล้ว แพรก็เลยมีความคิดว่า ครั้งต่อไปแพรจะ ไม่แต่งงานอีกแล้ว...แต่ถ้าท็อปเองอยากแต่ง...เราแต่งก็ได้นะคะ แต่ต้องรีบหน่อยค่ะ เดี๋ยวท้องของแพรจะโตกว่านี้ค่ะ”