Novel & Cerita คนมองโลกในแง่ร้าย

“ก็เลยเข้าใจผิด คิดว่าฉันกับนับดาวมีอะไรกัน?” “กะ...ก็ไม่ใช่ขนาดนั้นหรอก แต่มันก็คิดไปทางลบมากกว่าทางดี” ฉันอธิบายเสียงอ่อย ถึงฉันจะมีแต่ความคิดร้าย ๆ อยู่ในหัว แต่ก็ไม่ได้คิดไปถึงขั้นนั้น แต่ไม่ว่าจะคิดในระดับไหนมันก็แย่เหมือนกัน เพราะฉันกำลังทำตัวเป็นคนที่น่ารังเกียจ มองโลกในแง่ร้าย ทั้ง ๆ ที่ทั้งคริสและนับดาวดีกับฉันมากแท้ ๆ ยิ่งคิดฉันก็ยิ่งรู้สึกผิด ฉันนี่มันแย่จริง ๆ

จิ่งฉุนที่อยู่ข้าง ๆ ยืนเงียบข้างหน้าต่าง มองดูศพจำนวนนับไม่ถ้วนใต้หน้าต่าง "งั้นก็ขึ้นอยู่กับจุดยืนของเจ้า โลกนี้ไม่มีความดีและความชั่วที่แน่นอน อยู่ข้างเจ้า เจ้าล้วนรู้สึกว่าเป็นความดี ตรงกันข้ามกับเจ้า ก็คือความชั่วในสายตาของเจ้า ทุกคนมีจุดยืนที่แตกต่างกัน ความดีและควา มชั่วที่เห็นก็แตกต่างกันด้วย"

บทนำ โลกภายนอกมันเลวร้ายแค่ไหนสำหรับมาเฟียย่อมรู้ดีกว่าคนอื่น คนที่เห็นโลกมาไม่น้อยเห็นผู้คนนิสัยแตกต่างกันราวฟ้าเหว รู้แม้กระทั่งความคิดของใครบางคนที่กำลังโกหกอยู่ในตอนนี้

ผมข่มความคิดที่อยากถีบมันเอาไว้เพราะมันจะทำให้พวกคุณมองผมเป็นตัวร้ายมากขึ้นไปอีกส่วนมันก็จะกลายเป็นบุคคลผู้น่าสงสาร " ทำไมครับ? " มันส่งยิ้มละมุมมาให้ถ้าคนอื่นมองอะนะแต่ผมมองว่ามันกวนตีน

นายแพทย์พิรุณมองคู่สนทนาอย่างพิจารณาอีกครั้ง แล้วก็ต้องถอนใจกับท่าทีที่แสนจะแข็งกร้าวราวสุนัขจนตรอกที่พร้อมจะขย้ำชีวิตที่ล่วงล้ำอาณาเขตของนิลกาฬ ก่อนคนมองจะเอ่ยสิ่งที่คิดออกมาในที่สุด “คุณทำให้ผมแปลกใจ...ว่าอะไรทำให้คุณมองโลกในแง่ร้ายได้ขนาดนี้ ทำไมถึงคิดว่าใครๆจะต้อง

คำพูดแค่นี้ทำเอาผมยิ้มแก้มแทบแตก ไอ้บ้าเอ๊ย "ผู้คนบนโลกใบนี้ใจดีกับพี่แล้วนะ แล้วนิคล่ะใจดีกับพี่หรือยังครับ" สำหรับความคิดของผมที่อยู่ในศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ดหรือในยุคปัจจุบัน ผมอาจจะมองโลกในแง่ลบเกินไป เพราะผมมีความคิดเห็นส่วนตัวว่าหากใครมีหน้าตาที่ดีโลกใบนี้ก็จะใ จดีกับคุณ หรือแม้แต่มีเงิน อำนาจของเงินมันจะทำให้พวกคุณได้เปรียบคนอื่น ๆ บางคนทำผิดแต่ยังอยู่เหนือกฎหมาย บางคนได้รับการปรนนิบัติเป็นอันดับแรกหากเทียบกับคนที่มีฐานะระดับทั่วไป

“น้าเนตรมองโลกสวยเกินไปหรือเปล่าคะ ดูหน้าก็รู้แล้วว่าคุณภัคนั่นร้ายใช่ย่อย จะมาหลอกน้องสาวรันอีกหรือเปล่าก็ไม่รู้” “น้าว่ารันนั่นแหละมองโลกในแง่ร้ายเกินไป คนเรามันมีผิดพลาดกันได้นะรัน ถ้าผิดพลาดรู้ตัวแล้วรีบแก้ไข เขาก็สมควรได้รับโอกาส ถูกต้องไหม” “มันก็ถูก แต่รันว่า-”

รงหน้านี้คือวิญญาณร้ายจริงน่ะหรือ เหตุใดตนจึงมองไม่เห็นถึงความน่าเกรงขามของความชั่วร้ายเลยสักนิด สรรพสิ่งในโลกล้วนมีทิศทางของตนเอง ถึงแม้นักพรตอีจะมองไม่เห็นไอชั่วร้ายจากวิญญาณตรงหน้า แต่การที่อีกฝ่ายเข้ามายุ่มย่ามกับผู้คนย่อมมิใช่เรื่องดี ดังนั้นถึงแม้จะดูไม่ มีพิษภัยก็ต้องกำจัด!

“โอ๊ยหวาน แกมองโลกในแง่ดีเกินไปแล้ว มันไม่ใช่เลย ยัยพวกนั้นน่ะตั้งใจหาเรื่องพวกเราชัด ๆ นี่ดีนะที่พวกเราชนะ มีหวังถ้าพวกเราแพ้ยัยพวกนั้นคงถากถางเราไม่เลิกราแน่” “ฉันเปล่ามองโลกในแง่ดีนะพิ้งค์ ฉันแค่คิดว่าถ้าเราไม่ค่าคนพวกนั้น คนพวกนั้นก็ทำอะไรเราไม่ได้ ทำไมเราต้อ งเอาพิมเสนไปแลกกับเกลือด้วยล่ะ รู้ทั้งรู้ว่ามันไม่ดีจะไปให้ค่ามันทำไมจริงไหม เนอะมนต์เนอะ”

“ไม่ต้องขอบคุณแก้มหรอกค่ะ...ต่อให้ใครมาเจอแบบแก้มก็ต้องช่วยเหลือกันอยู่แล้ว” “เห็นไหมคุณ...ผมมองไม่ผิด ไม่เหมือนไอ้ลูกชายตัวแสบของคุณหรอก...มองโลกในแง่ร้าย”