ความรักต้องห้าม/ความรักระหว่างพี่น้อง 소설 & 이야기

เขาว่าพร้อมนำน้ำสีอำพันเข้าปากไปรวดเดียว “กูรู้นะเว้ย ว่ามึงกับพี่หนูนิดผ่านอะไรมาบ้าง แต่ถึงมึงจะรักพี่สาวมึงมากแค่ไหน มึงก็ไม่มีทางห้ามได้หรอก ถึงมึงจะไม่บอก สักวันเขาก็ต้องรู้ว่าคนรักของเขาเป็นยังไง มึงห้ามความเสียใจของเขาไม่ได้” “ความลับมันไม่มีในโลก”

“พี่ก็นึกว่าฟินจะไม่เข้าใจและไม่เห็นด้วยในความสัมพันธ์แบบนี้” “ผมเข้าใจครับ พี่รักใครชอบใครมันก็สิทธิ์ของพี่ ผมไม่ว่าอะไรพี่หรอก อีกอย่างใจพี่ไม่ใช่ใจผม ผมจะไปห้ามพี่ได้ไง ถ้าพี่มีความสุขมันก็จบแล้ว” “ไม่ตกใจเรื่องที่พี่ชอบผู้ชายด้วยกันจริงเหรอ”

น้องสาวของเขารักคิมหันต์มากเขารู้ และเขาก็เคยห้ามในความสัมพันธ์นี้แต่ก็ไม่มีใครฟัง ทั้งเพื่อนทั้งน้อง สุดท้ายก็จบไปแบบที่เห็น จะให้พูดซ้ำเติมก็รังจะมีแต่เสียใจไปกันใหญ่ รักที่มันไม่เห็นหนทางก็เหมือนรักที่รอวันเลิก แล้วมันก็จริงแบบที่เขาคิด

“พี่ไม่อยากให้กล้ารักพี่เลย” “พี่ห้ามผมไม่ได้หรอกตอนนี้ผมรู้สึกรักพี่ไปแล้ว ผมไม่เรียกร้องสถานะอะไร พี่ยังกลัวอยู่ขอแค่พี่มีผมคนเดียวก็พอ” “กล้าให้พี่มีกล้าคนเดียวแล้วกล้าจะมีแค่พี่คนเดียวหรือเปล่า”

ฉันยืนขึ้นมองหน้าเขานิ่ง จะดูถูกกันเกินไปแล้วนะคะ ความรักที่ฉันมีให้พี่พกมันคือความรักระหว่างพี่น้องเท่านั้น ไม่เคยเกินเลยสักครั้ง “คุยกันเรื่องอะไรถึงได้กอดกันกลมขนาดนั้น” “คุยกันเรื่องอะไรนะเหรอ” ฉันปาดน้ำตาออกจากแก้มอย่างโมโห คุยกันเรื่องอะไรอย่างนั้นเหรอ เรื่องอะไรที่พ ี่พกต้องกอดฉันแน่นขนาดนั้นถ้าไม่ใช่เรื่องเขา เรื่องผู้ชายที่ฉันรัก เรื่องผู้ชายที่ทำให้ฉันเสียใจอย่างไรเล่า จะมีเรื่องอะไรอีก

พอทั้งสองออกไปแล้วพยัคฆราชก็หันไปหาผู้เป็นพ่อบ้าง "แกก็เห็นความอวดดีแล้วไม่ใช่เหรอ" "พ่อครับความรักมันห้ามกันไม่ได้หรอก พ่อก็เคยมีความรักเหมือนกันไม่ใช่เหรอครับ" "แกอย่าเอาเรื่องความรักของพ่อมาพูดเล่น"

คุณแม่ปรามฉันซึ่งว่ากันตามตรงคนที่ท่านควรห้ามปรามคือคุณพ่อเสียมากกว่า “พิมพ์ใจร้อนตรงไหนคะ พิมพ์แค่บอกว่าพิมพ์จะไม่แต่งงานกับพี่แทน พิมพ์ไม่ได้รักพี่แทน เลิกเอาความรักกับธุรกิจมาเกี่ยวข้องกันสักทีเถอะค่ะ”

นิยายเรื่องนี้ประกอบด้วย 2 เรื่อง 1.ห้ามรักเธอ 2.ทูนหัวของเมีย ห้ามรักเธอ...

พวกเขาทั้งคู่คือพี่น้องที่แสนดีและไร้ที่ติในสายตาของสื่อมวลชน หน้าหนังสือพิมพ์ และนิตยสารสารพัดสิ่ง ทว่าในยามที่อยู่กันตามลำพังสองต่อสอง พวกเขาคือคู่รักที่เปี่ยมไปด้วยความกระหายอยากในความเสียวซ่านสมสู่ที่มีเพียงแค่อีกฝ่ายเท่านั้นที่สามารถปรารถนาเติมเต็มให้แก่กันได้ “เรื่องนี้ มันผิดศีลธรรมชัดๆ ลางสังหรณ์บางอย่างบอกฉันว่าพวกเราจะไม่สามารถเก็บรักษาเรื่องนี้ให้เป็นความลับได้อีกต่อไปแล้วล่ะค่ะ”

พี่ครามพูดพลางหันมาจับแขนฉันแล้วจะดึงให้ไปกับเขาแต่นีน่าก็พูดขึ้นก่อน "พี่นี่โง่ยังไงก็ยังงั้นนะ" "ว่าไงนะ?" "ฉันรู้ว่าพี่ชอบมัน แต่แค่ตอนนั้นทำอะไรไม่ได้ไง...ก็ไม่คิดว่าจะโง่จริงจัง ขนาดที่ตอนนี้วายุเป็นแฟนฉันไปแล้ว พี่ก็ยังทำอะไรกับมันไม่ได้ ยังไม่เห็นได้คบกับมันเลย ดีแ ต่กางปีกปกป้องเป็นกาหวงไข่อยู่ได้!"