Novel & Cerita ข้ามมิติมาเป็นสาวน้อยในอุ้งมือของอดีตลุง

“ฉันชื่อจ้าวหลินอ้าย เป็นสาวโสดวัยสามสิบหกปี ขณะที่กำลังจะข้ามถนนกลับบ้านก็ถูกรถยนต์ฝ่าสัญญาณไฟเข้ามาชนอย่างรุนแรง รู้สึกตัวอีกทีก็อยู่ในอีกยุคสมัย ไม่รู้ว่าเป็นยุคโบราณหรือโลกใบใหม่มิติใหม่กันแน่

นางครุ่นคิดว่ามิติที่ได้มา จะเป็นเพียงแค่ช่องเก็บของหรือว่าจะเข้าไปอยู่ด้านในได้ด้วย นาจึงงลองกำหนดจิตไปที่กำไลหยกสีดำบนข้อมือ เพียงครู่เดียว ตัวนางก็เหมือนถูกดูดเข้าไปอีกที่แห่งหนึ่ง

ตก ตอนนี้ลี่หลินรู้ทุกอย่างแล้วว่าตัวเองทะลุมิติมาอยู่ในร่างขื่นขมของสตรีนามว่าเมิ่งซูเหยา ในเมื่อมีโอกาสที่มีชีวิตอยู่อีกครั้งเธอจะทำให้ดีที่สุดการพูดลักษณะท่าทางพวกนี้ไม่ยากนักที่เธอจะค่อย ๆ ปรับเปลี่ยนให้เข้ากับยุคสมัย เธอใช้มือโอบกอดเด็กทั้งสองปลอบประโลมให้เ

ซูเมิ่งไม่เพียงตกใจนางพลิกชุดดังกล่าวดูอีกรอบเพื่อยืนยันสิ่งที่อีกฝ่ายพูด “ชุดนี้เป็นชุดเด็ก ยะ อย่าบอกนะว่า....” ความทรงจำยามนางอายุได้สิบเอ็ดหนาวอันเป็นปีแรกที่ซูเมิ่งได้ทะลุมิติมายังสถานที่โบราณแห่งนี้

“พวกเจ้าตามสบายเถอะ ไหนเอาอ๋องน้อยมาให้ลุงอุ้มหน่อยสิ ลุงไม่เจอหลายเดือนมาดูสิว่าอ๋องน้อยของลุงตัวโตขึ้นอีกหรือไม่” “พะย่ะค่ะเสด็จลุง” อ๋องเฉิงยิ้มพร้อมกับส่งบุตรชายที่มองฮ่องเต้ตาปริบ ๆ ด้วยเฉิงฉางเต๋อยังอายุเพียงไม่กี่เดือนจึงทำให้เขาไม่รู้ว่าคนตรงหน้าที่พ่อ เขาส่งเขาไปให้อุ้มนั้นเป็นใครกัน แต่ในเมื่อท่านพ่อไว้ใจส่งเขาไป อ๋องน้อยจึงไม่คิดมากนอกจากยิ้มส่งให้กับชายวัยใกล้ชราตรงหน้า