Novel & Cerita ข้าน่ะหรือคือนางร้ายที่ต้องตาย

และตนก็เป็นคนที่เหมาะสมที่สุด! “ซึ่งก็หมายความว่า...” “ไม่ว่ากระหม่อมจะดิ้นรนเพียงใด ก็ต้องตายเท่านั้นหรือพ่ะย่ะค่ะ?”

สิ่งที่สำคัญที่สุดของกู่ยันรันคือหน้าตาของนาง นางยอมรับไม่ได้หากจะต้องพ่ายแพ้ให้กับหลูมู่หยานต่อหน้าอาจารย์และนักเรียนทั้งสถาบัน ในตอนนั้นนางจะต้องละทิ้งปีศาจที่อยู่ในตัวนางเพราะการก้าวไปสู่จุดสูงสุดของการต่อสู้ในชีวิตยังคงเป็นเรื่องยาก สิ่งที่โหดเหี้ยมไม่ใช่การปล่อยให้ศัต รูต้องตาย แต่เป็นการเล่นไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะตายมากกว่า ทั้งหมดนี้อยู่ในสายตาอันแสนชั่วร้ายที่ยืนมองผ่านหน้าต่างอาคารเก่าที่อยู่ถัดไป เขาหันหลังเพื่อที่จะเดินจากไปพร้อมกับกระซิบอย่างแผ่วเบาว่า “ช่างเป็นผู้หญิงที่ตลกเสียจริง”

จะให้มาเป็นบุคคลล้มละลายมันก็ไม่ได้มั้ย ทว่าสถานการณ์ตอนนี้ไม่ต่างกับ 'นางร้ายตกอับ' ชะมัด ไม่ได้ซิแม้ในละครส่วนใหญ่นางร้ายจะมีจุดจบที่ฉิบหายวายป่วง..แต่ชีวิตจริงมันก็ไม่จำเป็นต้องแบบนั้นมั้ย? ชะตากรรมบีบคนหน้าสวยให้เครียด คนไม่แคร์โลก...ชักเริ่มคิดได้

นางก็แค่อยากมีชีวิตดีๆ มีสิ่งใดผิด? เพราะเหตุใดนางจึงต้องตาย?

สุดท้ายแล้ว ไม่มีผู้ใดเลยที่จริงใจกับข้า รักข้าอย่างแท้จริง ข้าเหลือตัวคนเดียวเสียแล้ว หานเจี๋ยตัดสินใจในชั่วเสี้ยววิ หากเขาจะตายก็ขอลากมันไปลงนรกด้วยก็แล้วกัน

าหรืออาจจะเป็นเพราะต้องการให้นางหยุดยั้งเหตุการณ์ความสูญเสียที่จะเกิดขึ้นในภายหน้าด้วยน้ำมือของนางร้ายอันดับหนึ่ง จิตใจที่ตายด้านของหญิงสาวทั้งยังถูกทำร้ายซ้ำแล้วซ้ำอีก ไร้รัก ไร้คนห่วงใยที่แท้จริง ก่อนที่นางจะลงมือสังหารคนทั้งหมดบนโลกใบนี้ด้วยพรข้อสุดท้ายของนางแม ้แต่ดวงจิตเพียงเสี้ยวก็ยังแตกดับ

ไม่ว่ายังไงนางเอกก็ต้องดีกว่า เก่งกว่า มีคนรักมากกว่า ส่วนนางร้ายก็เป็นได้แค่ตัวรองที่ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหนก็สู้ไม่ได้ สู้จนเสียตัวตนเสียทุกอย่างไป ท้ายที่สุดชีวิตก็พังไม่เป็นท่า ขึ้นชื่อว่านางร้าย ไม่ว่ายังไงก็ไม่เคยถูกเลือกให้มีความสุข อยู่ที่ว่าจะมีจุดจบแบบไหนก็แค่นั้น

มันคือจุดที่เฮเลน่าใช้โจมตีเพื่อกำหนดจุดจบของสิ่งนั้นๆให้เป็นไปตามที่เธอต้องการนั่นเอง พลังที่สามารถเลือกรูปแบบการตายหรือพังทลายของทุกสิ่งได้ นั่นคือตัวจริงของที่มานักฆ่าอันดับ 1 ของโลกอย่างเธอ ฉันจะไม่ให้คุณทรมานก็แล้วกันนะคะ

"เอ...ข้าชักสงสัยแล้วนะ...ทำไมข้าต้องตายแบบนี้ล่ะ หรือว่านิยายเรื่องนี้มันจบแค่นี้ จบลงที่นางร้ายตายแล้วทุกคนแฮปปี้เหรอ" "ช่วงที่ท่านตายนี้มีอยู่จริงในบทของซีรี่ย์เจ้าค่ะ แต่ก็เหมือนกับที่นายหญิงเข้าใจ...มันคือตอนจบที่ทุกคนต้องการ ให้ทุกคนได้แฮปปี้กับการจากไปของท่าน"

“ไว้ชีวิตอย่างนั้นหรือ? ใครก็ตามที่กล้ายุ่งเกี่ยวกับจูเน่ของข้า..มันผู้นั้นจะต้องตายเท่านั้น ข้ารู้ดีว่านางคือดอกไม้ที่งดงามเย้ายวน แต่ทว่านางคือของข้าแต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น” ใครหน้าไหนก็ตามที่กล้าแตะต้องนางแม้แต่ปลายเล็บ..คนผู้นั้นไม่สมควรที่จะมีชีวิตอยู่ “จงปลาบปลื้มที่ได้ตายด้ วยน้ำมือของข้าเถอะนะ..”