คนโปรดคุณหมอ Novels & Stories

เรียกพ่อคล่องปากเลยนะหมอ “วันนี้มีปลาทูต้มหวานของโปรดยายกล้วยเขา หมอชอบไหม” แม่ผู้อยากมีลูกเขยเป็นหมอรีบถามว่าที่ลูกเขยอย่างออกนอกหน้า

เฉินหวังตง “เอาเถอะครับถือว่าผมแสดงความจริงใจกับคุณหมอหยางแล้วก็แล้วกัน หากว่ายาขวดนี้จะเป็นการพิสูจน์ว่าผมจริงจังกับคุณจริงๆผมยอมครับ และหากว่าผมไม่เป็นอะไรไปเสียก่อนเพราะยาที่คุณให้มาเช่นนั้น…เออ..เออ พวกเราเป็นแฟนกันเถอะนะครับ”

ที่แปดสิบเปอร์เซ็นต์ เป็นไปไม่ได้ที่จะหมด “สงสัยจะเริ่มงอแงมั้งคะ คือว่า หนูจำเบอร์เพื่อนไม่ได้ค่ะ” ชยางกูรระบายยิ้ม “ให้พวกเราไปส่งเถอะครับ ไม่ได้รบกวนอะไรเลย ว่าแต่แน่ใจนะครับเรื่องที่จะไม่นอนโรงพยาบาลสักคืน ถ้านอนเดี๋ยวอยู่เฝ้าได้ครับ เพราะเป็นแผลที่เท้าคงจะเดินเหินลำบ าก”

บทที่4 คนไข้ของคุณหมอ {สวัสดีค่ะ มีเรื่องรบกวนสอบถามหน่อยค่ะ} [ยินดีให้บริการค่ะ คุณผู้หญิงจะสอบถามด้านใดคะ]

“เออ...แล้วคุณชมพูไปไหนต่อป่าวครับ” “ป่าวค่ะ ว่าจะกลับคอนโดเลยค่ะ☺️” “ขอถามได้ไหมครับ” “ได้เลยค่ะ” “คุณทำงานอะไรเหรอครับ” “ฉันเปิดร้านขนมค่ะชื่อร้าน Moon Love”

‘โปรด นี่น้องม่านฟ้า แฟนคิม’ คำพูดของคิมหันต์วันนี้ยังก้องอยู่ในทุกโสตประสาท เขามีแฟนแล้ว. ยัยผู้หญิงตัวเล็กตัวน้อยคนนั้น ผู้หญิงที่อ่อนหวานและเปราะบางราวกับตุ๊กตากระเบื้องเคลือบ ติ๊ด ติ๊ด

สิ่งที่นุ่มนิ่มบอกทำให้พรพรรณอ้าปากค้าง ขนลุกทั่วตัว และความร้อนวูบวาบที่เมื่อครู่อยู่แค่ใบหน้า ขณะนี้กระจายวาบไปทั่วทั้งร่าง เพราะคนที่หล่อนเพิ่งคุยโทรศัพท์ด้วยเมื่อครู่เป็นเจ้าหน้าที่ของบริษัทจัดหาคู่ซึ่งเป็นเจ้าของแคมเปญ ‘ออกเดทกับหมอไมค์’ เธอคนนั้นโทรศัพท์ม ายืนยันวันและเวลาที่หล่อนจะได้ออกเดท ‘ใช่’ หล่อนคือสาวไทยผู้โชคดีคนนั้น หล่อนชนะคู่แข่งมากกว่าหมื่นคน และจะได้ไปออกเดทกับคุณหมอไมค์ในสุดสัปดาห์ที่จะถึง

เมื่อได้ยินแบบนี้ เพลงพิณก็หันมาคุยกับโปรด “แกได้ยินแล้วใช่ไหม เขาชื่อเบค” “ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมโปรด เป็นเจ้าของคลินิก” เอ่ยทักทายเสร็จก็ยื่นมือไปรอสัมผัส เฟร์เรไม่ลังเลที่จะสัมผัสมือของโปรดกลับมา

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading] Part : น้อยใจ แต่ไม่เลิกรัก -------------------------------------------------------------------------- @เพนท์เฮ้าส์หมอปืน เวลาสิบโมง

แบมมองค้อนตามหลังสามีกับลูกสาว "เอานมปั่นเพิ่มหวานค่ะ" เสียงใสสั่งเมนูโปรดร้านประจำหน้าโรงบาลที่ดื่มได้ทุกวันไม่รู้จักเบื่อ "สักครู่นะจ๊ะฟ้าใส" แม่ค้าเอ่ยด้วยความคุ้นเคย