ความยากลำบาก นิยาย & เรื่องราว

"ไม่ได้ลำบากเลย" ความลำบากที่แท้จริงคือช่วงหลังจากพ่อแม่จากไป ช่วงก่อนที่คุณป้าจะรับฉันไปเลี้ยงดู

เจ็บปวด “มันใช่มั้ย ที่ทำคุณ!!!” น้ำตาของเธอไหลพราก แทนคำตอบที่ถูกกลืนหายลงไปในคอ แม้จะเจ็บปวดรวดร้าวเหมือนร่างมันแหลกไปแล้ว แต่เธอก็ยังพยายามจะเข้มแข็งให้ได้ ด้วยการยิ้มออกมา

ฉันรู้ว่าคุณมีคนที่คุณชอบแล้ว แต่ทำไมต้องเน้นย้ำซ้ำแล้วซ้ำเล่าต่อหน้าฉันด้วย? ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองติดอยู่ในพายุที่ไม่มีวันจบสิ้น ความเจ็บปวดจากการประหารชีวิตด้วยการตัดชิ้นส่วน ถูกมีดคมชำแหละครั้งแล้วครั้งเล่า มันทำให้ฉันหายใจไม่ออก “ตกลง...”

หัวคิ้วของธันวาชิดเข้าหากันด้วยความสงสัย ‘ไม่อันตราย… มันเกิดขึ้นกับคนที่ร่างกายมีแรงขับเคลื่อนทางเพศสูงมากอย่างมึง บางครั้งทำให้เกิดความต้องการทางเพศแบบเฉียบพลันอย่างที่มึงเป็นอยู่’ ‘แล้วกูควรจะทำยังไงให้มันหาย… ’ ธันวาถาม ‘การยอมรับและอยู่กับมัน เข้าใจในสิ่งที่ตัวเองเป็ น… ง่ายกว่าความพยายามทำให้หาย… ’

“แต่กูอยากได้น้องมีญ่า” “ยากขนาดนั้นมึงยังอยากได้อยู่อีกเหรอวะ” “ยากๆ แบบนี้แหละมันค่อยน่าสนใจ”

ภาระของชีวิตที่กดทับจนฉันแทบหายใจไม่ออก ทำให้ฉันรู้สึกว่าการจะได้พบกับความอบอุ่นที่จริงใจนั้นเป็นเรื่องที่ยากเหลือเกิน ฉันก็เหมือนปลาที่ขึ้นมาอยู่บนฝั่ง หายใจหอบถี่ รู้สึกทรมานเหลือเกิน อยากจะกระโดดกลับลงไปในน้ำ แต่กลับต้องใช้ความพยายามมากกว่าเดิม เพื่อเอาชนะอุปสรรคมาก มายที่ขวางอยู่

“สู้ชีวิตไม่ไหว ไม่เป็นไรนะหญิง ถึงมันจะลำบาก เหนื่อยล้า แต่มันก็เป็นความลำบากที่สวยงาม” แน่นอนว่าคนที่ลำบากคือข้า เป็นข้าที่กำลังทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ เป็นข้าที่มาแอบดูเขากับการเป็นเทพฝึกหัดวันแรก

ลำบากแรกคือเธอง่วง ลำบากสองคือเธอหิว ลำบากสามคือเธอยังอยู่ในชุดนอน “นี่” อคิณยื่นโทรศัพท์ให้ดูเพจที่ว่า “มึงหาได้ปะว่าไอ้คนที่โพสต์นี่มันเป็นใคร” มือเล็กรับมาดู ก่อนจะกดเข้าหน้าโพรไฟล์ด้วยความนิ่งเรียบ

It’ s so hard to forget (มันยากเหลือเกินที่จะลืม) Kataku musunda sono musubime wa (เชือกที่มัดอยู่ระหว่างเรา) Yeah so hard to forget (มันยากเหลือเกินที่จะลืม) Tsuyoku hikeba hiku hodo ni (ยิ่งฉันพยายามจะดึงมันมากเท่าไหร่) You and all the regret (เธอและความเสียใจทั้งหมด) hodokenaku natte hanare renaku natta (ฉันก็ยิ่งไม่เข้าใจมันเท่านั้น ฉันก็ยิ่งหลุดไม่พ้นจากมัน) Ima wa tsurai yo sore ga tsurai yo

หญิงชราอีกคนตำหนิ "ข้าก็อดสงสารนางไม่ได้นี่...นางไม่เคยผ่านความลำบากจะทนได้สักเท่าไหร่กัน"