ความรักสองทาง Novels & Stories

งามก็มีความหม่นหมองวาบผ่านแม้เพียงครู่เดียว แต่คนที่จับจ้องนางอยู่ก็ทันเห็นแววตาหม่นเศร้านั้น เข้าใจว่าชายาตนกำลังกังวลเรื่องใด "ลี่เอ๋อ พี่ไม่มีวันเบื่อเจ้าเข้าใจหรือไม่ ความรักกับความใคร่มันให้ความรู้สึกต่างกันมากนัก สำหรับพี่ เจ้าคือความรักที่พี่นั้นมีแค่คนเดียวเท่านั้น และหากพ ี่เจอรักแท้อย่างเจ้าแล้วความใคร่นับเป็นตัวอะไร ที่สำคัญชายาพี่งดงามถึงเพียงนี้พี่คงไปไหนไม่รอดคงยอมตายอยู่แทบเท้าเจ้าแล้ว"

"ให้ความรัก นำทางพวกเราไปตามหัวใจ เชื่อในความรัก 2 คนจูงมือกัน เดินข้ามผ่านความสับสนทั้งมวลด้วยความรักของสองเรา วันที่เราเริ่มมองหา ไขว่คว้า มองหา เฝ้ารอ กลับไม่พบเจอ วันไหนที่เราหยุดพัก เหนื่อยล้า เพียงแค่หลับตา ก็ยังคงมองเห็นรักจากเธอได้"

มิรินพยายามต่อต้านความรู้สึกที่แผ่ซ่านไปทั่วร่าง แต่จูบของเขากลับล่อลวงเธอให้จมดิ่งลึกลงไป เธอหลุดเสียงแผ่วออกมาอย่างไม่ตั้งใจ ความเร่าร้อนที่เขามอบให้ทำให้เธอเผลอตัวไปในที่สุด ภายในห้องที่เต็มไปด้วยความเงียบ มีเพียงเสียงลมหายใจที่หนักหน่วงของพวกเขาทั้งสอง เส้นแบ่ งระหว่างความเกลียดชังและแรงปรารถนาถูกทำลายลงอย่างสมบูรณ์... และมันเพิ่งเริ่มต้น

จู่ๆ ริมฝีปากสีสวยของน้ำฟ้าก็เอ่ยถามคำถามนี้ ขึ้นมา เซ็นได้ยินก็นิ่งคิดชั่วครู่ก่อนจะเอ่ยปากตอบเธอ “มีครับ ทว่าความรักของผมกับเธอมันอยู่บนทางคู่ขนาน ดังนั้นมันจะไม่มีวันมาบรรจบกันได้อีก ผมเลยต้องปล่อยเธอไป” ผมเอยตอบในสิ่งที่ผมคิดมาตลอดกับเธอแต่เธอจะรู้ไหม ว่าผู้หญิงคนนั้นก็คือตัวเธอเอง เมื่อน้ำฟ้าได้ยินหญิงสาวก็ยกยิ้มร่าในคำพูดของเซ็น เพราะเธอไม่เคยได้ยินความรักแบบนี้มาก่อน แต่ถึงจะให้มีอยู่จริง ยังไงซะมันก็ไม่ขมขื่นนักหรอก

“คนไข้คงไม่สามารถตัดใจจากความรักครั้งนั้นได้ง่ายๆ ในระยะเวลาอันสั้น เพราะขณะที่เขารักมากก็ยังรู้สึกผิดมากด้วย ความรู้สึกสองอย่างนี้แค่ปรากฏออกมาอย่างเดียวก็เจ็บปวดจนแทบทนไม่ได้แล้ว เมื่อมันมาพร้อมกันก็สามารถถึงตายได้เลย นั่นจึงเป็นสาเหตุที่กลายเป็นการแสดงออกทางอารมณ ์ผ่านร่างกาย”

พิศวาสบาดจิตที่มีไฟกระตุ้นเร้า ได้เป็นความรักหนักแน่น “ฉันรักเขา รักมาก” “แล้วเขาล่ะ นัน เธอรู้แค่ไหนว่าเขารักเธอด้วยหรือไม่ เพราะความรักที่ดีสุดคือความรักที่จะต้องเป็นไปสองทางนะ”

เอ่ยจบก็ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงด้วยอาการเซ็งขั้นสุด “คำก็เมีย สองคำก็เมีย ท่าทางเอ็งจะรักคุณไหมเขามากเลยสิเนี่ย” “รักมาก ตอนนี้ข้าพูดได้เต็มปากว่าผู้หญิงบนโลกที่ข้ารักมากมีแค่สองคนคือแม่กับเมีย” ใบหน้าของอชิเต็มไปด้วยรอยยิ้ม นั่นเพราะเขาไม่เคยคิดว่าจะรักใครได้เท่านี้จริ งๆ

And I'm thinking, ooh, I can't live without you 'Cause, baby, two is better than one There's so much time to figure out the rest of my life But I'll figure out with all that's said and done Two is better than one, two is better than one “ฮึก ขวัญรักพี่วีร์” ชนวีร์เช็ดน้ำตาที่ไหลเปื้อนแก้มนวลอย่างอ่อนโยนก่อนที่จอมขวัญจะสะอื้นและบอกรักเขา รอยยิ้มของหนุ่มหล่อทำให้เธอยิ่งร้องไห้เข้าไปอีก แล้วเขาก็โอบกอดเธอไว้อย่างมั่นคงและอบ อุ่น จอมขวัญกอดตอบเขาด้วยความรัก ดวงตากลมโตหลับลงอย่างมีความสุข “ครับ พี่รู้” เขากอดตอบก่อนจะแสยะยิ้ม

ไห่เมิ่งหยวนและหลี่เสี่ยวม่านเดินจุงมือกันมา ทั้งคู่เขียนเทียบเชิญแขก หาซื้อของจัดงานมงคลจนเหนื่อย ไห่เมิ่งหยวนแอบพาคนรักมาหาความหวานในห้องพักส่วนตัว "อื้อ พอแล้วพี่เมิ่งหยวนข้าช้ำหมดแล้ว ดุสิท่านทิ้งรอยอีกแล้ว" ไห่เมิ่งหยวนละจากทรวงอกคู่งาม มองปากที่บวมเจ่อกับหน้า อกที่แดงเป็นรอยของหญิงคนรักเพราะเขาฝากรอยรักไว้ก็ส่งสายตาขอโทษ ก่อนจะกอดนางเอวไว้หลวมๆ เสียงร้องไห้ของซ่งจื่อเย่วดังมาไกลๆ ทั้งคู่รีบวิ่งมาดู เห็นซ่งจื่อหรูยืนเท้าเอวมองหน้าเด็กน้อยอย่างระอาใจ

ดูแม่งพูดเข้าคนอย่างผมเนี่ยนะจะรักใครไม่มีทางหรอกรู้จักกันแค่ 2 เดือนจะเป็นไปได้ยังไงที่จะรักกันผมไม่มีทางรักเธอ " ไม่มีทางหรอกที่กูสับสนเป็นเพราะความเคยชินมากกว่า " ใช่ครับมันก็เป็นเพราะความเคยชินอยู่ด้วยกันตลอดระยะเวลา 2 เดือนที่ผ่านมามันก็เลยกลายเป็นความชินแค่นั้นเอง ไม่มีอะ ไรไปมากกว่านี้