การแต่งงานครั้งที่สอง の小説・ストーリー

“เสียดายสิครับ เสียดายมาก ๆ แต่ว่าผมเองก็ทำให้โอกาสมันหลุดมือไปเอง อีกนิดเดียวพวกเราจะได้แต่งงานกันแล้วแท้ ๆ แต่ผมกลับทำมันพังเพราะอารมณ์ชั่ววูบของตัวเอง” “พวกคุณกำลังจะแต่งงาน แล้วมันเกิดอะไรขึ้นคะ” ชัญญาพลิกเปลี่ยนท่านอนคว่ำเพื่อรอฟังเรื่องของอีกคนที่ดูเหมือนจะ น่าสงสารกว่าเธอเสียอีก

สามี(2)-45 วันที่แสนจะดีใจ วันที่เฝ้ารอคอยด้วยใจมุ่งมั่น คนที่สถานะเลื่อนจากเพื่อนเป็นคนรัก หัวใจที่ปักหลักไม่เปลี่ยนแปลง คืบคลานผันกลายมาเป็นคู่หมั้นคู่ชีวิตในเวลานี้ งานแต่งงานหลังจากที่คนทั้งสองจบการศึกษา หน้าที่การงานที่สานต่อจากครอบครัวจนอยู่ตัวไม่มีสิ่งใดต้องเป็นก

ในชาติที่แล้ว ฉันแต่งงานกับเจ้าพ่อวงการเทคโนโลยีผู้อ่อนโยน ส่วนน้องสาวแต่งงานกับหัวหน้ามาเฟียมาเฟียผู้โหดเหี้ยม ทั้งคู่ล้วนพังพินาศ เมื่อฉันเกิดใหม่ในวันก่อนพิธีแต่งงาน ฉันจึงตัดสินใจสลับคู่หมั้น

เธอชะงักและเม้มปากเมื่อเขาพูดคำว่าผัวเมีย “พี่อยากแต่งงานใหม่กับเธออีกครั้ง” “ทำไมต้องแต่งงานอีกล่ะคะ” “ครั้งก่อนเราหย่ากันแล้ว ดังนั้นการที่เราจะกลับมาใช้ชีวิตครอบครัวอีกครั้ง เราต้องแต่งงานใหม่และจดทะเบียนสมรสใหม่ด้วยสิ”

เขาเพียงแต่แค่นหัวเราะ โดยทึกทักเอาเองว่านี่เป็นเพียงการเรียกร้องความสนใจที่น่าสมเพชอีกครั้งของฉัน "อเลสเซีย คุณต้องเข้าใจสถานการณ์หน่อยนะ" "การแต่งงานของเรามันก็แค่พันธสัญญาเพื่อรักษาความสงบสุขระหว่างสองตระกูล ตั้งแต่ต้นจนจบ มันไม่เคยมีเรื่องของความรู้สึกมาเกี่ยวข้อง"

องศาสมุทรจับมือข้างที่สวมแหวน ขึ้นมาจูบซับหลังมือบาง เขาพยายามหาแหวนที่เหมาะกับเธอเจอแล้ว คิดไว้แล้วว่าจะขอแต่งงาน แม้ว่านี่จะเป็นการแต่งงานครั้งที่สองก็ตาม แต่ยังหวานเหมือนวันแรกอยู่เลย แต่งงานกันครั้งนี้ขอตีตราไปตลอดชีวิต…

ท่ามกลางแสงของดวงจันทร์ที่สาดเข้ามาทางหน้าต่าง นัยน์ตาคมกริบมองเงาของเสี้ยวหน้าคนที่นอนอยู่ข้างกายด้วยความคิดบางอย่าง นี่เป็นการแต่งงานครั้งที่สองในชีวิต เขาเองก็ไม่สามารถอธิบายความรู้สึกในตอนที่ตกลงแต่งงานในครั้งนี้ได้เช่นกัน

มพ์อีกครั้ง แต่ทว่าครั้งนี้มันแตกต่างอย่างสิ้นเชิง ถึงแม้ชื่อเสียงของท่านหญิงจะโด่งดังในเรื่องบุรุษแต่ทว่าพระนางไม่เคยควงบุรุษคนไหนออกงานซ้ำเป็นครั้งที่สอง แต่นี่พระนางกำลังควงโลเวล บาทาซาร์เป็นครั้งที่สอง ทั้งๆ ที่งานในวันนี้คืองานพิธีเลือกคู่ครองของสัตว์ศ ักดิ์สิทธิ์

คนหวั่นไหวรีบกลบเกลื่อนความลังเลในใจตัวเองด้วยการเปลี่ยนหัวข้อสนทนาเป็นเรื่องของปราณต์แทน “ไม่ใช่แค่คืนดี แต่จดทะเบียนและมีลูกด้วยกันแล้ว ส่วนงานแต่งรอบสองก็เร็วๆ นี้ ตอนนี้กำลังพิมพ์การ์ด ถ้าเสร็จเมื่อไหร่พี่จะเอาไปให้ที่บ้าน คราวนี้แต่งกันจริงจัง แต่งแบบคนรักกัน ไม่ ใช่แต่งเพราะโดนใครมัดมือชกเหมือนครั้งแรก” ปราณต์ตอบแบบเปิดเผยพลางยิ้มกว้างแบบคนที่พบกับความสุขในชีวิตแล้วจริงๆ ซึ่งเป็นรอยยิ้มในแบบที่ทั้งรังสิมันต์และกวินภพไม่เคยเห็นมาก่อน

“คิกๆๆ โถ่หลงเอ๋อร์ของพี่…. เรื่องแต่งงานสำหรับพี่ยังอีกยาวไกลนัก พี่ขอสัญญากับเจ้าเลยว่าพี่จะอยู่ดูน้องชายของพี่เข้าพิธีสวมหมวก*ก่อนอย่างแน่นอน เจ้าก็รู้นี่ว่าพี่มิได้มีความคิดหรือสนใจในเรื่องคู่ครอง” และนางก็ยังคงยึดมั่นอยู่เช่นนั้น แม้หนทางข้างหน้าจะอีกยาวไกล แต่น างก็คิดว่าคงจะมิมีผู้ใดสามารถมาเปลี่ยนความตั้งใจของนางได้ เพราะความเจ็บช้ำในอดีตเป็นบทเรียนให้นางได้ใช้ชีวิตในชาติภพนี้อย่างมีสติและซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกของตน