Novel & Cerita กำลังภายใน

นางเคยตายอย่างไร้ค่า กระทั่งได้ตระหนักความจริงจากระบบได้รู้ว่าตนที่แท้ถูกแย่งชิงวาสนาให้กลับกลายตัวประกอบที่ใช้แล้วทิ้ง! ครานี้นางจะไม่ยอมจำนนอีกต่อไป นางได้โอกาสใหม่ที่ชื่อว่า “ระบบเพิ่มพูนวาสนา”

 หนิงอันเติบโตมาท่ามกลางความเกลียดชังจากบิดาแท้ๆ และผู้คนรอบข้าง เพราะความเชื่อที่ว่านางคือตัวอัปมงคล หากอยู่ใกล้อาจนำภัยและความเดือดร้อนมาให้  หนิงอันเด็กน้อยผู้น่าสงสารมีเพียงแม่นมที่ตัดสินใจรับนางมาเลี้ยงดูคู่กันกับบุตรสาวของนางคือฮุ่ยอิง แต่แล้วอยู่มาวันหนึ่งฮุ่ยเหม่ยเกิดล้มป่วยลง หนิงอันในวัย13ปีรู้สึกตกใจและเจ็บปวดเสียใจเป็นที่สุด นางเริ่มหวาดกลัวว่าจะสูญเสียคนที่นางรักมากไปอีกคน นางร้องไห้เสียใจอยู่หลายวันก่อนจะตัดสินใจปลิดชีวิตตนเองลง เพราะนางคิดว่าหากไม่มีตัวอัปมงคลเช่นนาง ชีวิตของแม่นมฮุ่ยเหม่ยต้องมีชีวิตรอดปลอดภัยอย่างแน่นอน  ตะวันน้องสาวฝาแฝดที่มาเกิดในยุคปัจจุบันที่เสียชีวิตลงได้มาเข้ามาอยู่ในร่างของหนิงอัน นางรับรู้ถึงความเจ็บปวดและเสียใจของแฝดผู้เป็นพี่จึงตั้งมั่นว่าจะ

ใครจะคิดว่าอ๋องน้อยผู้น่ารักจะเติบโตมาได้เสเพลเยี่ยงนี้ แต่ความจริงเขาเป็นพ่อมดหลงถิ่น ในโลกที่ลมปราณเป็นใหญ่ จอทเวทก็เป็นได้แค่สวะไร้พลัง เพื่อหลีกหนีบังลังค์เขาจึงเป็นคนบัดซบที่สุดในแผ่นดิน

"ท่านแม่ทัพข้าชอบท่านแล้วอย่างไร รูปงามแล้วอยาางไร เก่งกาจแล้วอย่างไร ถึงอย่างนั้นข้าก็ทนนิสัยเย็นชาของท่านมิไหวหรอกนะ อายุท่านกับข้าก็แทบเรียกว่าลุงกับหลานได้อยู่แล้ว สตรีไหนได้ท่านไปครอบครองต้องเฉาตายเป็นแน่....." เด็กหญิงที่ครอบครัวถูกฆ่าล้างยกหมู่บ้าน ถูกท่านแม่ทัพเก็บมาเลี้ยงในจวนจ้าว เด็กหญิงอายุเพียงแปดขวบในวันนั้น สิบปีต่อมากลายเป็นหญิงงามที่ชายใดก็ต่างหมายปอง แม่ทัพหนุ่มที่อายุเลยเข้าวัยที่ควรออกเรือนได้แล้ว กลับครองชีวิตที่ไร้พันธะผูกมัด เขามิได้มีเพียงความเก่งกาจเสียทุกด้านและวรยุทธที่สูงส่ง แต่ใบหน้าที่หล่อเหลาและรูปกายที่สง่างาม แต่ทว่ากลับมีท่าทีที่สุขุมและเย็นชา มิสนใจสตรีนางใดจนทูลขอฝาบาทว่าสตรีที่จะแต่งเข้าจวน มีเพียงชายหนุ่มเท่านั้นที่เป็นคนเลือกได้ แต่นั้นก็ไม่ได้ทำให้เ

สามีฟื้นความทรงจำรู้ว่าตนเองเป็นถึงแม่ทัพ เดิมกู้เฉียวจิงจะต้องกลายเป็นอนุ แต่ว่ากู้เฉียวจิงในฐานะอดีตนักฆ่าเกิดใหม่พร้อมตู้ยา ไม่ยอม แม้เป็นฮูหยินแม่ทัพไม่ใช่เรื่องง่าย ก็จะทวงคืนฐานะเมียเอกให้ดู

เพราะความผิดพลาดในคืนนั้นทำให้ความสัมพันธ์ของเราเปลี่ยนไป จากคนที่เคยสนิทเป็นเพียงคนห่างไกลจะโทษความเผลอไผล จะโทษเพราะความไม่ตั้งใจ หรือจะโทษใจข้า...ที่เรียกร้องหาเจ้าดี “ข้าไม่ได้คิดอะไรกับเจ้า ข้าเห็นเจ้าเป็นเพียงสหาย” “เพราะข้าไม่ใช่แบบที่เจ้าคิด!” จินเฟยหลงพูดจบจึงหันกลับไปมองสหายสนิทเพียงคนเดียวของเขา “อืม” เหรินเหยียนชิงมองคนตรงหน้าเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะหันหลังแล้วเดินออกมาจากตรงนั้นทันที จินเฟยหลงทำเพียงมองอีกฝ่ายเดินจากไป...จนลับสายตา

ฮูหยินคนใหม่ของเขากำลังจะก้าวเข้าประตู ด้านนอกจวนโหวมีพลุสว่างไสวเฉลิมฉลองตลอดทั้งคืน ข้าโดนโยนออกมาเหมือนหมาตัวหนึ่ง เสียงเพลงแปลกประหลาเลอยเข้ามาในหัว ‘หมดความหวังนั่งน้ำตาริน ข้าวปลาไม่กิน นั่งรินกินแต่เหล้า...’ เห็นแก่เหล้าฟรีจนบางตาย

เพราะฆ่าคนไปมากมายในชาติก่อน นางจึงต้องมาใช้กรรมในชาตินี้กับสามีพิการ

มังกร หนุ่มหล่อหน้าใสลูกชาวไร่ชาวนา อายุ 22 ปี ที่ได้รับทุนเรียนดีจนจบมหาวิทยาลัย ได้แบกร่างกายพาหัวใจอันแตกสลายกลับบ้านเกิดทันทีในวันที่จบการศึกษา เพราะบิดามารดาได้เสียชีวิตกระทันหันทั้งคู่หลังจากกลับจากการนำข้าวไปขายและโดนสิบล้อที่เบรคแตกเสียหลักพุ่งชนรถของพ่อแม่ของมังกร เมื่อสูญเสียพ่อและแม่ไปอย่างกระทันหันเขาจึงกลับบ้านเกิดเพื่อไปทำไร่ทำนาสานฝันของพ่อแม่และนำความรู้ที่ได้เรียนมากลับมาพัฒนาที่ดินมรดกในบ้านเกิด หากแต่ว่ามังกรยังไม่ทันได้ทำอะไรเขากลับตายลงอย่างไม่ทันตั้งตัว ตายแบบไม่ตั้งใจและไม่เต็มใจที่สุด เขาจำได้เพียงแค่ว่าหลังจากเดินทางกลับมาถึงบ้านเกิดเขาได้ไปไหว้พ่อกับแม่ที่วัดในหมู่บ้าน แล้วก็กลับมานอนแต่พอเขากลับตื่นขึ้นมาในร่างของเด็กชาย อายุ 8ขวบ กับบ้านพุๆพังๆ เขาตื่นมาในร่างข

ปีค.ศ. 2500 โลกที่เต็มไปด้วยนวัตกรรมแปลกใหม่ จือหลินเธอคิดค้นตัวยาเพื่อยืดอายุมนุษย์ขึ้นมาแต่การทดลองของเธอผิดพลาด ยาที่ใช้ทดลองชุดแรกทำให้มนุษย์ที่จบชีวิตลงกลายเป็นซอมบี้