ความรักทรมาน Novels & Stories

เหม่ยอี้ถามอย่างไม่เข้าใจจะ ทรมานยังไง ความรู้สึกแบบนั้น เธอไม่เคยพบ “เป็นไปไม่ได้หรอกน่า...ความรักเนี่ยนะ...จะทำให้ทรมานได้ด้วย” หญิงสาวพูดอย่างไม่เชื่อ เพราะเธอมีแต่ได้ยินมาว่าความรักจะทำให้ทุกคนมีความสุขเหมือนโลกเป็นสีชมพูทั้งใบได้เลย

ท่านเปิดหนังสือพลิกหน้าต่อไปเหมือนเรื่องที่คุยอยู่ไม่ได้สำคัญอะไร “ความรักมันก็เป็นแค่เรื่องความฉาบฉวยวูบวาบ สักวันมันก็ต้องหมดไปและจะเหลือแค่ความจริงที่ยังอยู่”

การกระทำของคนตัวโตเมื่อสักครู่ ทำเอาใจดวงน้อยเต้นไม่เป็นจังหวะแทบทะลุออกมานอกอกด้วยความดีใจปนรู้สึกดี “ตอนนี้พี่เมฆอาจจะยังไม่รักฉาย แต่ฉายจะทำให้พี่เมฆรักฉายให้ได้” เชื่อว่าสักวัน หากเขาสามารถรักษาบาดแผลในใจได้อาจจะรักตนเองได้ไม่ยาก เพราะเธอจะทำดีกับเขาให้มา กที่สุด

ความรักที่ดีมีอยู่จริง ไม่ว่าความรักที่ผ่านมาจะทำให้เราเจ็บปวดปางตายแค่ไหนแต่ขอเพียงมีศรัทธาเชื่อว่าสักวันหนึ่งเราจะได้เจอความรักดีๆแต่ละครั้งที่ผิดหวังล้มเหลวแต่ละย่างก้าวนั้นเราเองก็เติบโตขึ้นมาเช่นกันบาดแผลเหล่านั้นแม้ไม่หายสนิทแต่ก็เป็นเครื่องเตือนความจำอย่า งดีว่าเราจะไม่ผิดพลาดเป็นซ้ำสองและจะทะนุถนอมความรักที่เข้ามาอีกครั้งอย่างไรให้ยืดยาว สุดท้ายจงเรียนรู้ที่จะรักอย่างเข้าใจและอย่าให้รักทำร้ายเรา… FALLIN

ใต้แสงจันทร์และอ้อมกอดของ อพอลโล่ ผมได้มอบหัวใจและร่างกายให้กับเขาอย่างสมบูรณ์ ความรัก ของเราไม่ใช่แค่การเติมเต็ม แต่เป็นการ เยียวยา บาดแผลของตำนานที่ถูกสาปไปตลอดกาล และเป็นการเริ่มต้น บทใหม่ ที่ไม่มีความเศร้าสร้อยใด ๆ เจือปน ​มันคือ นิรันดร์ ที่ผมยินดีที่จะอยู่ภายใต้ แสงอา ทิตย์ ที่อบอุ่นและมั่นคงตลอดไป THE END

คำว่าทรมานใจ ไม่ได้เกิดกับอิลฮัมเพียงคนเดียว จรรยาก็ประสบกับความรู้สึกนั้นเช่นกัน ครึ่งเดือนกว่าความรักที่คิดว่า จะไม่มีอีกแล้ว บัดนี้กลับเบ่งบานในใจ จรรยารักอิลฮัมด้วยระยะเวลาอันสั้น รักง่ายกว่าตอนที่คำรณตามจีบเสียอีก ครั้งนั้นกว่าที่ตนจะปลงใจเป็นแฟนกับคำรณก็นานถึง

"พี่มันสารเลว พี่อยากย้อนเวลากลับไปเหลือเกิน พี่จะไม่ทำตัวเหี้ยๆ แบบนั้นใส่พิมพ์ พี่จะเอาใจใส่จะเชื่อใจ จะไม่ยอมให้ใครมาทำลายความรักของเราแบบนั้น พี่อยากกลับไปแก้ไขเหลือเกินทูนหัว แต่พี่ก็ไม่สามารถทำได้" พิมพ์รดาน้ำตาไหลพรั่งพรูความรู้สึกมันเต็มตื้นในหัวใจ ผู้ชายแสนน่ารั กเมื่อวันวานในตอนนี้กลับมาแล้ว ผู้ชายที่ทำให้เธอรักสุดหัวใจ ได้กลับมาอยู่เคียงข้าง ไม่ใช่ผู้ชายแสนร้ายกาจที่ทำร้ายเธอเจ็บปวดทุกข์ทรมานแล้ว

ความร้อนแรงพุ่งกระแทกลงต่ำที่ขาหนีบของฉัน เขาจูบแก้มของฉันเบาๆ ส่งคลื่นหนาวสั่นลงตามกระดูกสันหลัง—ตกลงไปที่ขาหนีบที่ตึงเครียดของฉัน ฉันรู้สึกขาของฉันอ่อนแรงขณะที่ชีพจรเต้นตุบๆ อย่างเจ็บปวดระหว่างต้นขาของฉัน เขาถอยหลังช้าๆ ความพึงพอใจขมวดเป็นรอยยิ้มอย่างภูมิใ จ เขาสนุกกับการทรมานฉัน

เธอกระซิบปนเสียงสะอื้น “ขอบคุณนะคะที่รักพิมพ์ขนาดนี้... ขอบคุณจริง ๆ” ศุภกรณ์กระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น ความรู้สึกผิดที่กัดกินใจมานานเริ่มทุเลาลงเมื่อได้รับการให้อภัยจากคนที่เขารักที่สุด แม้พรุ่งนี้โลกแห่งความเป็นจริงจะพรากเขาและเธอให้แยกจากกันอีกครั้งก็ตาม

ทรมานเธอตลอด ความทรมานแสนรัญจวนใจ จนเธอตกอยู่ในภวังค์แห่งแรงปรารถนาแสนเร่าร้อน เมื่อความทรมานแสนหวานถูกปลดปล่อยออกมา เขาก็โอบอุ้มเธอมายังโซฟาตัวยาวกลางวอล์กอินคลอเซต จากนั้นเขาก็สร้างความทรมานให้เธอต่อด้วยการส่งตัวตนของเขาเข้ามาในกายเธอ หญิงสาวร้องค รางไม่หยุด