ความรักทรมาน Novels & Stories

​“เสร็จ... เสร็จแล้วค่ะ ครั้งต่อไปเอามาให้ตอนตีห้าที่พี่ภพตื่นได้เลยนะคะ พิมพ์นอนตอนกลางวัน จะได้ซักตากให้เสร็จก่อนเข้านอน” ​ตรีภพเอื้อมมือไปคว้าตะกร้าผ้าขึ้นมา เขามองดูหญิงสาวตรงหน้าอีกครั้ง ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับออกไป... ในใจลึกๆ เขาอยากให้เธอร้องไห้ อยากให้เธอเอ ่ยปากขอโทษ หรือร้องขอให้เขากลับมาเป็นเหมือนเดิม แต่อีกใจกลับโต้แย้งว่า เธอคงแค่รู้สึกผิดที่เขาต้องติดคุกไปสิบปีเท่านั้น ส่วนเรื่องความรัก... เธอคงหมดรักเขาไปนานแล้ว ไม่อย่างนั้นเธอจะกล้าแอบไปมีชู้ได้อย่างไร

สัมผัสนุ่มของปลายลิ้นที่โลมเล้าทำให้รู้สึกเหมือนความร้อนในตัวกำลังปะทุถึงสวรรค์ ทึบ ทึบ ทึบ เสียงจังหวะรักที่เขามอบให้อย่างสุดแรงที่มีทำเอาฉันที่ดูดนิ้วเรียวอยู่เผลอกัดอย่างแรงจนรู้สึกถึงความคาวของเลือด

All I need is your love to make me stronger’ ครานี้หลี่หงจินหยางเริ่มขมวดคิ้วคมเข้มพันกันมุ่น หลินหลินถึงกับอมยิ้มน้อยๆ ใส่หน้าของหลี่หงจินหยางพลางเอ่ยขยายความ “ในโลกที่ปราศจากคุณ มันทำให้ฉันรู้สึกทุกข์ทรมานใจเหลือเกิน สิ่งที่ฉันต้องการเหนือสิ่งอื่นใดในโลกนี้ ก็คือ...ความรักของคุณ ความรักที่จะทำให้ฉัน มีพลังใจที่เข้มแข็งกว่านี้...”

จากแรงที่ขัดขืนต่อต้านค่อย ๆ โอนอ่อนตามเมื่อขัดขืนไปก็ไร้ประโยชน์ ดวงตาเหม่อลอยที่ยอมจำนนต่อความหวามไหวค่อย ๆ ปิดลง หลังจบบทรักนี้ร่างกายก็จะรู้สึกเบาหวิวและผ่อนคลาย มันเหมือนการบำบัดร่างกายในเวลาเดียวกัน เรียวลิ้นอุ่นชื้นลากเลียอยู่กับเต้าสวยทั้งสองข้างดูดดื่มยอ

เพียงแค่ประโยคบอกรักคำเดียว ความรู้สึกเหมือนมีหมอกปกคลุมพลันสลายหายไปเหลือไว้เพียงแสงแดดยามเช้าอันสดใสและสายลมเย็นสบาย หัวใจซึ่งถูกตรึงเอาไว้ด้วยเข็มนับพันเล่มพลันถูกรักษาให้หายด้วยยารักษาชั้นเลิศ ใบหน้าเศร้าหมองค่อย ๆ ถูกกลืนกินด้วยปานแดงสีกุหลาบ

“เฮ้ย! ฟีรอส นายมันบ้าแล้ว ใครสอนภาษาไทยแบบนี้ให้นาย บอกฉันซิ! ฉันจะไปเผาบ้านมันทิ้ง กรรมตามสนองนั่นมันใช้สำหรับคนที่ทำสิ่งไม่ดีแล้วได้รับกรรมชั่วตอบแทน แต่นี่ฉันรักฮาน่าด้วยใจจริง แล้วนายจะมาแก้แค้นอะไรฉัน โอ้ย! ฝรั่งงงไปหมดแล้ว” “หึหึหึ.. ไม่ต้องไปเผาบ้าน เขาหรอกเพราะเขาสอนถูกแล้ว เพราะน้ำตาลก็กำลังจะได้รับ ..ความรักแท้.. จากใจของฉันเช่นเดียวกัน นายรักฮาน่าแค่ไหน ฉันก็จะรักน้ำตาลให้ได้เท่านั้น เชื่อใจฉันเอริท”

นี่หรือบุรุษที่ปากบอกว่ารัก และ ปรารถนาในตัวข้ายิ่งกว่าผู้ใด จะไม่ปล่อยมือจากข้า จะไม่ทำให้ข้าผิดหวัง จะรักมั่นแค่ข้าอย่างนั้นหรือ โกหกทั้งเพ สวรรค์จงใจนำข้ามาพบกับความเจ็บปวดที่มากกว่าเดิมเพื่อชดใช้กรรมเก่าใช่หรือไม่ ข้าเคยไปทำให้ผู้ใดเจ็บปวดใจกันถึงได้โดนลงทัณฑ์เช่นนี้

หัวใจที่เคยเฉาและเจ็บปวด เหมือนจะได้รับการคลี่คลาย หญิงสาวไม่เข้าใจอารมณ์ที่แปรปรวนของตัวเองเลย อินทุภาหยุดร้อง และปาดมือป้ายเช็ดน้ำตา ความหดหู่ของอินทุภาเมื่อได้ยินธีรุตม์พูดกับลูก เธอกลับชื่นใจ ไม่มีวันไหนที่หญิงสาวจะไม่คิดถึงธีรุตม์ ไม่มีแม้สักวัน ‘ความรักไม่จำเป็นต้อ งครอบครอง’ ข้อความของมายาวี

“เคยได้ยินไหม ข้าเคยอ่านเจอ.. ว่าความรักเป็นสิ่งที่ยากเย็นที่สุด มันใกล้ตัวเราที่สุด แต่ก็เข้าใจได้ยากที่สุด ความรักนำพามาซึ่งความสุข เพื่อความรักแล้วมนุษย์เรามีศักยภาพอย่างไม่มีที่สิ้นสุดแต่ในขณะเดียวกัน ก็นำความเจ็บปวดมาเยี่ยมเยียนเราเหมือนกัน” “ในทางกลับกัน ความรักนี่ แหละก็เป็นหนทางของการแก้ปัญหาหรือแก้คำสาป ความรักแทบจะเป็นสิ่งทรงพลังเดียวที่ไม่ว่าจะนรก สวรรค์ เทพ หรือมนุษย์ยอมรับ หากคนเราทำผิดไป โดยมีชนวนมาจากความรัก.. ก็ย่อมถูกเห็นใจ และอีกทางความรักก็กลายเป็นยาที่รักษาและนำพาให้เรื่องราวไปสู่จุดสิ้นสุดที่ดี”

หนึ่งคนที่เคยเจ็บปวดจากอดีตในวัยเยาว์ จนทำให้กลายเป็นคนเย็นชาไร้รัก กับหนึ่งคนที่เจ็บปวดเพราะถูกเพื่อนที่รักและไว้ใจหักหลัง ทั้งสองต่างเยียวยาความรู้สึกของกันและกันด้วยอุ่นไอรัก ที่โอบล้อมและหลอมรวมให้ทั้งคู่กลายมาเป็นความรักความสุขเคียงคู่กันตราบชั่วนิรันดร์ “ เฮียไทม์ค้าบ น้องธันจะหาเฮียไทม์ ฮือ ฮือ เฮียไทม์”